Berichten

Too much love can kill you

Druk - Oh Marie!
Net als de rest van Nederland (of in ieder geval een significant deel daarvan), ben ik druk. Niet Hillary Clinton druk (aan die andere Pipo ga ik geen woorden vuilmaken) en misschien is mijn gevoel van druk wel heel anders dan dat van een ander (dat weet ik wel zeker), maar goed, wel druk dus. Soms bijna verlammend druk. Het soort druk waar je een beetje obsessief van wordt. Van het soort waarvan je je werk terug gaat zitten kijken en gaat denken: “Jemig de pemig, wat een broddelwerk.” Alsof je niks beters te doen hebt, ook. Maar ja, dat is dan weer een bliksemafleider voor die to do lijst die naar je ligt te roepen.

Trouwens, door die gemoedstoestand ga je natuurlijk sowieso nooit denken: “Hé, dat heb je echt best goed gedaan, goed zo!”. Nee, want als je je zó voelt, dan ga je lekker naar buiten, iets leuks doen. Dan ga je niet als een soort Grinch je eigen werk af zitten kraken. Ach, anders zouden je collega’s het misschien doen en die heb ik niet. Somebody’s got to do the dirty job.

Druk - Oh Marie!
Het komt allemaal wel weer goed, soms heb je van die weken. Ik ben namelijk wél druk met allemaal leuke dingen. En ik ben dus niet druk te midden van (daar heb je ze weer) vervelende collega’s. De enige vervelende collega die ik heb weegt 3 kilo, heet Molly, is vrij opdringerig en verhaart als een malle. Wil op schoot liggen en op mijn muisarm in slaap vallen. Moet je je voorstellen dat je directeur dat wil doen. Levert wel een goed verhaal op, maar erg prettig lijkt het me niet. Weet je hoe snel je arm gaat slapen onder dat gewicht?

Druk - Oh Marie!
Ik kan dus twee dingen doen: óf ik hou op met zeuren over mijn champagne problems, sluit mijn digitale archief af en ga wat nuttigs doen met mijn tijd. Óf ik schmink mezelf groen en doe auditie voor ‘Dr. Seuss’ How the Grinch Stole Christmas!’ De Musical (patent pending). Wat zou betekenen dat ik het nóg drukker ga krijgen. Gesteld dat ik de rol kreeg natuurlijk. Als Hillary Clinton net zo met stress omgaat als ik, dan denk ik dat ik alsnog weinig kans maak. Toch die to do lijst er maar eens bij pakken dus.

Me plus long to do lists make me behave like some kind of Grinch. Nothing I do or ever did is good anymore, which is kind of frustrating. I do feel I need to stop nagging about it, my to do list might be long, but it’s filled with nothing but fun projects. So I’m gonna drag my naggy bum (is that even English?!) from the couch and will conquer my to do list. If it’s the last thing I’ll ever do. 

De wet van de remmende voorsprong

Slaapkamer - Oh Marie!
Een aantal weken geleden schreef ik in mijn gastpost voor vtwonen.nl over onze gerestylede slaapkamer. Ik ben vrij laks met het delen van mijn gastpost voor vtwonen op mijn eigen blog, maar ik ga proberen mijn leven te beteren. Komt ie!

Slaapkamer - Oh Marie!
Het verhaal achter onze slaapkamer is best leuk om te vertellen. Daarvoor moet ik eerst terug naar het moment dat we ons vorige huis verkochten.

Op de muur in de slaapkamer van ons vorige huis zat namelijk het sloophoutbehang van Studio Ditte. Toen nog super hip en extreem duur. Toen we het huis verkochten en de nieuwe bewoners wat maten op kwamen nemen, liet de nieuwe eigenares onomwonden weten wat ze van dat behang vond. Die mening was niet mals. Licht gekwetst besloten we het behang mee te verhuizen. Het kwam – oh wonder! – heel van de muur waarna we het in ons nieuwe huis weer op dezelfde plek achter ons bed hingen. De nieuwe bewoners bedankten ons nog voor de moeite. Tja.

