Berichten

Zomerherinnering van The Holy Kauw Company (a.k.a. Mireille&Arno)

Zomerherinnering - Mireille en Arno van Elst - Oh Marie!
Mireille en Arno zijn niet alleen geliefden, maar vormen ook samen The Holy Kauw Company. Ver vóór ze heerlijke (en prachtige) foodconcepten bedachten, brachten ze hun jaren ’80 zomers los van elkaar door op Spaans grondgebied. Mireille maakte de disco’s op Ibiza onveilig en Arno de Middellandse Zee. Dit laatste moet trouwens erg letterlijk genomen worden, zoals je in deze nieuwe editie van de zomerherinneringenreeks lezen kan.

Spaanse Pablo’s en een harpoenincident
Tekst en foto’s – Mireille van Elst

Ah, de zoete zomerherinneringen van de jaren ’80. Onze heerlijke zomervakanties waren in de jaren ’80 minstens 6 weken lang en het enige wat we deden was onbekommerd plezier maken. Het is lang geleden en we moesten diep graven maar uiteindelijk kwam de ene na de andere herinnering bovendrijven.

Omdat we in leeftijd een paar jaar schelen hebben we de tachtiger jaren beide in een totaal andere dimensie beleefd. Terwijl Arno nog verwoed aan zijn kubus zat te draaien en op zijn verjaardag olijk de klas rondging met de welbekende jaren ’80 uitdeel-egel, luisterde ik aan één stuk door zwijmelend naar de zelf opgenomen Prince cassettebandjes op mijn Sony walkman en werd ik voor het eerst dronken van de gifgroene en chemische Pisang Ambon met jus.

Arno bracht zijn vakanties door in het vakantiehuis van zijn ouders in het Spaanse El Campello en ik ging met mijn ouders mee op familiebezoek op Ibiza.

De zomers in het toen nog niet met jetset toeristen overspoelde Ibiza waren fantastisch. We aten met grote families heerlijke paella aan lange tafels, zwommen ’s nachts in zee met de vriendjes van mijn neefje en nichtje en ik ging samen met mijn zusje naar de plaatselijke disco om ons te vergapen aan de knappe Spaanse Pablo’s.

Mijn oom had op Ibiza een restaurant aan een mooi strand waar mijn vader ’s avonds af en toe de beschonken restaurantgasten naar huis taxiede. Mijn vader werd met zijn donkere haar en dito jaren ’80 snor altijd aangezien voor Spanjaard. Zo ook door de Nederlandse gasten die hij op een avond naar huis bracht. Ze bespraken onbeschaamd en openlijk de sappige details van hun seksleven daar op de achterbank van de auto in de veronderstelling dat de Spaanse chauffeur geen flauw idee had waar ze het over hadden. De arme mensen vielen nog net niet flauw toen mijn vader ze bij het afscheid, in hun bloedeigen taal, vriendelijk bedankte en nog een fijne avond wenste.

Arno ging in diezelfde zomer een paar honderd kilometer verderop snorkelen in zee met een vriendje en had stiekem de harpoen van zijn vader mee gesmokkeld. Zijn vriendje wilde het levensgevaarlijke ding ook wel eens proberen. Arno waarschuwde hem nog dat hij heel voorzichtig moest zijn. Het vriendje had zijn waarschuwing waarschijnlijk verkeerd begrepen want hij kwam een halve minuut later boven water met de harpoen dwars door zijn vinger geschoten. Het arme jong zat 10 minuten later in zijn zwembroekje met zijn flippers nog aan en de duikbril nog op zijn hoofd bij de dokter met door zijn wijsvinger een enorme pijl van de harpoen. De gereedschapskist van de dokter moest er aan te pas komen om het ongemak te verwijderen. Een hilarisch tafereel aldus Arno.

Zo zijn wij ieder geheel op eigen wijze, zorgeloos en met veel plezier de jaren ’80 zomers doorgekomen. Allebei met een schat aan nostalgische herinneringen die door het schrijven van deze blogpost weer even allemaal voorbij kwamen.

