Berichten

Bloesem, symbool van vergankelijke schoonheid

Bloesem - Oh Marie!
Dat doen die bloesembomen toch goed: in plaats van een heel jaar gehuld te zijn in een wolk van bloemen, bloeien ze slechts korte tijd. De startdatum van hun bloei is ongewis: soms vroeg, soms laat…het is allemaal afhankelijk van de weersomstandigheden. Je wordt ze nooit zat, die tijdelijk in gigantische boeketten veranderde bomen. Eenvoudigweg omdat ze er maar zo kort zijn.

Met verschijnen van de bloesem wordt de belofte ingelost dat de bomen weer groen zullen worden, de zon gaat schijnen en dat die winterdip echt als sneeuw voor de zon gaat smelten. Natuurlijk hebben de bloemen in feite vooral een hele banale functie, maar als je zo naar de wereld gaat kijken, valt er nooit meer iets te dromen. Daarbij: die duizenden hommels en bijen die in die bomen rondzoemen, dragen alleen maar bij aan al het goeds dat bloesem brengt.

We bewaarden wat bloesem voor je, speciaal voor ons thema. Je hoeft er de deur niet voor uit, je hoeft er slechts, voor het extra poëtische gevoel, La Primavera van Vivaldi bij aan te zetten.

Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!Bloesem - Oh Marie!

De magie van verlaten oorden – urbexen met Marloes van Antwerpen

Marloeshi Photography - Oh Marie!
Wat hebben UrbEx (urban exploring of abandonded places) locaties en cavia’s met elkaar gemeen? Helemaal niks, behalve dan dat het onderwerpen zijn die beide een onweerstaanbare aantrekkingskracht op ons hebben. Zo ook op Marloes van Antwerpen. Dat klinkt als iemand waar wij meer over willen weten.

Marloes fotografeert verlaten gebouwen. Dat klinkt gemakkelijker dan het is, want je moet er stalen zenuwen voor hebben. Wij stellen ons zo voor dat Marloes’ moeilijkheidsgraad wat fotograferen betreft door deze liefde ietsje hoger ligt dan de onze. Want na al dat risicovolle urbexen lijkt dat fotograferen van een cavia toch ineens een walk in the park te zijn. Zelfs al wil ze niet blijven zitten of rent ze steeds door je zorgvuldig opgebouwde set, het staat allemaal niet in verhouding met het risico door een oud plafond te zakken of te worden opgepakt of beboet voor het betreden van verboden terrein…

Tekst en foto’s – Marloes van Antwerpen

Marloeshi Photography - Oh Marie!
Hoi Marloes! Vertel eens kort iets over jezelf?
Mijn naam is Marloes van Antwerpen, ik ben 22 jaar en fotografeer nu een jaar of 5. De afgelopen 3 jaar ben ik wat meer bezig geweest met technieken en het ontwikkelen van mijn eigen stijl. Ik studeer communicatie in Eindhoven en zit alweer in mijn derde leerjaar.

Marloeshi Photography - Oh Marie!
Is fotografie magisch voor jou? Waarom precies?

Ja, fotografie heeft zeker iets magisch voor mij! Je kunt door de zoeker van je camera een hele nieuwe wereld ontdekken en creëren. Vooral dat laatste vind ik heel gaaf. Ik vind het ontzettend leuk om door middel van fotografie te delen hoe ik de wereld zie, hoe ik naar objecten kijk. Zeker met programma’s als Photoshop kun je ontzettend mooie dingen maken.

Wat is jouw meest favoriete foto?
Oei, dat vind ik lastig. Ik heb denk ik niet echt één favoriete foto, sowieso verschilt dat van week tot week. Momenteel kijk ik erg op naar fotografen als Bella Kotak en Brandon Stanton.

Marloeshi Photography - Oh Marie!
Hoe ben je in het Urbexen gerold?

Drie jaar geleden ben ik bij een fotoclub begonnen om mijn kennis te vergroten en nog meer bezig te zijn met fotografie. Bij de club zaten een paar mensen die het Urban Exploring vaker deden, ik had er nog nooit van gehoord. Ik was direct verkocht, het leek me prachtig om die verlaten gebouwen vast te leggen. Uiteindelijk hebben we samen een aantal trips gepland.

Marloeshi Photography - Oh Marie!
Wat trekt je aan die verlaten plekken?