Daarna moesten er gordijnen op de nieuwe slaapkamer komen. Ik koos voor zware, blauw velours gordijnen tot op de grond. Een kleur blauw die, zo bleek toen de gordijnen klaar waren, wel erg veel overeenkomst vertoonde met de huid van een smurf. Je kan ze hier bekijken op (heel erg oud) archiefbeeld. Ik vond deze blogpost op mijn blog terug door te zoeken op ‘smurf’. Dat zegt genoeg.

Slaapkamer - Oh Marie!
Ach, die slaapkamer was goed voor het moment. Sinds 2010 zijn de andere kamers ontelbare keren geshuffeld, veranderd, opgeruimd, geschilderd en behangen, maar de slaapkamer bleef zoals hij was. Het zal de wet van de remmende voorsprong wel zijn. Het was de eerste kamer die na de verbouwing af was en áls we er waren was het er toch donker door die dikke smurfgordijnen.

Slaapkamer - Oh Marie!
Tijdens onze vakanties in Scandinavië ontdekten we echter hoe prettig het eigenlijk is om met het vroege ochtendlicht wakker te worden. Niet dat dat van harte gaat – ik ben slechts een soort van ochtendmens geworden door mijn dochter – maar wakker worden gaat wel gelijkmatiger als het licht op je slaapkamer minder gelijkenis vertoont met een kelder.

En als we de gordijnen dan toch gingen veranderen, dan maar meteen de hele kamer.

Er kwam een plan en een kleurenpalet. En het voornemen om met kleine ingrepen een groots effect te bereiken. Twee factoren moest ik opnemen in deze plannen: het bed en de tafeltjes ernaast zouden blijven. Het bed is een oudje van Lundia, maar heel praktisch door de bergruimte die eronder zit (en lekker hoog, want in mij schuilt een oma die van een hoge instap houdt). De tafeltjes van Ikea zijn ook al stokoud, maar de enige die hoog genoeg waren naast het bed. Never change a winning team.

Slaapkamer - Oh Marie!
Voor de gordijnstof koos ik stof van Tas-ka. In eerste instantie voor de grijze 210 grams variant van Lommer, maar omdat ik meer meters nodig had dan Tas-ka op voorraad had, uiteindelijk voor de roze versie. Dik genoeg om het felste licht te filteren, maar niet geheel verduisterend. Ik liet de gordijnen maken bij Knip en Klaar.

Het behang verdween, de muur werd weer wit. Achter het bed staat nu een rek uit de tijdelijke Bråkig collectie van Ikea uit 2014. Ik vond hem via Marktplaats. De lampjes van karton zijn van Seletti, ik verving hun groene snoer met grijs snoer van Stoersnoer. De geslepen vijftigerjaren spiegel met oranje gloed komt ook van Marktplaats. Sprei, bordeauxrood kussentje en beddengoed van HEMA. De foto naast het bed maakte ik zelf, net als de blokjeshanger. Verder verving ik de saaie knopjes op het bed met houten knoppen van de bouwmarkt die ik roze verfde.

We schoven het bed, tot slot, een halve meter van het raam af. Het geeft aan de raamkant niet alleen meer ruimte, de kamer lijkt er groter door. En, ook niet onbelangrijk, we stoten onze hoofden nu niet meer steeds aan de schuine wand.

Zes jaar heeft het geduurd om tot een slaapkamer nieuwe stijl te komen. Zes jaren lang hoofden stoten en moeilijk wakker worden. Dat is blijkbaar wat de wet van de remmende voorsprong met een mens doet.

A blogpost about our restyled bedroom, the only room in our home that has been the same since we moved in. Up until now!