Alle zomerherinneringen lezen?
Back to the Breakfast Club door Jonas van der Zeeuw
Zomerhuisje aan zee, maar dan anders door Vera Bertens
Herinneringen aan een Amerikaanse zomer door Zita Bebenroth
Het mysterie van de verdwenen kwallen door Wendel Visser
Een les popgeschiedenis door Casper Boot
Feestjes, etentjes, Papiaments en blonde kraaltjesharen door Iris Vank
Herinnering met een Zeer Onverwacht Einde door Marloes de Vries
Op vakantie in Oostenrijk? Vermoord een paraglider! door Jasper Smit

Een erg lekker recept met veredeld vogelzaad

Quinoa fruitsalade - Oh Marie!
Ik vind quinoa een beetje een moeilijk product. Alleen de naam al. Kie-nóa noemde ik het. Blijkt het kì-noa te zijn. Jemig. Kaas kan je maar op één manier uitspreken. Of brood. Maar ja, die zijn de duivel. Want daar zitten gluten in. Of melk.

Ik schrijf dit niet omdat ik tegen heilige huisjes wil trappen. Of om tegendraads te zijn (alhoewel ik wel graag van het gebaande pad afwijk). Maar ik vind dat voedsel tegenwoordig zo moeilijk wordt gemaakt. Hou me ten goede, ik vind dat we ons heel erg bewust moeten zijn van het effect dat ons voedsel op het milieu heeft. Maar om nou ineens veredeld vogelzaad te eten (wat veel van die superfoods in feite zijn) om me gezond te voelen? Neh. Dat hoeft voor mij niet zo. Maar hé, allemaal maar een mening hè. Als iemand blij wordt van het eten ervan: blije mensen maken endorfines aan. En blije mensen dragen bij aan de wereldvrede. Dus vooral lekker blijven doen waar je je goed bij voelt natuurlijk.

Daarbij: ik lunchte pas bij vrienden en at daar de meest fantastische quinoa fruit salade. Mijn tafelgenoten zagen mij op een stadium zelfs smachtend naar de bijna lege schaal kijken en gunden mij ook de restjes nog. Zo lekker was het.

Zo zie je maar, ook de grootste scepticus is met een natte vinger te lijmen.

Je bent nu vast wel benieuwd naar het recept? Komt ie.

Ingrediënten voor de quinoa fruit salade met honing-limoen dressing
(Het spreekt voor zich dat je zoveel of weinig kan maken als je wil – pas daar wel de hoeveelheid fruit en vooral ook dressing op aan!)

Gekookte quinoa (volg voor bereiding de aanwijzingen op de verpakking)
Blauwe bessen
Aardbeien (in blokjes gesneden)
Mandarijnen (in partjes)
Mango (in blokjes gesneden)
Blaadjes munt in stukjes gesneden
Olijfolie
Limoen
Honing

Schep de gekookte quinoa, het fruit en de munt door elkaar. Maak in een aparte schaal de dressing van olijfolie, limoen en honing. Mix door de salade. Bewaar een paar hele blaadjes munt om het gerecht te garneren.

Gemakkelijk, snel en gezond. Precies zoals ik mijn voedsel graag heb. Je kan er eventueel ook nog dit water met een tropisch smaakje bij serveren. Nog zo’n gezond recept. Ik zou er bijna trek in een friet kapsalon van krijgen…

Zomerherinnering van Jasper Smit

Zomerherinnering - Jasper Smit - Oh Marie!
Als je op de vraag of iemand een zomerherinnering wil schrijven als antwoord krijgt: “Mijn anekdote gaat waarschijnlijk over die keer dat ik 10 was en bijna een paraglider heb vermoord in Oostenrijk!”, dan weet je dat er iets episch zit aan te komen. (Let vooral ook op het uitroepteken aan het einde van die zin. Die doet het ‘m wat ons betreft.)

Wij leerden Jasper kennen tijdens de shoot ‘Mannen en hun favoriete trui‘ voor ons winterissue in 2013 en wisten direct dat er een schat aan pracht-anekdotes in zijn bovenkamer opgeslagen moest liggen. (Lees hier maar eens het verhaal achter zijn favoriete trui.) Jasper deelt zijn meest epische zomerherinnering met de pakkende titel:

Op vakantie in Oostenrijk? Vermoord een paraglider!
– Tekst en foto Jasper Smit

In een medium-fotogeniek dal in Oostenrijk was bedroevend weinig te doen in 1988. Mijn grote zus en ik steggelden over wie er beter was: Gloria Estefan of Madonna (Gloria Estefan natuurlijk!) en zaten elkaar een beetje te slaan op het balkon. Mijn moeder vond het tijd voor een uitstapje.

