Berichten

Binnenkijken: een huis om op te eten

Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
Het zou me niet verbazen als er ooit eens iemand heeft geprobeerd om een hap te nemen uit iets in het interieur van Lonneke Huijbregts. Je kan het immers niet weten, met die snoepkleurtjes. De spullen uit Lonneke’s huis komen uit alle windstreken, maar stammen qua uiterlijk allemaal af van de familie van de ‘Sundae Dulcis‘, oftewel: het ijsje. Om die reden kan je in haar huis zomaar een piepklein Hello Kitty autootje tegenkomen, een schuursponsje met een gezichtje, of mokjes die zo zoet zijn dat je geen suiker in je koffie meer nodig hebt. Een aantal jaar geleden verzette Lonneke haar bakens van voormalig gymdocent naar creatief conceptontwikkelaar en opereert nu onder de naam Bubblemint. Die naam zegt ons dat de liefde voor pastels bijzonder diep zit!

Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
Ha Lonneke, vertel eens iets over jezelf?
Ik ben Lonneke, 34 jaar en ik woon in Eindhoven. Ik ben getrouwd met Dragan en heb 2 kinderen: Noa van 5 en Max van 3. Mijn bedrijf heet Bubblemint en ik bedenk concepten en producten voor bedrijven.

Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
Hoe ben je van de sportacademie bij Artemis terecht gekomen?
Ik heb altijd proberen te doen waar ik het meest gelukkig van werd. Zo koos ik na de HAVO voor de sportacademie. Een te gekke opleiding waar ik van genoten heb en die me gevormd heeft als mens. Na mijn diploma heb ik ongeveer 6 jaar gewerkt als gymdocent. Ik heb basisscholen geholpen om hun bewegingsprogramma’s op orde te krijgen en verder te denken dat blokjes voetbal en trefbal. Ik merkte dat voor mij de uitdaging lag in het bedenken van nieuwe dingen en de beleving voor de kinderen. Ik vond in Artemis een opleiding die me zou helpen om ideeën vorm te geven en anders te leren kijken naar dingen. Er werd een stuk creativiteit in mij aangewakkerd en sindsdien ben ik conceptueel bezig.

Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
En wat doe je tegenwoordig? Je bedenkt concepten?
Ja, dat klinkt misschien vaag, het is ook heel breed. Maar in de praktijk komt het erop neer dat ik altijd bezig ben met om me heen te kijken en te zien wat er gebeurt in onze veranderende maatschappij. Wat willen mensen? Wat ligt er in de winkels? Welke dingen gaan belangrijk worden in de toekomst? Deze informatie kanaliseer ik voor bedrijven. Ik adviseer ze waar het in hun marktsegment naar toe gaat en hoe ze daarop in kunnen spelen met nieuwe producten, diensten of campagnes. De  laatste tijd ligt de focus vaak op het verbinden van online en offline. Dat wil zeggen: het op creatieve manier verbinden van bedrijven met creatieve online influencers. Een toffe uitdaging omdat het een nieuwe weg is die nog niet veel bewandeld is, maar een die in de toekomst heel belangrijk gaat worden.

Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
Wat zou jouw droomproject zijn?
Het liefste ga ik voor kwaliteit. Een paar te gekke eigen projecten met inspirerende mensen en mooie merken, naast het spotten van trends, het geven van advies, coaching en productontwikkeling. Hiervoor ben ik pro-actief bezig en bedenk concepten die ik via mijn netwerk voor kan leggen aan mooie bedrijven. Zo heb ik bijvoorbeeld vorig jaar een toffe samenwerking gedaan met de Efteling. Het lijkt me te gek om samen te werken met merken als Adidas, Smeg of KLM.

Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
Wat is je favoriete interieur item?
Mag het er maar één zijn? Uhm…dan denk ik onze Eames stoelen, of onze mintkleurige Kitchen Aid. Maar eigenlijk hou ik gewoon heel erg van de enigszins chaotische mengeling in ons huis van design, Ikea en het moois dat ik meenam uit het buitenland.

Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
Wat is de grootste uitdaging van wonen met kinderen?
Dat het altijd een rommeltje is. Nu vind ik een beetje rommel niet zo erg en zelfs wel gezellig, maar het feit dat er altijd overal wel iets op de grond ligt (hoe vaak je het ook opruimt) kan me wel storen. Het feit dat je interieur zich vult met kinderspullen vind ik trouwens niet zo storend. Ik hou van kleur en vind het sfeertje van een huishouden met kinderen heel gezellig. Natuurlijk is het wel prettig als ook de kinderspullen mooi zijn!

Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
Jullie interieur heeft de kleur van ijsjes! Wij houden van ijsjes. Wat is je favoriete kleur en wat is je favoriete ijsje?
Van oudsher is mijn favoriete kleur (heel verrassend) mint geweest. Zelfs als kind moest mijn kamer in die kleur. Inmiddels is roze ook behoorlijk favoriet en geel, blauw…wit…haha. Vooral heldere, vrolijke kleuren doen mijn humeur goed. Ik hou ook van ijsjes: after eight, citroenijs, raketjes en caramel…ik kan nooit kiezen.

Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
Noem eens de drie leukste dingen die normaliter op een dag gebeuren?
Koffie. Ik hou van koffie en kan echt genieten van een kop zwarte koffie in de morgen of een heerlijke cappuccino met mijn kids of op een terrasje. Koffie uit een mooie beker, koffie met mijn moeder of vriendin, eigenlijk gewoon koffie in het algemeen.
Mijn kinderen. Het hebben van kinderen is zo’n verrijking voor mijn leven. Het relativeert alles en hoe druk ik ook ben, ik kan intens genieten van een knuffel, kletspraat of gewoon tijd met mijn gezin.
Vrijheid. Sinds ik volledig zelfstandig ondernemer ben geniet ik elke dag van de vrijheid die me dat geeft. Dat ik zelf kan bepalen wanneer ik naar buiten ga, afspreek of achter de computer zit. Dat dat betekent dat ik vaak ’s avonds of ’s nachts werk neem ik voor lief. Wat een geluk!

Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!1918Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
Hoe is jouw stijl geëvolueerd?
Ik was voor Artemis niet zo bezig met design en stijl, maar heb altijd van kleur gehouden. Ik zocht kleuren en items die me vrolijk maakten of een vakantiegevoel gaven. Door Artemis ben ik anders gaan kijken en een perspectief gaan vormen. Hoe meer je ziet, hoe beter je weet waarom je iets wel of niet mooi vindt en hoe dat komt. Zo kan ik me storen aan slechte imitaties van design, maar vind ik het wel tof dat merken inspelen op trends en iets unieks op de markt brengen. Ik geef toe dat ik verwend ben door het reizen voor mijn werk. Ik heb veel gezien en ben niet zo snel meer onder de indruk van dingen. Aan de andere kant is dat maar goed ook, ik merk dat ik nu liever iets unieks koop dan dat ik alles wil hebben dat in de winkels ligt.

Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
Wat was een magisch moment in jouw leven?
Dat zijn er meerdere, onder magisch versta ik dingen die me verwonderen. Zoals meisjes met roze haren en pastelkleurige huizen in Tokyo, gekleurde unicorn-bagels in Brooklyn, New York en het zonnetje dat schittert op het water in Stockholm. Het bezoeken van steden in het buitenland zorgen voor magische ervaringen. Maar ook mijn kinderen zorgen daarvoor, hun ontwikkeling gaat zo snel dat ik me bijna dagelijks wel verwonder over een uitspraak of iets wat ze ineens blijken te kunnen. Misschien niet helemaal magisch, maar bijzonder is het wel. De kunst is om genoeg rust in je leven te houden om al die dingen te blijven zien en dat is met een druk huishouden en een eigen bedrijf nog best een uitdaging.

Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
Wat is het beste advies dat je ooit in je leven kreeg?
Doe wat je leuk vindt. Mijn ouders hebben me altijd gestimuleerd om mijn hart te volgen. Gelukkig zijn is het hoogst haalbare in het leven. Zoek uit wat je blij maakt en werk er hard voor om daar verder mee te komen. Het volgen van je hart en passie leidt naar geluk en het benutten van je talenten.

Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!Binnenkijken Lonneke Bubblemint - Oh Marie!
Een pot goud aan het eind van de regenboog of een ontmoeting met een pratende eenhoorn. Welke zou je kiezen?
Een pratende eenhoorn natuurlijk. Mijn dochter zou alles willen horen over wat die dan te vertellen zou hebben!

Overnachten in designstad Milaan

memphis milano lofts on airbnb - oh marie-2
Een korte geschiedenisles: de Memphis Group is 1981 opgericht door Ettore Sottsass. Met de bijnaam Memphis Milano is het niet moeilijk raden waar hij dit deed. Juistem, Milaan! Nu is Milaan elke jaar in april ook designhart van Europa. Niet omdat alle goede ontwerpers daar wonen, maar omdat tijdens designweek Salone del Mobile de stad verandert in een grote schatkaart. Overal in de stad zijn nieuwe ontwerpen te zien, van Dutch Design uit Eindhoven tot super Italiaanse over-the-top kitsch. En natuurlijk zijn er underground feestjes, chique borrels en exposities te bezoeken. 

