Berichten

Winterblues – analoog Kopenhagen

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
In de week voor kerst maakte ik een heleboel foto’s met mijn oude analoge Canon Tlb. Ik maakte zelfs een lijstje van de foto’s die ik nam, zodat ik me alvast kon verheugen op het resultaat.

Helaas bleek de Canon hier anders over te denken. De film bleek niet goed doorgespoeld te zijn, waardoor 24 foto’s op 3 beeldjes terecht kwamen. 8 dubbele exposures. Dat klinkt beter dan het is.

Ik was er echt een beetje kapot van.

Helemaal toen ik dat lijstje met gemaakte foto’s weer terugvond op mijn telefoon. Vooral de gedachte aan de foto die ik maakte tijdens het gouden uur van mijn Lief, met onze dochter en een wit paardje met een rood hoofdstelletje doet me een beetje pijn. Ik weet het: het is het risico van het vak. Analoge foto’s kunnen altijd mislukken. Maar als zelfs een afgebroken film nog gered kan worden, vergeet je dat soms even.

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
Samen met mijn vader keek ik de oude Canon Tlb na. Hij is namelijk van mijn vader, daarom is die camera zo belangrijk voor me. De rol waar de film op opgerold wordt, draait echter niet altijd meer mee. Waardoor je een grotere kans hebt op double exposures, of twee halve foto’s op één beeldje (zoals hier). Dat is heel gaaf, maar dat maakt het toestel ook heel erg onbetrouwbaar. De camera moet dus naar de poppendokter. Want wegdoen is voor mij geen optie. Maar zie maar eens een expert op het gebied van oude camera’s te vinden.

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
Mijn vader kwam, praktisch als hij is, met een alternatief. Terwijl hij mij een oude Curverbox overhandigde zei hij: “Ik heb hier iets wat veel leuker is!”. Ik opende de doos. Erin zat een Minolta. Een Minolta Dynax 500si Super om precies te zijn. Van kunststof. Uit de jaren ’90. Ik moest even slikken. Die Minolta haalt het qua uitstraling natuurlijk in de verste verte niet bij die Canon. Maar hij is analoog. En er kan bij het laden van de film niet veel verkeerd gaan, want hij geeft het netjes aan als de film goed geladen is. Om het geheel af te toppen, blijkt er ook nog een double-exposure functie op te zitten. Deze Minolta is, kortom, een soort Molly (onze kat): wat er aan de buitenkant aan schoonheid ontbreekt, compenseert hij ruimschoots met zijn binnenkant. Molly mag dan plat zijn, opdringerig en alles onderniezen, we houden vreselijk veel van haar. Ik besloot dat dat voor de Minolta ook maar moest gaan gelden en nam hem mee tijdens een weekend Kopenhagen.

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
Minolta Dynax 500si Super. Die naam is wel een beetje aanstellerig. Streberig misschien eerder. Ik bedoel, het ligt er met zo’n naam wel een beetje dik bovenop dat je fantastisch wil zijn. Alsof je date zichzelf bij een eerste ontmoeting voorstelt met ‘Mr. Loverman’ in plaats van ‘Henk’. Maar zo’n kunststof camera is wél lekker licht. Ik noemde het grote voordeel van het laden van de film al. En als mijn Minolta zin heeft, stelt hij ook nog automatisch voor me scherp. Maar alleen als hij zin heeft. Hallo. Daarbij is het resultaat alsnog analoog.

Het voelt alleen alsof ik er minder moeite voor hoef te doen. Het voelt minder ambachtelijk.

Maar toch hè, maar toch…

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
De foto’s in deze blogpost maakte ik allemaal in (mistig en besneeuwd) Kopenhagen. Eerlijk? Ik vind ze schitterend. Ik durf dat zowaar over mijn analoge foto’s te zeggen. Mijn Minolta heeft me niet teleurgesteld. Hij is minder cool, maar gaat het uiteindelijk niet om het resultaat? Om het huilend-van-het-lab-vandaan-komen tot een minimum te beperken?

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
Mocht je het je afvragen: ik heb het lijstje van de foto’s van het mislukte rolletje niet weggegooid. Ze zijn nu een geheugensteuntje bij herinneringen die wel opgeslagen liggen, maar dan in mijn hoofd. Het is jammer dat ik het paardje niet kan laten zien, aan de andere kant: die herinnering is vooral voor mij persoonlijk belangrijk. In mijn hoofd is hij alleen maar mooier geworden. Hij was vast tegengevallen, als hij wél ontwikkeld had kunnen worden. Je begrijpt, het heeft wel even geduurd voor ik er zo over kon denken. Maar het is gelukt.