Bewaren

DIY – rommelige regenboog

DIY regenboog - Oh Marie!
Oké, beetje gekke titel, dat. Maar eerlijk is eerlijk, deze regenboog ís een beetje rommelig. Maar dat maakt hem nu juist zo leuk. En gemakkelijk om te maken, dat is ook wat waard. Want het luiheidsgehalte qua zelfmakers is nog altijd even hoog, hier op het Oh Marie! hoofdkwartier. (En voor wie daar hele romantische ideeën bij heeft….laten we het erop houden dat mijn werkplek meestal niet erg hoofdkwartierig is. Eerder chaotisch. De oorlog ga je er in ieder geval niet mee winnen.)

DIY regenboog - Oh Marie!
Maar terug naar deze regenboog en hoe hem te maken. Je hebt de volgende zaken nodig.

Benodigdheden:
Een ronde houten schijf (€ 2,50 via Dille&Kamille. Het bonnetje rept slechts van ‘hout’, dus ik heb geen idee wat de oorspronkelijke toepassing van deze schijf is. O wacht, volgens de website is het een snijplankje. Wat de bliep moet je met zo’n klein snijplankje? Marketing, mensen. Wat een duivelse uitvinding is dat toch. Je leven is niet compleet zonder een snijplankje van 15 centimeter doorsnee. Jeweettoch.)
Restjes verf (4 kleuren)
Platte kwast (8 mm breed)
(Eventueel een houten blokje om achter de regenboog te lijmen, zodat hij stabieler blijft staan.)

DIY regenboog - Oh Marie!

Werkbeschrijving:
Zaag het snijplankje doormidden. Schuur de zaagsnede glad.
Ontvet de halve cirkel voor je gaat verven.
Probeer in één vloeiende lijn de strepen van de regenboog te maken. Doe genoeg verf op je kwast zodat het begin van de streep helemaal vloeiend is, maar dat hij mooi ‘droog’ eindigt, zoals op het voorbeeld. Eventueel trek je de lijn voorzichtig over als je net niet genoeg verf op je kwast hebt zitten. Je kan het eventueel oefenen op een stukje karton. Maar, het is een rommelige regenboog, het gaat er juist om dat het niet perfect wordt!
Hou een paar millimeter afstand tussen de strepen.

Zie, zo’n mini-snijplank is absoluut een verrijking van je leven. Je kan er je eigen regenboog mee maken, ik wed dat de marketingafdeling van Dille&Kamille daar nog niet eens rekening mee had gehouden!

Bewaren

Pioen

Pioenroos - Mooiwatbloemendoen - Oh Marie!
De pioenroos is een bloem voor mensen met geduld. Niet alleen omdat we ieder jaar lang op ze moeten wachten en ze relatief kort verkrijgbaar zijn, maar ook omdat ze pas na 5 tot 10 jaar in de vaste grond willen bloeien.

Helaas, dit wordt weer niet ‘gewoon’ een bloemlezing op één van mijn lievelingsbloemen, ik ga je ook weer lastigvallen met allerlei zinvolle en – loze weetjes over pioenrozen. Misschien vind je het saai, maar wacht maar tot je je familie de volgende keer inmaakt met Triviant omdat jij wel wist hoe lang het duurt voor pioenrozen bloeien. BAM

Pioenroos - Mooiwatbloemendoen - Oh Marie!
Pioenrozen bloeien over een breedte van Japan tot Noord-Afrika en Siberië (!). Haar naam is afgeleid van Paieon, een god die in een pioenroos werd veranderd door Zeus om hem te redden van de jaloerse Asclepius, de god van genezing. Ik weet niet in hoeverre je iemand helpt van wat dan ook door hem in een pioenroos te veranderen, maar de goden uit het oude Griekenland waren nu eenmaal niet vies van een groot gebaar hier of daar.