Na al die feestjes wil je natuurlijk meteen in je bed ploffen en niet nog met de metro naar een buitenwijk van Milaan reizen om in een hostel met enge mannetjes terecht te komen (daarover later meer). Overnacht daarom in een loft! Een stuk hipper en gezelliger dan een afgelegen hostel met krakende stapelbedden, lijkt me. Ik verzamelde 13 gave appartementen voor je op Airbnb, waar je tijdens, maar ook na de designweek kunt logeren. Geen plannen om binnenkort naar Milaan te gaan? Zie het lijstje dan gewoon als een uitgebreide sessie binnenkijken.

Foto’s – ‘Lovely designer’s Flat in Milan‘ via Airbnb
Tekst – Anne van Midden

memphis milaan lofts on airbnb - oh marie
Eigenlijk is het voor alle interieur- en designfans een aanrader om een keer naar Milaan te gaan tijdens de Salone del Mobile. Als Artemis student heb ik de stad twee keer tijdens dit evenement mogen verkennen. Beide keren heb ik hele gave dingen gezien, op zowel de vage industriële locaties als in kleine schattige boetiekjes.

De grote beurs (waar het officieel allemaal om gaat) heb ik tijdens mijn tweede bezoek links laten liggen, want mèn, die is echt GROOT. Denk de Woonbeurs, maar dan keer honderd. Oef. De medewerkers van de Salone zelf fietsen van de ene naar de andere kant van een hal. En daar zijn er dus doodleuk 20 van. 20! Mijn vermoeden is, dat als je de hele beurs afloopt, je aan het einde gladiolen en zakken spekjes krijgt.

Aan het einde van de dag lekker dichtbij in een fijn bedje kruipen was er voor mij niet bij. Wij Artemisstudenten sliepen in een afgelegen hostel, wat grensde aan/gerund werd door een zorginstelling (ook wel liefkozend ‘gekkenhuis’ genoemd). ’s Avonds laat, als we in het donker terugkwamen, liep er een verwarde man door de gangen van ons hostel te dwalen. Heel ontspannen als je in je handdoekje naar de douche loopt. Die natuurlijk ook niet op slot kon. Fijn. Gelukkig fokken 40 vrouwelijke studentes elkaar helemáál niet op. * Kuch*

Nee, dan deze loft van een jonge ontwerper. Dat ziet er een stuk beter uit. En voor zover ik weet, is het ook nog enge-mannetjes-vrij!

memphis milaan lofts on airbnb - oh mariememphis milaan lofts on airbnb - oh mariememphis milaan lofts on airbnb - oh marie
Kijk, als je op je coverfoto een kat hebt staan (of die bij de prijs inbegrepen is, weet ik niet) en op detailfoto’s Toy Story figuren, dan ben je gewoon een winnaar. Het is daarom niet echt verrassend dat ik precies dit huis uitgelicht heb voor deze blogpost.

De andere lofts zijn ook zeker het bekijken waard! Allemaal geïnspireerd op ons Memphis thema, de één super strak en minimalistisch ingericht, de ander vol lila muren. Je kan ze allemaal hier bekijken!

Binnenkijken: kleur, kringloopschatten en een cavia met sterallures

Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Toen Oh Marie! nog een magazine was (ook al zijn we nu in feite een blog, voeren we om die reden nog steeds de naam Oh Marie! magazine) ontwierp Ruth Pluijmers-Hengeveld de cover van onze Alice in Wonderland editie. Omdat haar werk een grote dosis authenticiteit verraadt (al vindt Ruth zichzelf dat desgevraagd niet per definitie, waar wij het op onze beurt weer niet mee eens zijn..jonge!) brandden we sindsdien van nieuwsgierigheid naar haar interieur. Nu hoor ik je denken: maar dan ga je toch effe op de koffie? Maar daar gooit de geografische afstand tussen ons hoofdkwartier en dat van Ruth roet in het eten. Tot voor kort!

Deze maand werd ons geduld namelijk beloond: we keken binnen in Ruth’s huis in hartje Middelburg. We kunnen rapporteren dat onze vermoedens juist waren: haar interieur is een prachtige, originele mix van kleur en kringloopschatten. Kijk zelf maar!