Het is net of de tijd heeft stilgestaan op urbex locaties, zeker in woonhuizen die nog redelijk intact zijn. (Zie foto’s hier direct boven en onder – red.) De sfeer die in de locaties hangt is vaak magisch. Als de locatie nog in een redelijke staat is lijkt het net of de bewoners van het ene op het andere moment zijn vertrokken. Alle spullen, inclusief kleding en foto’s, liggen nog in het huis. Bedden zijn nog opgemaakt en je ziet overal persoonlijke spullen liggen. Best bizar om daarin rond te lopen, je loopt gewoon rond in een huis van een vreemd iemand die waarschijnlijk niet meer leeft. Natuurlijk geeft het ook wel een kick, omdat het gewoonweg niet mag.

Marloeshi Photography - Oh Marie!Marloeshi Photography - Oh Marie!
Het betreden van verlaten plekken is niet zo heel erg gemakkelijk. Ben je weleens achterna gezeten door de politie? (Of een bewaker met een gigantische hond?) Met andere woorden: moet je er stalen zenuwen voor hebben, of valt dat mee?

Nou, ik heb wel het een en ander meegemaakt. Helaas kan ik daar niet al te uitgebreid over vertellen, omdat mijn moeder dit blogbericht waarschijnlijk ook zal lezen. Als ik ooit nog wil gaan urbexen (of überhaupt het huis wil verlaten) dan kan ik dat beter maar voor me houden, haha! Ik kan je wel vertellen dat je wel stalen zenuwen moet hebben, het is echt heel spannend op zo’n locatie. Zeker als je weet dat er vaker mensen weggestuurd of zelfs gearresteerd zijn. Maar, als je wordt ‘’betrapt’’ dan is het belangrijk om gewoon mee te werken. Vaak is er dan niks aan de hand en word je gewoon weggestuurd. Maar je moet er wel rekening meer houden dat je een fikse boete kan betalen. Politie of bewakers zijn niet de enige personen waar je je zorgen om moet maken. Je moet ook nadenken over mensen die er rond kunnen dwalen, zoals junks en koperdieven. Vaak zijn omwonenden ook erg alert. Daarom moet je nóóit alleen gaan. Je weet niet wie je tegenkomt of in welke staat de locatie verkeert.

Marloeshi Photography - Oh Marie!
Wat is de mooiste verlaten plek die je ooit bezocht/welke maakte de meeste indruk op je?
De plaats die de meeste indruk heeft gemaakt is een half uitgebrande locatie. Die sfeer daar was zo eng en gewoon…bah! Ik wilde daar ook zo snel mogelijk weg. (Zie foto hieronder – red.) Ik ben ook in een gevangenis geweest. Ook heel indrukwekkend om daar te zijn. Zeker als je gaat bedenken dat wij (de groep) inbreken in de gevangenis terwijl de mensen daar juist alleen maar wilden ontsnappen. En de mooiste twee zijn denk ik toch wel een verlaten kasteel en een sprookjesachtig huis.

Marloeshi Photography - Oh Marie!Marloeshi Photography - Oh Marie!Marloeshi Photography - Oh Marie!Marloeshi Photography - Oh Marie!
Staat er nog een Urbex locatie op je verlanglijstje?
Ja, er is een locatie in Duitsland die ik nog graag wil bezoeken. Dat is alle informatie die je krijgt, haha!

Marloeshi Photography - Oh Marie!
Wat hebben cavia’s en abandoned places met elkaar te maken?
Eigenlijk niet zo heel erg veel, haha. Het is ook niet zo dat ik die twee dingen kan combineren. Ja, misschien met Photoshop. Maar dat is een beetje een vreemde combinatie.

Marloeshi Photography - Oh Marie!
Wil je iets vertellen over Mieps?
Mieps is mijn schattige cavia, ze is alweer 3 jaar oud. Toen ik haar in de winkel zag was ik direct verkocht. Ik had nog nooit een grijs met witte cavia gezien! Vorig jaar ben ik een Instagram account voor haar begonnen om zo haar leven met anderen te delen. Ik laat haar de meest rare avonturen beleven. Denk aan Mieps in een luchtballon, of Mieps op een wolk. Dit is allemaal mogelijk dankzij Photoshop!

Marloeshi Photography - Oh Marie!
Wat is je favoriete sprookje en waarom?
Beauty and the Beast is denk ik mijn favoriet. Het verhaal, de muziek, alles klopt in die film. Het verhaal is zo magisch en de karakters zijn prachtig uitgewerkt. Vroeger was De Kleine Zeemeermin mijn favoriete sprookje. Ik heb laatst de serie Once Upon a Time als een verslaafde in een paar weken erdoorheen gejast, daar komen de sprookjes nog meer tot leven. Echt een aanrader!