Wat nu nog rest is één prangende vraag: met hoeveel alternatieven zou mijn vader nog kunnen komen als deze camera ook overlijdt? Ik hoop dat het antwoord daarop nog heel lang uitblijft.

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
Meer analoge foto’s zien? Ik zette mijn favorieten op een rijtje:
Het allereerst rolletje dat ik met de Canon maakte
Amerika vastgelegd met mijn Holga
Zomerfoto’s van Denemarken en Zweden
Spookpretpark
Een beetje pathetisch

Filmguide: 6x blauw, van brullende Schotten tot blauwe ara’s

braveheart - mel gibson
Toen we tijdens onze thema-brainstorm een Blue Monday filmguide bespraken kwamen we niet veel verder dan Avatar en Finding Nemo. Maar gelukkig ging er daarna een inspiratiekraan in mijn hoofd open (oh, was die maar 24/7 beschikbaar!). Al snel vormde zich een lijstje met 6 fijne optimistische films met een vleugje blauw. Of nou ja, 5 fijne films en Braveheart. Die laatste is optimistisch op een brullende Schotten-achtige manier. 

Mocht je nu meer zin hebben in een animatiefilm dan in een bloederig historisch drama (die dagen heb je), scroll dan meteen door naar beneden. Daar heb ik iets obscuurder films voor je geselecteerd waarvan de kans groter is dat je ze nog niet kent. Of wel kent maar niet gezien hebt. Of gezien hebt en van binnen en buiten kent. Dan loop ik gewoon achter. Wat ook niet ondenkbaar is. In dat laatste geval moet je dan zeker even met tips losgaan bij de comments!

Hopeloos verouderd of niet, je vindt in deze post hoe dan ook genoeg inspiratie voor je komende (vintage) filmavondje. En dan staan Avatar en Finding Nemo er nog niet eens in. Kun je nagaan!

filmguide - blue monday
Braveheart
Om één of andere reden heb ik deze film vroeger veel te vaak gezien. Als in: ik kon het woord voor woord meepraten. Blijkbaar vonden mijn ouders bloederige vecht-scenes geen bezwaar. Of misschien waren ze wel te grote Mel Gibson fans om er wat van te vinden. Of een te groot Schotland fan. Hoe dan ook, deze epische (5 Oscars-winnende) film hoort voor mij in dit lijstje thuis. Want hallo: blauwe warpaint op de gezichten plus “they will never take our FREEDOM!!” is historisch drama op zijn best. Al mis ik toch Colin Firth een beetje. Die hoort eigenlijk in alle historische dramafilms thuis. Gewoon omdat het kan.

The Blue Lagoon
Awwww, kiek nou! Een mini Brooke Shields en die onschuldige blonde krulletjes van Christopher Atkins. Koetsie koetsie! Als the Blue Lagoon je blauwe maandag (of dinsdag, of woensdag..) niet opvrolijkt weet ik het ook niet meer. Zoeter dan zoet, ik krijg al gaatjes als ik naar de poster kijk. Waar overigens de hele plot alvast op wordt samengevat. Dat is niet zo moeilijk, zo flinterdun als hij is. Vooruit, we schrijven hem toch nog even voor je uit, mocht je deze tekst op een klein scherm lezen: the Blue Lagoon gaat over 2 kinderen die na een schipbreuk op een onbewoond eiland aanspoelen. Ze worden verliefd en ontdekken dat voorbehoedsmiddelen niet echt voor het oprapen liggen op zo’n eiland. Of, zoals de poster zo mooi afsluit: “love as nature intended it to be“. Zoals ik al zei: flinterdun. Een beter medicijn tegen een slecht humeur bestaat er niet.