Tekst en foto’s – Marlous Snijder

Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Vertel eens iets over jezelf? Over je beroep, je illustratiewerk, je leven in het algemeen?
Ik ben Ruth, 28 jaar en illustrator en activiteitenbegeleidster van beroep. Getrouwd met Jeroen, mijn lievelingsgeluidstechnicus, opgegroeid in Veere (voor de kenners: schuin tegenover hét snoepwinkeltje, samen met mijn broer en broertje. Na mijn studie SPW4, heb ik gestudeerd aan de kunstacademie St. Joost in Breda. Ik werk als illustrator vanuit huis. Ik vind het leuk om mijn interesses (zoals kamperen, koken op houtvuur, interieurs en de natuur) terug te laten komen in mijn illustraties. Daarnaast werk ik gemiddeld 16 uur in de week als begeleidster in een atelier met verstandelijk gehandicapte kunstenaars. Mijn passie ligt bij het illustreren, maar het werken in het atelier doe ik er met veel liefde naast.

Aanrommelen in huis is mijn grootste hobby. En ik ben ook nog elke week bij mijn scoutinggroep te vinden, waar ik ondertussen al zo’n 13 jaar leiding geef en waar ik mijn man heb leren kennen.

Wanneer zijn jullie in dit huis komen wonen, wil je daar iets over vertellen?
Begin 2011 heeft Jeroen zijn ouderlijk huis gekocht. We wonen nu dus in het huis waar hij is opgegroeid. Na mijn afstuderen, in datzelfde jaar, ben ik weer terug naar Zeeland verhuisd en bij hem ingetrokken. Sindsdien proberen we er steeds meer ons eigen plekje van te maken.

Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Kan een interieur, of beter gezegd inrichten, therapeutisch werken?
Ik ben erg graag thuis, best wel een huismus. Ik ben nooit in therapie geweest, maar sinds ik hier woon, wel veel met ons interieur bezig geweest. Dit kan natuurlijk een hoop verklaren ;) Ik denk dat iedereen baat heeft bij een thuis, een omgeving waar je je helemaal fijn voelt.

Nog geen jaar na mijn afstuderen en samenwonen, kreeg ik in april 2012 de diagnose darmkanker. Een tijd van veel bestralingen, chemo’s en een pittige operatie volgde. In die tijd ben ik uiteraard heel veel thuis geweest. Van inrichten kwam toen niet zoveel, maar ik kon toen al heerlijk aanrommelen in huis. Toen mijn behandeling bijna klaar was hebben we de hal, overloop en mijn werkkamer laten verbouwen. Blijer kon je me niet maken. Het is een hele fijne frisse start geweest, waar ik nog steeds volop van geniet. Met mijn gezondheid gaat het gelukkig weer erg goed!

Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Wat is het verhaal achter de paarse hangplant?
Oh leuk is hij, hè! Onze beste plantjes komen van mijn oma, zo ook deze. Oma heeft haar eigen wijze van stekken en durft, wanneer een plant haar te groot wordt, gewoon lukraak de toppen eraf te knippen. Ik vermoed zelfs ongeacht welke plantensoort het is! Vervolgens steekt ze die toppen weer in de grond, waarop de geschrokken blaadjes het, verrassend genoeg, vaak nog weer gaan doen ook.

Als mini plantje met drie blaadjes is de plant uitgegroeid tot deze fijne woeste plant. (Ergens in mijn Instagramfeed vind je nog een foto van hoe het ooit begon, haha!) Bij te weinig zonlicht is de plant niet meer paars, daarom hangt hij lekker dicht bij het raam. Extra leuk is dat de plant niet overal te koop is, maar mocht je hem zoeken, dan is ‘Tradescantia Pallida’ je Google trefwoord.

Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Wat is jouw beste plantentip?

Ga op bezoek bij (een) oma, je vindt er de leukste plantjes én het is een win-win situatie voor oma, die het ontzettend leuk vindt als je op bezoek komt! De plantjes kosten hooguit een zakje pindarotsjes, zijn uniek, met liefde gestekt en als je geen groene vingers hebt, herhaal je je bezoekje aan oma! Planten die je vanuit het stekje door laat groeien, geven een goed gevoel en zijn waarschijnlijk nog sterker ook. (De oma in deze kwestie heeft enkel kleine stekjes, voor grote planten moet ik zelf aan de slag.)

Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Heb je altijd een liefde voor kleur gehad?
Ik denk het wel. Mijn illustraties zijn vaak kleurrijk, het maakt me vrolijk. Al zoek ik wel altijd naar een balans. Voor veel opdrachten worden er eisen gesteld aan bepaalde kleuren, daar hou ik dan uiteraard rekening mee.

In ons interieur zoek ik ook naar een balans en probeer ik vooral te ontkomen aan een bepaalde steun- of accentkleur, waarop alles is afgestemd. Voor mij werkt dat niet. Wat ook weer niet betekent dat ik zomaar elke kleur in huis haal.

Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Wat is de beste kringloopvondst die je ooit deed?
Ik ben heel blij met mijn Arabia Finel steelpannetje die ik voor € 1,50 meenam. Ook het groene hanglampje in mijn werkkamer is zeer geliefd! Deze aankopen zijn alweer van een tijdje terug, het wordt wel weer eens tijd voor een nieuwe vondst!

Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Memphis Group ontstond uit rebellie, een tegenbeweging tegen de gevestigde (design)orde. Aangezien wij jouw stijl ook heel authentiek vinden, vragen wij ons af: hoe onderscheid jij je met jouw stijl?
Oei, dit vind ik oprecht een hele lastige vraag. Ik laat me ontzettend beïnvloeden door wat ik on- en offline zie. Bewust en onbewust neem ik dingen over, waardoor ik niet overtuigd ben van een bepaalde authenticiteit. Misschien dat ik daar daarom in gedachten ook vaak mee bezig ben.

Ik denk dat ik wel gevoel heb voor compositie, wat ik in mijn illustratiewerk ook gebruik. Dat zorgt er denk ik voor dat ik niet gebonden ben aan een bepaalde serie meubels of accessoires, maar met verschillende, losse elementen een compositie kan maken.
In ons interieur en in mijn illustraties maak ik graag gebruik van verschillende materialen en technieken. Het kloppend maken van een compositie is een kwestie van gevoel en als ik iets mis, ga ik op zoek naar een oplossing. Vaak kan met het toepassen of wijzigen van een klein detail een probleem al opgelost zijn.

Nogmaals, authentiek durf ik mezelf niet te noemen, maar een zekere mate van creativiteit is denk ik nodig om inspiratie om te zetten naar een eigen sfeer.

Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Als we naar Middelburg afreizen (jemig, dat klinkt ook alsof het op vijf uur vliegen van de bewoonde wereld ligt, zeg!), waar móeten we dan naartoe?
Middelburg is zeker de moeite waard om naartoe af te reizen! Hieronder een aantal hotspots in willekeurige volgorde:
Boeken en veel meer bij de Drvkkery.
Op vrijdag: interieurwinkel SamLi.
Taartjes en lekkers bij de Juf.
Stadstuinwinkel Plantaardig.
Lekker eten bij De Herberg.

En wil je wat meer cultuur opsnuiven, vergeet dan zeker niet:
Het Abdijplein, waar je o.a. het Zeeuws Museum vindt.
Het St. Jansstraatje (De Juf) en de Vismarkt.
De Kuiperspoort (goed te combineren met een bezoekje aan SamLi op vrijdag)!

Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Wat heb jij met Buurman&Buurman?
Eigenlijk niet eens zo veel, haha! Ik denk dat ik nooit een complete aflevering gezien heb! Ik vind ze erg grappig, maar vooral grappig in combinatie met cavia’s/dieren in het algemeen. Het “Buurman, kom vanonder die auto vandaan!” effect, zal ik maar zeggen. Voordat Ajeto, onze cavia, bij ons kwam wonen, hadden we twee cavia’s: Buurman en Buurman. Toen een van de buurmannen het loodje legde, hebben we Ajeto in huis gehaald. Ajeto en Buurman waren gek genoeg geen goeie combi, waardoor we een poosje met twee kooien zaten. Tot ook andere Buurman naar de caviahemel vertrok.

Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Wat is Ajeto’s leukste eigenschap?
Ajeto’s tweede naam is ‘dikzak’, wat ook meteen zijn leukste eigenschap verklaart. Hij heeft al-tijd zin in eten, waardoor we hem ’s morgens vroeg al horen piepen. Maar ook tijdens het koken vraagt onze dikzak om aandacht! Aangezien wij daar geen weerstand aan kunnen bieden, heeft Ajeto nu nogal wat sterallures ontwikkeld. Zijn hok staat achter de eettafel, dus je begrijpt dat we geen moment rust hebben als we aan het avondeten zitten.

Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Als je een liedje was, welk liedje zou je dan zijn? En waarom?
Ik zou graag een liedje zijn met meerdere persoonlijkheden zodat ik af en toe kan wisselen van liedjesgedaante. Maar dan zou ik sowieso ‘Wat ook een ander zegt’ van Lucky Fonz III ft. Janne Schra willen zijn. Vooral om zo eigen te zijn als de makers, maar ook om het leuke dansje in de clip!

Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!Binnenkijken Ruth Hengeveld - Oh Marie!
Meer zien van het werk van Ruth?
Website
Instagram
Facebook

 

Binnenkijken: gedeelde liefde op 80 vierkante meter

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Manon Bijkerk (a.k.a. La Nonette) en Doeke van Nuil delen veel liefdes. Voor illustratie, voor vintage, dinosaurussen, Franse koekjes, Angus de kat en…elkaar.

Ze wonen en werken in een zeventiger jaren flat in Utrecht, wat een stuk saaier klinkt dat het in werkelijkheid is. In de jaren ’70 hield men er namelijk verrassend hedendaagse ideeën over huisvesting op na. Waar hipsters tegenwoordig muren en deuren uit hun huis slopen, werden die in de jaren ’70 simpelweg niet geplaatst of vervangen door schuifdeuren. Het resultaat is een licht, ruim en loft-achtig appartement.

We vroegen Manon en Doeke hoe het is om zoveel liefdes onder één dak met elkaar te delen en of ze het weleens vreselijk oneens zijn met elkaar. Op werk- of interieurvlak. Het resulteerde in een opvallend liefdevol gesprek.

Wij waarschuwen dus alvast: als je erg bent gehecht aan je maandagmorgenhumeur, moet je nú stoppen met lezen. Die vervliegt namelijk gegarandeerd bij het verhaal van dit onweerstaanbare koppel!

Tekst en foto’s – Marlous Snijder

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Ha Manon en Doeke! Wie, wat, waar, waarom, wanneer…kortom: vertel eens over jullie? (Doeke was helaas afwezig tijdens de fotoshoot – red.)
Ik ben Manon, ik ben 26 en werk onder de naam La Nonette als illustrator in Utrecht. Ik heb op het ArtEZ gestudeerd in Zwolle en aan het Escola Massana in Barcelona een Erasmus gedaan. Door mijn studie in Barcelona heb ik een diepe liefde voor patronen, zachte kleuren en de zon. Tekenen doe ik al zo lang ik me kan herinneren en ik heb op jonge leeftijd al een heel eigen stijl ontwikkeld. Ik werk bij voorkeur handmatig met een eigen verftechniek die uit het aanbrengen van veel dunne lagen bestaat.

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Ik hou niet van zwartwitdenken maar juist van het grijsgebied ertussen. Grijs betekent balans! Ik hou van thee maar ook van koffie, ik eet graag gezond maar ontzeg mezelf geen koekjes en chocolade, ik zit graag met de kat op schoot op zaterdagavond een spelletje te spelen, maar rol net zo makkelijk na een nacht dansen om 7 uur ’s ochtends mijn nest in. Ik ben verlegen en sociaal tegelijkertijd zeg maar. Zie, allemaal grijs!

La Nonette is ook echt mijn werkpersoonlijkheid. Dat voelt soms weleens een beetje gespleten omdat ik in het echt soms anders ben dan mensen verwachten en tegelijkertijd precies mijn werk ben. Nonette is heel erg mijn nostalgische en magische kant, alhoewel ik de laatste tijd ook probeer om ook mijn lompe en meer rebelse kant naar voren te laten komen.

Hallo! Ik ben Doeke, 28 jaar en werkzaam als illustrator onder de naam Studio Doeke. Net als Manon heb ik op Artez Zwolle gestudeerd (daar hebben we elkaar ook leren kennen) en heb ik ook in Barcelona een Erasmus gedaan.

Ik ben erg van de momenten, teken graag een beeld waar ik een gevoel aan koppel. In mijn werk staan menselijke karakters vaak centraal: ik hou ervan een verhaal te creëren. Voor mijn vrije werk illustreer ik graag spreuken zoals ‘Plants are friends’.

Afgelopen jaar ben ik begonnen met een master aan de Design Academy Eindhoven en daar ben ik aan het experimenteren om mijn ideeën en manier van werken ook op andere manieren toe te passen.

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Vanwaar die liefde voor Franse koekjes?
Manon: Mijn ouders gingen altijd op vakantie naar Frankrijk en houden zo van het land dat ze er inmiddels de helft van het jaar verblijven. Mijn vader is opgegroeid in Brussel en is tweetalig.

Tijdens een vakantie in hun huisje in Frankrijk kocht mijn vader een keer koekjes (eigenlijk zijn het meer een soort cakejes) die Nonnettes heten. Die naam bleef meteen hangen omdat het een combinatie is van mijn twee voornamen: Manon en Nanette. Ik heb zelf eigenlijk nooit heel veel met de naam Manon gehad en besloot tijdens mijn afstuderen onder de naam Nonette te gaan werken. Af en toe word ik nu ook aangesproken met Nonette, wat ik eigenlijk wel leuk vindt. Er is trouwens ook een dorp dat Nonette heet, die bewoners daar zullen wel minder blij met me zijn.