Marloeshi Photography - Oh Marie!
Wat wil je verder nog aan ons kwijt en waar kunnen we meer over jou lezen/je werk zien?
Je kunt meer van mijn werk zien op www.marloeshi.com of op mijn Facebookpagina. Mieps heeft ook haar eigen website en haar eigen Instagramaccount. En mocht je interesse hebben in Urbex filmpjes dan kun je op mijn YouTube channel terecht!

Konijnen in roze jurken en reusachtige ijsjes

oh marie - magic parade
Men neme een locatie die op het laatste moment niet beschikbaar is, een fotograaf die door ziekte helaas moet afzeggen en een weersvoorspelling waar je spontaan een winterdip van zou krijgen. En voilà: een shoot die in rook opgaat! Wat volgde was een shoot met een improvisatielevel waar de gemiddelde ‘Lama’ jaloers op kan zijn. Samen met mijn kersverse styling assistente slash model-voor-één-dag Tonke, schitterende vintage jurkjes van Stijlloods, roze rookbommen (over rook gesproken!) en wat enge konijnenmaskers bestormden we het Henschotermeer. Het resultaat? Deze enigszins vervreemdende shoot met een hoog Magic Parade gehalte. 

Want hoe vaak zie je nou een elf-achtig bloemenmeisje in het bos verdwijnen? Of een konijn in een roze jurk op het strand? Om nog maar te zwijgen over de larger than life ijsjes en drijvende zeepbellen. Dwaal mee en laat je verwonderen!

oh marie - magic paradeoh marie - magic parade17oh marie - magic parade11oh marie - magic parade30oh marie - magic parade18oh marie - magic parade20oh marie - magic parade19oh marie - magic paradeoh marie - magic parade16oh marie - magic parade12oh marie - magic parade14oh marie - magic parade13oh marie - magic parade2oh marie - magic parade8oh marie - magic parade7oh marie - magic parade4oh marie - magic parade6oh marie - magic parade32oh marie - magic parade26oh marie - magic parade23
Foto’s – Marlous Snijder
Model – Tonke van der Sluijs
Styling – Anne van Midden / Inspire Styling
Vintage jurkjes & metallic schoenen – Stijlloods, Haarlem
Overige kleding & props: privébezit

Catch a falling star, put it in your pocket, save it for a rainy day

Editorial Magic Parade - Oh Marie!
Je hoeft geen kind te zijn of er een te hebben (alhoewel het wel kan helpen) om magie in de wereld om je heen te zien. Ken je die scene uit de film Amélie waarin zij een videoband van haar buurman krijgt waarop hij grappige stukjes film opgenomen heeft? Met dat paard dat met een wielrennerspeloton mee galoppeert? Ik noem dat klein geluk. Tegenwoordig heb je daar trouwens ook YouTube en Pinterest voor. 

Magische momenten voltrekken zich vaak rond dieren. Tenminste, in mijn geval. Ik wil nu niet als een dolfijnenfluisteraar klinken (zeker niet gezien de laatste ontwikkelingen rondom het Dolfinarium), of als iemand die dieren tot haar beste vrienden rekent “….omdat ze je zo zonder oordeel tegemoet treden”, maar dieren zijn gewoon zoals ze zijn en in die hoedanigheid vrij droog in hun gedrag. Ze doen hun ding, terwijl de wereld doorraast en wij ons als kippen zonder kop druk maken om grote en kleine wereldproblemen.

Tijdens mijn niet-zo-vlekkeloos-verlopende-zwangerschap sleurde mijn Lief mij bijvoorbeeld regelmatig op de fiets mee langs weitjes waar pasgeboren veulentjes rondliepen, om me een beetje op te vrolijken. In diezelfde periode liep ik in een warenhuis een Perzische kat tegen het lijf. Ik was dan wel zwanger, maar ik wist toch echt zeker dat ik het goed zag. Een paar schappen verderop zag ik zijn baasjes lopen met een speciale poezenkar waar de kat inmiddels weer vredig in zat te dutten. Hij bleek niet goed alleen te kunnen zijn en van stress regelmatig hun interieur te slopen. Ze namen hem daarom maar mee als ze van huis gingen.