Midnight in Paris
Met zo’n prachtige poster krijg je al voorrang. Maar als de film dan ook nog romantisch, optimistisch en op en top magisch is verdien je een plek in ons filmlijstje! (Die plek komt nog voor de Oscars, dat snappen jullie ;-)) Een meeslepend, magisch verhaal, prachtige decors en fijne muziek. En Parijs zoals we Parijs graag zien, schitterend en vol poëzie. Volgens mij is dit één van de beste films van Woody Allen. Al gebiedt eerlijkheid me te zeggen dat ik er nog niet zoveel zag dat ik dit soort uitspraken al kan doen. Ah ja, just trust me on this one!

filmguide - blue monday
En dan is het nu tijd voor de animatiefilms! Man o man, wat zijn er veel films die in ons Blue Monday thema passen. Blauw is vast een makkelijke kleur, animatie-technisch. Je zit misschien niet te wachten op een wekenlange blauwe marathon, dus ik heb het beperkt tot drie films die je misschien nog niet gezien hebt. Of wel, maar dan vast nog niet vaak genoeg om het woord voor woord mee te kunnen praten!

Rio
Toen hij net uit was heb ik Rio keihard overgeslagen. Waarom? Ik ben een Pixar-snob. Echte Pixar fans kijken niet naar films van de concurrent. Inmiddels weet ik beter. Hoewel niets in de buurt komt van WALL-E, Up en Finding Nemo. Punt. Tot zover mijn biecht. Rio is gewoon een hele leuke familiefilm over een angstige blauwe ara (Blu) die als huisdier gehouden wordt. Tot hij teruggebracht wordt naar zijn natuurlijke habitat. Als Blu het laatste vrouwtje van zijn soort niet weet te versieren sterft de hele soort uit. No pressure verder, Blu. Ik geef vast een spoiler, het komt allemaal goed! Er is ook een Rio 2, voor als je toch wat begint te voelen voor die blauwe marathon.

The Smurfs
We kennen allemaal de tekenfilmpjes van de Smurfen. En we kennen de combinaties met vader Abraham en Irene Moors. The Smurfs uit 2011 is (gelukkig) totaal anders. Natuurlijk, de blauwe poppetjes blijven hetzelfde, op een 3D facelift na. Maar het enigszins stoffige Smurfendorp wordt verruild voor New York, waar de Smurfen per ongeluk terecht komen. Samen met Gargamel, die fantastisch neergezet wordt in deze film. Ik was oprecht enthousiast na het kijken! En heus niet alleen omdat kat Azrael erin zit. En ook niet vanwege Neil Patrick Harris (aka Barney uit How I Met Your Mother a.k.a. Legen-wait for it-dary!). Maar het helpt wel.

(Voor de echte tv-nerds: Je kunt in The Smurfs ook Emma uit Glee, Tim Gunn, Gloria uit Modern Family en (Phoebe’s vriendje) David uit Friends spotten. Maak je er een avondje artiestenbingo van! Wie zei dat februari een deprimerende maand is?)

Megamind
Heb ik deze film zelf gewoon gemist of is hij in Nederland nooit echt bekend geworden? Leve de digitale televisie, want we namen Megamind een tijdje geleden op en hebben er zo van genoten! Wat een topfilm! Het verhaal is anders dan anders en gelukkig niet heel voorspelbaar. En hij is ook gewoon onwijs grappig. Megamind is een blauw mannetje, dat probeert om net zo goed te zijn als zijn rivaal Metro Man. Dit mislukt keer op keer, tot hij besluit om dan maar de slechterik te worden. Dat gaat hem een stuk beter af. Maar dan komt het moment dat hij de wereld moet redden. Oeps. Megamind is dan wel de schurk, je ‘bent’ meteen voor hem. Bonuspunten voor zijn piranha-sidekick genaamd Minion!

En nee, Megamind is ook geen Pixar. Ik zei het toch, ik heb mijn leven gebeterd.

Heb jij een blauwe filmtip die we niet willen missen (want ook bij Oh Marie! doen we graag aan binge-watchen)? Deel hem in de comments!

Pastels..? Addams Family filmset-kennis rijker (en een kinderdroom armer)

addams familiy
Een kleine waarschuwing: Als je nog niet klaar bent om je jeugdherinneringen in vlammen te zien opgaan, klik dan snel door naar een andere post. Naar die van de zwarte katten bijvoorbeeld, want die zijn zo goed als zwart-wit. 

Er zijn van die dingen, die zijn gewoon onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Zoals Tom&Jerry, Bermuda en de driehoek of kerst en Home Alone. Zo ook the Addams Family en zwart-wit beeld. De originele televisieserie komt nu eenmaal uit een tijd (1964) die wij eigenlijk alleen maar in zwart-wit kennen. Je zou bijna denken dat mensen vroeger in zwart-wit leefden. Inclusief van die geinige muziekjes tussendoor. Dat niets minder waar is, bewijzen deze foto’s van het ‘huis’ van the Addams Family. Het zijn kleurenfoto’s die Richard Fish (niet te verwarren met Richard uit Ally McBeal) maakte op de set. Hierop is te zien dat dit huis er compleet anders uit ziet dan je tot nu toe waarschijnlijk dacht.