Doeke: Ik heb liefde voor alle soorten koekjes ;-)

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Jullie huis heeft een bijzondere indeling, om nog maar te zwijgen over die geweldige schuifdeuren! Vertel eens, lopen jullie graag rondjes? Of vindt Angus dat vooral leuk?
Manon: Ik loop vooral rondjes als ik iets kwijt ben en loop te zoeken. We hebben ook wel eens achter elkaar aan gerend, maar Doeke is altijd sneller, haha! De kat vindt het heerlijk, die wordt heel onrustig als een van de schuifdeuren helemaal dicht is, dus laten we ze altijd op een kier. En in de zomer gooien we alles helemaal lekker open.

Doeke: Het is een heel fijn huis! En inderdaad: die schuifdeuren zijn super handig: je kan je gemakkelijk even afsluiten of juist alles open gooien.

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Zit er een speciale gedachte achter de indeling van dit pand?
Dit pand is er een van een aantal flats dat op deze manier is gebouwd in 1971. Samen met onze drie buren delen we een grote gezamenlijke hal waarvan het idee is dat we hem met zijn allen een functie geven. Bij ons is het helaas vooral een opslagruimte, maar wie weet verandert dat nog.

Bijzonder is ook dat de buren zelf de nieuwe bewoners kiezen. Wij zijn eerst als geïnteresseerden op gesprek gekomen en uiteindelijk is de keuze op ons gevallen.

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Er is in deze flat meer sociale controle dan bij een standaard flat en de meeste bewoners kennen we in elk geval van gezicht. Er worden ook af en toe bijeenkomsten en borrels georganiseerd. Veel mensen wonen hier al sinds het begin en willen nooit meer weg.

Achter de indeling van het appartement zelf staat flexibiliteit centraal, de ruimte is zelf helemaal naar wens in te delen als één grote ruimte of juist als meerdere kamers.

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
In welke staat troffen jullie het huis aan toen jullie erin trokken?
Oh, het was niet om aan te zien. Het huis was doorleeft en doorrookt, overal zaten nicotinevlekken, rare stickers, gaatjes, spijkers…en er zat geen vloer in. Ook had de vorige bewoonster een voorkeur voor vieze bruine kleuren. We hebben een maand geschrobd, gesopt en geverfd om uiteindelijk de lange muur maar gewoon grijs te verven omdat de vlekken er doorheen bleven komen. De hele operatie was één groot plan B en we konden de Gamma niet meer zien op een gegeven moment.

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Het is allemaal niet voor niks geweest: het huis is nu helemaal naar onze smaak ingericht. Het was echt een blank canvas. Terugkijkend heeft die klusmaand er ook voor gezorgd dat we ons hier direct heel erg thuis voelden.

Jullie zijn geliefden in hetzelfde creatieve vak. Hoe is het om dat gevoel te delen en werkt dat goed, of vliegen jullie elkaar creatief gezien weleens in de haren?
Manon: We zijn vanaf het begin (en dat is het eerste jaar van de kunstacademie) al samen, dus ging onze loopbaan meestal redelijk gelijk op. Na het afstuderen was het wel lastig om ineens echt concurrenten van elkaar te zijn: wanneer een van ons twee een opdracht kreeg die de ander ook heel graag had willen doen, bijvoorbeeld. Maar we gunnen het elkaar altijd, hoor.

Ook zijn we heel eerlijk naar elkaar en wordt er veel overlegd en gebrainstormd. Als ik iets niet zo mooi vind, dan zeg ik dat. Als Doeke echter achter zijn wijze van uitwerken blijft staan, kan ik daar vaak achteraf ook wel in komen. We vertrouwen erg op elkaars mening: ik stuur een opdracht meestal niet op voordat Doeke een go heeft gegeven. Andersom ook, trouwens.

We werken wel heel anders, haha! Doeke is goed met last minute deadlines en ik werk graag wat trager, neem graag de tijd. Ook heb ik altijd muziek opstaan als ik werk, anders raak ik afgeleid.

Momenteel lopen onze carrières voor het eerst in onze relatie uit elkaar, nu Doeke weer studeert en ik recent aan mijn baan als docent ben begonnen. Dat was vooral in het begin heel erg wennen, dat alleen zijn. Soms lopen we elkaar dagenlang mis.