De kabelbaan deed er lang over (‘ik hou op als jij ophoudt!’) en bovenop de berg had je uitzicht over het hele dal. Inderdaad: medium-fotogeniek. Mij was een ijsje beloofd maar er waren alleen waterijsjes en die tellen niet.

Op een heel klein, heel steil grasveldje waren paragliders. Gaaf! Telkens kroop een stoere man-in-tuigje naar de rand van de afgrond en ging op zijn rug liggen. Achter hem werd zijn parachute met grote zorg uitgespreid. Een leidinggevende snor blies op een fluitje, de paraglider gaf een flinke ruk aan de lijnen, de parachute kwam van de grond, hij nam nog een paar zweefstappen en zweefde dan sierlijk het dal in.

Je kon zó zien dat vooral het zorgvuldig uitspreiden van de parachute belangrijk was. Dus daar waren ze steeds heel lang mee bezig.
En ik was tien.
Beetje saai.
Ik schopte tegen een steentje.
Het steentje rolde tegen een groter steentje…
Het grotere steentje rolde tegen een kleine kei…
De kleine kei rolde tegen een grotere kei…
En die grotere kei rolde kalmpjes op een secuur uitgespreide parachute.

De leidinggevende snor blies op zijn fluitje, de paraglider gaf een professionele ruk aan de lijnen, de parachute sleepte een stukje scheef over het gras. De stoere man probeerde een zweefstap, de parachute maakte het geluid van een beginnend zeilbootje dat overstag gaat, en met een korte kreet verdween de paraglider over de rand van de afgrond.

“Zullen we even een foto maken?”, vroeg mijn moeder. “Als je zo peinzend voor je uit kijkt, ben je precies je vader!” Klik.

M’n zus giechelde “Kijk, die man is over de rand geflikkerd, nu ligt hij in die dode struik!” Mijn moeder had altijd een plantenboekje bij zich: “Dat heet een duindoorn. De dode takken hebben gemene stekels.”

De leidinggevende snor keek onderzoekend onze kant op. Ik vond het tijd om terug naar het dal te gaan, en ik hoefde zelfs geen roomijsje die ze toch bleken te hebben.

Uit de kamer van m’n zus stal ik weer eens haar Madonna-bandje (ik had alleen dat stomme bandje van Gloria Estefan) en stopte het in m’n verjaardagswalkman. Ik kan nu nog steeds niet normaal luisteren naar La Isla Bonita.

Alle zomerherinneringen lezen?
Back to the Breakfast Club door Jonas van der Zeeuw
Zomerhuisje aan zee, maar dan anders door Vera Bertens
Herinneringen aan een Amerikaanse zomer door Zita Bebenroth
Het mysterie van de verdwenen kwallen door Wendel Visser
Een les popgeschiedenis door Casper Boot
Feestjes, etentjes, Papiaments en blonde kraaltjesharen door Iris Vank
Herinnering met een Zeer Onverwacht Einde door Marloes de Vries
Spaanse Pablo’s en een harpoenincident door The Holy Kauw Company (a.k.a. Mireille&Arno)

De Grote Oh Marie! luchtbeddentest

Luchtbeddentest - Oh Marie!
Tijdens onze natte Nederlandse zomers kun je regelmatig in je eigen straat ronddobberen. Maar ook op gangbaardere plekken zoals de zee en het zwembad ga je natuurlijk voor het ultieme dobbergeluk. Luchtbedden en ander opblaasbaar watervermaak is er te kust en te keur, maar waarop nu te letten bij de aanschaf ervan?

Om onze lezers te helpen het juiste luchtbed in de luchtbeddenzee te vinden, riep Oh Marie! een luchtbeddentestpanel in het leven dat vijf luchtbedden langs de Club Tropicana-lat legde.

Luchtbeddentest - Oh Marie!
De opblaasobjecten werden op de volgende punten getest.