Editorial Magic Parade - Oh Marie!Editorial Magic Parade - Oh Marie!
Rosie, de hond waar ik al eens over schreef in de editorial van Ahoy Marie!, heeft me door een afschrikwekkend lange, door zeeziekte overheerste walvis-kijktocht gesleurd. De kat met het groene truitje die zijn zwervende baasje gezelschap hield (let op het Hello Kitty bakje waar je donaties voor de kat in kon doen – ook zwervers houden er slimme marketingtrucs op na!) maakt de herinnering aan onze huwelijksreis naar New York een stuk minder cliché.

Editorial Magic Parade - Oh Marie!
Roze zonsondergangen, standbeelden in de stad met een kapsel van Viburnum, een kindje in een kerk zittend tegen een grafmonument met een felgekleurde heliumballon in de vorm van een paard, mensen die spreekwoorden gebruiken (die ik nog niet ken)… ze liggen allemaal zorgvuldig opgeslagen in mijn magische parade kluis. Voor een regenachtige dag. Perry Como zong immers ooit al: “Catch a falling star and put it in your pocket. Save it for a rainy day.

Editorial Magic Parade - Oh Marie!
Ik bezoek een kerk in Boston, Amerika. Zo’n Moonrise Kingdom kerkje, met van die hokjes in plaats van bankjes. Voorin zit een klas met kinderen te luisteren naar een mevrouw die iets vertelt over de belangrijke plek die deze kerk en Boston innemen in de geschiedenis van hun land. Op de katheder voor de vrouw ligt een zwarte kat opgerold te slapen.

Aan het eind van haar verhaal valt er een stilte. Eén jongetje steekt zijn vinger op en stelt die ene prangende vraag die iedereen al die tijd al bezighoudt:
“Ma’am, may I ask you something?”

“Is that a real cat?”

Kinderen helpen niet alleen mee bij het zien van magie in de wereld. Ze dragen er ook aan bij.

Editorial Magic Parade - Oh Marie!

Magic Parade wallpaper door Ruth Hengeveld

Wallpaper download Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Ons nieuwe thema valt misschien wat rauw op je dak. Het was afgelopen week namelijk angstvallig stil op Oh Marie! Nog stiller dan de normale stilte die we tussen onze thema’s laten vallen om even op adem te komen. Of, zoals de afgelopen week, om totaal in de stress te schieten omdat shootlocaties bezet blijken door vrachtwagens en steekkarretjes of omdat fotografen uitvallen door ziekte.

Ach, het zijn allemaal champagne problems, maar op het moment zelf breekt het zweet je toch even uit. Even een paar uur.

Ik ben blij om te kunnen rapporteren dat het allemaal goed is gekomen. Zelfs als het niet goed was gekomen, was het goedgekomen (oké, nu begint het verwarrend te worden), want kijk toch eens naar de prachtige wallpaper die Ruth Hengeveld voor ons Magic Parade thema ontwierp. De oplettende (en/of trouwe) Oh Marie! lezer zou nu opmerken dat Ruth al eens eerder een cover voor Oh Marie! ontwierp. Je gaat door voor de koelkast, want dat klopt helemaal. Haar werk prijkte eerder al op ons Alice in Wonderland nummer. We vonden haar werk echter zó goed bij dit nieuwe thema passen (Ruth vond dat zelf trouwens ook), dat we weer met elkaar samenwerkten. Zag je trouwens de binnenkijker van Ruth’s huis al? We lijken wel groupies fans.

Magic Parade dus. Een magische parade van vreemde vogels (in de breedste zin van het woord), roze, goud, regenbogen en misschien zelfs hier of daar een eenhoorn. Een beetje zoals de gemiddelde meisjeskamer eruit ziet, eigenlijk. Zelfs Anne, die over het algemeen niet zo van de pasteltinten is, bleek een kant te hebben die ik nog niet van haar kende: die reageert op glitter zoals een kat op kattenkruid. Of, nou ja…ze wordt er in ieder geval enthousiast van. Dat wordt nog wat, met dit thema.

Benieuwd welk thema er na Magic Parade volgt? We gaan, net zoals in de zomer van 2013, op de Wes Anderson tour. Deze keer met zijn iets minder bekende film The Darjeeling Limited. Wil je een bijdrage aan dat thema leveren? Mail ons gerust!

Je kan Ruth’s bonte, magische optocht hieronder downloaden voor al je elektronische apparaten. Wil je alle downloads van de afgelopen thema’s zien of downloaden? Klik dan hier! (Alle downloads zijn alleen voor persoonlijk gebruik, link with love!)
PC
Tablet
Smartphone