Addams Family set
Roze?! Mintgroen?! Geel?! Je zou bijna denken dat Pippi Langkous hier een ‘extreme home makeover’ heeft uitgevoerd!

Nu zijn het natuurlijk niet de kleuren die je bij de Addams zou verwachten, maar als je erover nadenkt is het best logisch. Om een mooi beeld te krijgen kun je niet alleen maar zwart-wit elementen neerzetten. Juist het kleurverschil zorgt ervoor dat al die verschillende grijstinten ontstaan. En door het contrast er een veel voller en dieper beeld ontstaat. Een logische verklaring voor deze Villa Kakelbont look-a-like. Pfieuw, dat scheelt toch. Een beetje. Want laten we eerlijk zijn, die spekjes-kleurcombi op de muur, die is moeilijk te vergeten.

Ondertussen staan er wel nog steeds een olifantenpoot, een opzette beer, een stenen krijger en zwarte rozen in de kamer. En hangt er een gezellige strop aan het plafond. Kijk, dat zijn de Addams zoals we ze kennen.

Addams Family set
Met een spijkerbed, sarcofaag en schandblok ziet de kinderkamer er net zo onvriendelijk uit als altijd. Gelukkig maar, zo blijft er toch nog een iets van onze jeugdherinnering overeind. ‘Thing’ is ook zowel in kleur als in zwart-wit een creepy mannetje. Of nou ja, mannetje. Hand. We moeten wel toegeven, hij heeft het handsfree bellen single-handedly (ghèghè!) een hele nieuwe dimensie gegeven.

Verzameling Addams set II
Zeg nou zelf, deze mensen zien er toch hartstikke lief uit? Op het creepy lachje van Gomez na lijken ze bijna een normaal gezin. Inclusief de twee tot op het bot verveelde kinderen. Daarbij: iedereen heeft wel een gênante oom of een oma met maffe trekjes. Je moet alleen even de reusachtige butler wegdenken. En vergeten dat deze kinderen met een elektrische stoel spelen.

Addams Family set
Om je vertrouwen in de wereld weer een klein beetje te herstellen: hier kun je het originele intro van de serie bekijken. Inclusief een opvallende sponsor-reclame aan het einde. Zou het lachje van Gomez daar iets mee te maken hebben?

Heb je de smaak al te pakken en wil je meer Addams Family zien? Of denk je: waar hebben ze het op Oh Marie! nu al die weken over? Ik snap er niets van! Check dan de mini-documentaire ‘Mad about the Addams Family’ op YouTube. Met zwart-wit beeld. En wat geinige muziekjes. En deze quote uit de film is natuurlijk ook hilarisch nu je weet welke kleur de filmset had.

(Enneh, halen jullie ook stiekem interieurinspiratie uit deze foto’s? Wij zelf zagen opvallend veel parallellen tussen de kleur van het jaar en de set van the Addams. Okergeel en roze barokbehang…2016, kom maar op!)

Filmguide: 5 epische familiefilms en 1 doodenge voor de waaghalzen onder ons

Night-at-the-Museum
Om een top 6 van films met een Natural History thema te maken is niet de makkelijkste zoekopdracht. Want het moet geen lijstje worden met slaperige documentaires. We mochten van onszelf wel álles waar beestjes in zitten meenemen in onze selectie. Mits het kleine kriebelbeestjes zijn. Of lieve Pixar diertjes. Of apporterende dino’s. Of iets met David Attenborough. Of als het simpelweg een favoriet is die met een beetje fantasie bij ons thema past. We zijn ook de beroerdste niet.