Opblaassnelheid (kan het plezier maken snel beginnen?)
Uiterlijk (want zo oppervlakkig zijn we)
Comfort (waar die dingen in de kern voor zijn, alle waarschuwingen ten spijt)
Jaren ’80 gehalte (spreekt voor zich)
Fool- en langemensenproof (niet dat die twee iets met elkaar te maken hebben)

Daarbij tekende het panel de volgende algemene conclusies op.

Luchtbedden zijn anno 2015 bedekt (en dan bedoelen we ook bedekt) met waarschuwingen. “Helpt niet tegen verdrinken!” (Duh) “Niet gebruiken bij aflandige wind” (Duh!) “Geen speelgoed” (Wat is het dan?) “Geen slap excuus waar geen hond op zit te wachten” (De Poema’s) en “Geen oplossing voor wereldvrede” (Niet onweerlegbaar, daar mensen op het strand een beter humeur hebben dan de gemiddelde kantoortuinkabouter).

Het ouderwetse broertje-of-zusje-pesten-door-het-ventiel-open-te-trekken-spel is voorgoed verleden tijd. Luchtbedden worden tegenwoordig uitgerust met een speciaal anti-leegloop ventiel. Zo moet je niet alleen een uur extra uittrekken om je bed leeg te laten lopen, je moet ook op zoek naar een nieuwe strategie om je broers en zussen het leven zuur te maken. Zo pakken ze je hobby’s af, dames en heren. We zouden bijna roepen dat vroeger alles beter was. Maar dat doen we natuurlijk niet.

Zo. Pak nu je cocktail, (of een kop thee, niets is immers zo veranderlijk als het weer), zet je zonnebril op (of niet)… want hier komen de uitslagen!

Luchtbeddentest - Oh Marie!
Opblaasbare Pegasus – Praxis – € 10,99

Opblaassnelheid: 8:15 min

Deze pagasus kan maximaal 50 kilo belasting aan, dus tenzij je een elfje bent (minus emmer met sterrenstof) of een toverfee, zullen vooral je kinderen plezier hebben van dit magische opblaasdier.

Duurste item van de test, maar de beste investering voor je strand (of straat) imago. Tevens waarschijnlijk de enige kans in je leven waarop je een pegasus kan berijden. Zeiden we berijden? Niet beríjden berijden natuurlijk. Hè, moet het nu meteen zo plat? Daar gaat je zorgvuldig opgebouwde imago alweer.

Uiterlijk: lyrisch
Comfort: aangezien wij geen toverfeeën of elfjes tot ons personeel mogen rekenen, moeten wij gaan voor ‘mwa’.
Jaren ’80 gehalte: prima.
Foolproof: wij schatten zo in dat het beklimmen van deze pegasus vanuit het water niet erg gemakkelijk zal gaan. Wij adviseren derhalve de waarschuwingen op de pegasus ter harte te nemen.
Lange mensen proof: wij moeten de eerste elf van 2 meter nog tegenkomen. Next!

Quotes:
“Er moet meer lucht bij, zijn hoorn hangt nog slap.”
“Moet ik even pompen?”

Hot like: Club Tropicana

Luchtbeddentest - Oh Marie!
Golfmatras – Kruidvat – € 4,99
Opblaassnelheid: 4:24 min

“Ik vind het maar een gek ding”, “hij maakt leegloopgeluiden”, “de lengte is een euvel”. Slechts een kleine greep uit de quotes die langskwamen tijdens het testen van dit luchtbed. Ach, wat een kniesoren. Tja, iedereen van de redactie was op vakantie ten tijde van deze test, veel keuze voor de panelbezetting hadden we niet. Doe dit bed echter niet meteen in de ban, want hij is oprolbaar. Je kan je stranddag thuis in de tuin al voorbereiden. En bedenk eens hoe prettig een oprolbaar luchtbed is als je één of ander Frans klimduin over moet in de bloedhitte! Al met al scoort hij heel best, dit gekke ding.

Uiterlijk: neutraal.
Comfort: prima.
Jaren ’80 gehalte: zijn luchtbedden eigenlijk niet het toonbeeld van de jaren ’80?
Foolproof: prima.
Lange mensen proof: next!