Pioenen zijn symbool voor welvaart, geluk en een goed huwelijk en worden daarom vaak cadeau gedaan bij 12-jarige huwelijksjubileums. Misschien dat Asclepius Paieon in de hoedanigheid van pioenroos wel in een bosje ruikers aan zijn geliefde heeft gegeven…de geschiedenis zwijgt helaas over dit detail. Als hij hem maar wel in een schone vaas met veel water heeft gezet, zijn stengel schuin heeft afgesneden en hem niet naast de fruitschaal heeft gezet, want anders heeft Paieon het ben ik bang niet lang volgehouden als pioen.

Pioenroos - Mooiwatbloemendoen - Oh Marie!
Aan de zaden van de Paeonia wordt geneeskrachtige werking werd toegeschreven, onder andere bij het tegengaan van nachtmerries. Ik heb geen idee hoe wetenschappelijk onderbouwd voornoemde eigenschap is, maar met een bos pioenen naast je bed val je allicht beter in slaap dan zonder.

Maar, alle gekheid en triviale feiten op een stokje: ikzelf hou ontzettend van pioenrozen. Ook omdat ze bloeien rondom mijn oma’s verjaardag en zij gek op ze was. Pioenen hebben niet veel opsmuk nodig, al hou ik er ook van ze in een overdadige setting neer te zetten. Ik geloof dat het de enige bloemen zijn die mijn gouden snoepjesvaas complementeren zonder dat het geheel er goedkoop of plat uit komt te zien.

Pioenroos - Mooiwatbloemendoen - Oh Marie!
En dan nog één gouden tip die ik lang geleden van iemand kreeg toen ik klaagde dat de knoppen van mijn pioenrozen maar niet open gingen: als je een zogenaamde ‘gevuldbloemige’ pioen koopt waar de knop nog heel erg van dichtzit: spoel de knop heel voorzichtig af onder de kraan. Er zit vaak een laagje hars omheen, waardoor hij zichzelf niet goed kan openvouwen.

Zo loont het toch om dit hele verhaal uit te zitten. Succes met Trivianten de volgende keer! ;-) (En zit je om meer bloemweetjes en -inspiratie verlegen? Kijk dan eens op mooiwatbloemendoen, met wiens samenwerking ik deze blogpost maakte. Klik dan ook even door naar het nieuwe nummer van The Green Gallery, wat een ontzettend tof digitaal magazine is dat!)

Konijnen in roze jurken en reusachtige ijsjes

oh marie - magic parade
Men neme een locatie die op het laatste moment niet beschikbaar is, een fotograaf die door ziekte helaas moet afzeggen en een weersvoorspelling waar je spontaan een winterdip van zou krijgen. En voilà: een shoot die in rook opgaat! Wat volgde was een shoot met een improvisatielevel waar de gemiddelde ‘Lama’ jaloers op kan zijn. Samen met mijn kersverse styling assistente slash model-voor-één-dag Tonke, schitterende vintage jurkjes van Stijlloods, roze rookbommen (over rook gesproken!) en wat enge konijnenmaskers bestormden we het Henschotermeer. Het resultaat? Deze enigszins vervreemdende shoot met een hoog Magic Parade gehalte. 

Want hoe vaak zie je nou een elf-achtig bloemenmeisje in het bos verdwijnen? Of een konijn in een roze jurk op het strand? Om nog maar te zwijgen over de larger than life ijsjes en drijvende zeepbellen. Dwaal mee en laat je verwonderen!

oh marie - magic paradeoh marie - magic parade17oh marie - magic parade11oh marie - magic parade30oh marie - magic parade18oh marie - magic parade20oh marie - magic parade19oh marie - magic paradeoh marie - magic parade16oh marie - magic parade12oh marie - magic parade14oh marie - magic parade13oh marie - magic parade2oh marie - magic parade8oh marie - magic parade7oh marie - magic parade4oh marie - magic parade6oh marie - magic parade32oh marie - magic parade26oh marie - magic parade23
Foto’s – Marlous Snijder
Model – Tonke van der Sluijs
Styling – Anne van Midden / Inspire Styling
Vintage jurkjes & metallic schoenen – Stijlloods, Haarlem
Overige kleding & props: privébezit