Wij selecteerden 5 fijne films en één doodenge voor je. Dus als je zelf voor chips/popcorn/iets gezonds (*kuch*) zorgt is de perfecte filmavond klaar om te starten! En vul ons lijstje vooral in de comments aan met jouw favoriete beestjes-films!

filmguide - natural history
Jumanji
Wat een gouden film! Wij hadden deze film vroeger al op VHS (voor de jonge lezers: google maar!) en ik vermoed dat een hele generatie hiermee opgegroeid is. Dit epische verhaal over een geheimzinnig spel maakte toen al veel indruk en als ik deze poster zie krijg ik meteen zin hem weer aan te zetten. Wel op DVD dit keer. De enige ‘kleine’ beestjes in deze film zijn reusachtige creepy spinnen, maar Robin Williams en een piepjonge Kirsten Dunst maken dat ruimschoots goed. En zijn een stuk fijner om naar te kijken trouwens!

Night at the Museum
Natuurlijk, er is al een vervolg en zelfs al een 3e film van Night at the Museum gemaakt, maar we beginnen, zoals dat hoort, bij het begin. Ben Stiller speelt een nachtbewaker in het Museum of Natural History (jaja!), waar door een Egyptische vloek ’s nachts alle figuren tot leven komen. Vervolg: chaos. Night at the Museum zit bomvol bekende acteurs en briljante grapjes. Kleine spoiler: de dinosaurus vindt het leuk om zijn eigen botten te apporteren. De gemiddelde Oh Marie! lezer doet het daarvoor toch?

The Fly
Om redenen die mij volledig onduidelijk zijn heb ik deze film als kind gezien. Niet als piepjong kind, maar toch. We zetten hem ook niet in de lijst voor het familie-filmavondje, wees gewaarschuwd! Waarom dan wel? The Fly is een horror klassieker (1986) met super ranzige beelden. Geloof ons, ga niet met zoekterm ‘the Fly’ op Google afbeeldingen kijken. Als je zin hebt in een griezelavond en de moderne horrorfilms net even iets te 2.0 vindt, dan is dit zeker een aanrader! Kort samengevat: een briljante/gestoorde wetenschapper verandert door een mislukt experiment langzaam in een reusachtige vlieg. Dat kan niet goed aflopen en dat doet het ook niet. Brrrr.

(Heb je al gegoogled?)

filmguide - natural history1a
The Secret World of Arrietty
Zelf zijn we nog niet helemaal thuis in de films van Hayao Miyazaki. En daardoor missen we blijkbaar veel moois! Hoog tijd om dit allemaal in te halen. We beginnen dit weekend nog met The Secret World of Arrietty, een film over een mini-mensen volkje wat ’s nachts in een groot mensen huis spullen gaat ‘lenen’. De mini-dochter is nogal nieuwsgierig aangelegd en komt in contact met de zoon van de grote mensen. Jullie voelen natuurlijk direct waar dat heen gaat. Een verhaal zoals Duimelijntje en Erik of het klein insectenboek, maar dan prachtig en sprookjesachtig verfilmd.

Planet Earth
Iemand zei hierover: “Diertjes en de stem van David Attenborough. Als je Planet Earth aanzet is alles in de wereld gewoon goed”. Wij hebben niet meer toe te voegen aan deze uitspraak. Ten eerste omdat sir David Attenborough het telefoonboek kan oplezen en dan nog onze aandacht heeft. En ten tweede omdat alles met de natuur ons hopeloos fascineert. Merk je niets van verder toch? Onze favoriete scene is de paringsdans van deze vogels. Meer van dit soort briljante beelden moet je gewoon zelf gaan bekijken!

A Bug’s Life
2 woorden: Pixar. Insecten.

Tip: Mis je toch wat ‘history’ in dit Natural History lijstje? Ga aan de documentaires! Of, voor meer spektakel: 20.000 BC. Of Jurassic Park. Of Friends. Ross is immers paleontoloog (aka: iets met dino’s). En dat telt ook.

6 ultieme (en een tikje foute) zomerfilms

cocktail - tom cruise
Er zijn van die zomerdagen die.. nou ja.. niet bepaald zomers zijn. Zeldzaam natuurlijk, in ons zonovergoten land (ahum), maar het komt wel eens voor. Geen nood, voor de dagen dat het te koud of te nat is om naar buiten te gaan, maakten wij deze filmguide met 6 heerlijke zomerfilms. Ze krijgen misschien geen topscore op Imdb of een super recensie bij het filmhuis. Maar wat ons betreft zijn het zijn pareltjes.