Hot like: Que si Que no

Luchtbeddentest - Oh Marie!Luchtbeddentest - Oh Marie!
Tompouce – HEMA – € 5,00
Opblaassnelheid: 6:50 min incl. wegwaaien, vangen en weer aan de pomp hangen

Best verwarrend, een luchtbed dat eruit ziet als een reuzengebakje. Maar tenzij je op Midden-Aarde woont of Harry Potter tot je vrienden mag rekenen, hoef je je geen zorgen te maken verorberd te worden door een reus met een lage bloedsuikerspiegel.

Uiterlijk: het Oh Marie! team kiest esthetiek boven functie en op dat vlak scoort dit luchtbed ver boven alle gemiddelden.
Comfort: zo zacht als de bodem van de gemiddelde tompouce, deze tompouce.
Jaren ’80 gehalte: hoe lang bestaat HEMA al?
Foolproof: mwa.
Lange mensen proof: prima, tenzij je lang bent!

Quote:
“Iemand nog een mueslireep?”

Hot like: Dragostea Din Tei

Luchtbeddentest - Oh Marie!
Luchtbeddentest - Oh Marie!
Opblaaskrokodil – Action – € 3,99
Opblaassnelheid: 2:26 min

K. Rokodil is een vriendelijke knaap, van het soort dat je niet snel in een deathroll mee de diepte in zal sleuren. De uitspraak “Ik hou hem wel vast, ga jij maar pompen” had derhalve niets te maken met het eventuele onberekenbare karakter van onderhavig object, maar met de windkracht waarbij deze luchtbeddentest werd uitgevoerd.

Uiterlijk: Ja, tof!
Comfort: de vooruitgestoken armpjes zijn iets te gretig naar onze smaak. Minpunten voor handtastelijkheden.
Jaren ’80 gehalte: één van onze panelleden meende zich een dergelijke krokodil uit haar jaren ’80 jeugd te herinneren.
Foolproof: prima.
Lange mensen proof: het lengterecord van de zeekrokodil is 8,25 meter. Helaas betrof het niet dat exemplaar (gesteld dat hij zich liet gebruiken als luchtbed).

Quote:
“Hij heeft een ruggegraat.”
“Waarom blaas je dit op?” “Nou, er zit een ventiel op, dus dan blaas ik.”

Hot like: Mambo No. 5

Luchtbeddentest - Oh Marie!Luchtbeddentest - Oh Marie!
Oranje luchtbed met bekerhouders – Intertoys – € 2,99
Opblaassnelheid: 2:53 min

Kijk, een gemiddelde 18-jarige zal he-le-maal dol worden van een luchtbed met 18(!) bekerhouders. “Ober, doe mij een luchtbed bier” klinkt ineens niet als dronkemansgelag maar als een nuchtere vraag.

Als je geen 18 bent, geen bier lust, of verstandig bent, dan is dit luchtbed zeer zeker ook een verstandige keus. Er zit een gezellig raampje in waardoor je naar de vissen kunt kijken. De hierbij aangenomen kijkhouding kan wel wat verwarring scheppen en de indruk wekken dat je aan de Australië overgewaaide rage planking meedoet. Wij zeggen: foto maken en op Facebook zetten. Dat is nog eens het aangename met het nuttige verenigen!

Uiterlijk: extra punten voor de bekerhouders.
Comfort: wat de functie van de bekerhouders anders kan zijn dan die van bekerhouders, is ons een raadsel.
Jaren ’80 gehalte: neutraal.
Foolproof: de bekerhouders helpen je gemakkelijk op het bed te schuiven. Tof!
Lange mensen proof: gratis marketingtip: op het gebied van lengte valt er nog wel wat te halen in luchtbeddenland.

Quotes:
“Ga je planken?”
“Ik zie niks.”

Hot like: Summer of ’69

Luchtbeddentest - Oh Marie!
Luchtbeddentest - Oh Marie!
Disclaimer: Deze test is volledig willekeurig uitgevoerd. De directie stelt zich niet aansprakelijk voor schade aan uw en/of uw eigendommen. Wij adviseren deze test met een grote korrel zout te nemen en met ironische toon te lezen. Deze test is pretentieus, bevooroordeeld en nutteloos. Onze excuses voor het ongemak.

Concept: Anne van Midden en Marlous Snijder
Foto’s en tekst: Marlous Snijder

Zomerherinnering van Marloes de Vries

zomerherinnering marloes de vries - oh marie