Deze films schreeuwen vakantie, hebben een fijne soundtrack, zijn überfout of simpelweg een klassieker. En natuurlijk hebben ze allemaal een zo hoog mogelijk Club Tropicana gehalte. Reken op veel water, cocktails en zomervakantie scenes. Van Jaws tot the Adventureland, wij vermaken ons prima binnen! Werkt overigens ook als je, net als uw hoofdredacteur, een minder grote fan bent van tropische zomerdagen. Ventilator naast je hoofd, ijsje in je hand en you’re set!


The Goonies
Zelf was ik -1 jaar oud toen deze Spielberg klassieker in 1985 uitkwam, dus ik heb het helaas een beetje gemist. Maar mijn (iets oudere) lief heeft mij ervan overtuigd dat The Goonies in deze filmguide thuis hoort. In één zin: De Goonies, een stel tieners, vinden een plattegrond en gaan op zoek naar de bijbehorende schat. Klinkt als een ouderwetse avonturenfilm… en dat is het ook! Een 80’s klassieker, inclusief een piraat genaamd Eénoog Willy. Ik denk dat hij één oog heeft, wat jij?

Cocktail
Deze film met Tom Cruise wordt op Imdb omschreven als: “A talented New York bartender takes a job at a bar in Jamaica and falls in love“. Tja, meer kan ik er ook niet van maken. De film heeft in 1988 Razzies gewonnen voor slechtste film en slechtste script, Tom Cruise werd genomineerd als slechtste acteur. Goed verkooppraatje, vind je niet? Wat de film wel heeft is een ultiem zomerse setting, namelijk een tiki/cocktailbar op Jamaica. Mocht je een beetje zon missen op zo’n oer-Hollandse zomerdag, dan is deze film jouw redding! Om je definitief te overtuigen, deel ik graag nog even de payoff van Cocktail: “When he pours, he reigns. They thought he was good, they were wrong…he was the best.” In cocktails maken hè, daar hadden we het over..

Dirty Dancing
Omdat het zomers is. En zinderend. Omdat ze dansen in het water. En er was iets met meloenen. GROTE meloenen. (Het fruit mensen, het fruit!). En omdat “Have the time of your life” toch net wat lekkerder klinkt dan de payoff van Cocktail.

filmguide - 6 ultieme zomerfilms - Oh Marie
Jaws
Of je nu naar het Noordzee strand gaat of op een bedje ligt aan een azuurblauwe zee, denk vooral niet te veel aan deze klassieker uit 1975. Een stranddag is niet meer hetzelfde na een avondje met Jaws. Niet te verwarren met de metaalman uit James Bond trouwens. Alhoewel ik hem ook liever niet tegen kom in het water. De poster, de kleine haaienvin aan de J, het muziekje.. Deze film is een icoon!

*) Overigens zijn er maar een paar haaiensoorten die mensen aanvallen en gebeurt dit, op de hele wereld, maar honderd keer per jaar. Waar je als mens wel voor moet oppassen zijn o.a. octopussen, zogenaamde dooskwallen of zeekrokodillen. Voor de opblaasbare varianten van die laatste hoef je trouwens weer níet hysterisch de zee uit te rennen. Hoewel een beetje drama op een gemiddelde zomerdag geen kwaad kan natuurlijk ;)

RV
RV, of Runaway Vacation is een wat meer onbekende film met mijn held Robin Williams (snik). Een komische film over een familietripje in een RV (ook wel bekend als bibliobus). Want als je je gezin een luxe vakantie beloofd hebt is het natuurlijk heel slim om deze plannen onaangekondigd om te gooien en een grote lelijke bus te huren. Zeker als je een cynische puberdochter hebt. TOP idee. Het levert een hele grappige film op waarin Robin doet wat hij altijd goed doet. Jou aan het lachen maken.

Adventureland
We zijn niet de enigen die inspiratie halen uit de jaren ’80, de makers van Adventureland hebben een moderne film gemaakt die zich afspeelt in de 1987. Wat in feite neerkomt op een toffere soundtrack en scherper beeld. Gelukkig is er een old school attractiepark als setting en een tijdloze tienerliefde als rode draad. Samengevat: een ultieme zomerfilm!

En natuurlijk heb ik dan the Breakfast Club nog niet genoemd (maar Jonas wel!), en Ferris Bueller’s Day Off, National Lampoon, Back to the Future (het is bijna 21 okt 2015 mensen!) en al die andere 80s schatten.

Waar krijg jij een “woohoooo, het is zomervakantie gevoel!!” gevoel van, al regent het nog zo hard en begint werk alweer bijna? Kortom: Wat is jouw filmtip?