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Doeke: Na het afstuderen was het samen werken inderdaad weleens pittig, maar in de loop der jaren zijn we dit juist als voordeel gaan zien. We werken soms samen en daarbij zijn we elkaar echt weleens in de haren gevlogen! Een groot voordeel is dat we elkaar en elkaars werk zo goed kennen, dat we heel gericht feedback kunnen geven op elkaars werk. Het is ontzettend leuk als je elkaar dan toch nog kan verrassen met iets nieuws.

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Wat hebben jullie met dinosaurussen?
Doeke: Die zijn allemaal van mij! Ik was vroeger (en nog steeds) gek op dinosaurussen en verzamelde er alles van. Ik wou heel lang paleontoloog worden maar ben toch een creatievere kant op gegaan. Grappig genoeg wou Manon vroeger ook paleontoloog worden!

Manon: Yep, dino’s zijn cool!

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Wat is jullie meest persoonlijke werk en waarom?
Doeke: Lastig lastig, bijna al mijn persoonlijke werk heeft een autobiografisch karakter. Maar als ik dan toch echt moet kiezen, dan is de illustratie ‘Plants are friends’ mijn favoriet. Zoals je ziet staat het huis vol met planten, ik ben altijd aan het verzamelen en aan het stekken.

Manon: Al mijn eigen werk is heel persoonlijk maar als ik er een moet kiezen ga ik voor een strip die ik recent heb gemaakt over vrouwelijke seksualiteit. Het is een onderwerp waar ik al heel lang iets mee wou doen omdat gelijkheid tussen partners iets is wat vanzelfsprekend zou moeten zijn, maar wat het helaas nog niet altijd is. In de strip zijn mijn eigen ervaringen en die van een paar vriendinnen verwerkt. Het is een heel persoonlijke strip geworden en ik vond de publicatie ervan super spannend! De reacties waren gelukkig overwegend positief en lief.

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Jullie huis is heel rustig ingericht. Fijn! Hoe bewaar je die rust? En heb je dat nodig om creatief te kunnen zijn, of is dat geen halszaak?
Doeke: We woonden hiervoor in een appartement dat de helft kleiner was en dat stond heel erg vol, haha. Toen we hier naartoe verhuisden hebben we een selectie van spullen gemaakt omdat we het allebei fijn vonden de muren iets meer te laten ‘ademen’, daardoor heeft alles nu veel ruimte.

Manon: Eh, zo veel mogelijk opbergen tussendoor, maar meestal is het iets rommeliger dan op de foto’s. Doeke laat overal stapeltjes achter met papiertjes, boekjes en pennen en ik ben bijvoorbeeld een ramp met opruimen tijdens het koken. We proberen de boel in elk geval niet te vol te bouwen en steunen op een rustig kleurpalet. De planten helpen ook, trouwens. Ik heb de leegte wel nodig om me te kunnen focussen, een vol bureau leidt af, al is dat helaas wel vaak de realiteit.

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Wat is de allerbeste kringloopschat die jullie ooit vonden?
Manon: Voor mij is dat de secretaire. Doeke heeft hem gevonden in een Zwolse kringloop, toen we daar nog woonden. Ik wou al heel lang zo’n kast maar ze waren moeilijk te vinden en op Marktplaats erg duur. Hij werd toevallig net binnengebracht en Doeke is er naast gaan staan, heeft hem gereserveerd en heeft me daarna gelijk gebeld. Ik ben toen meteen gekomen, heb hem afgerekend en dezelfde dag stond hij nog bij ons in huis. Het groene gasfornuis is trouwens ook een favoriet!

Doeke: We waren op vakantie in Frankrijk en ergens in een kringloop kwam ik het houten bord met de print met bomen erop tegen. Eigenlijk was hij niet te koop maar mijn schoonmoeder heeft er met al haar charme voor gezorgd dat we hem mee mochten nemen voor 10 euro. De print doet mij denken aan de bossen rond Appelscha waar ik ben opgegroeid en voor Manon komt hij erg overheen met Frankrijk, waar ze vroeger veel zomers heeft doorgebracht.

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Hoe zijn de taken interieurtechnisch verdeeld? Of zijn jullie daar heel democratisch in?
Doeke: Mijn moeder zei ooit dat ‘we maar gewoon alles kochten bij de kringloop’ en hoewel het daar wel een beetje op neerkomt, zit er wel een duidelijke lijn in dingen die we mooi vinden. We hebben veel hout, veel zachte kleuren en houden het huis verder bewust heel open en wit. Omdat we in ons werk helemaal losgaan met kleuren en patronen denk ik dat we ons huis onbewust een beetje sober houden. Mijn smaak verandert altijd, dus af en toe halen we iets weg of voegen we iets toe.

Manon: Als ik iets echt niet mooi vind haal ik het soms stiekem weg, haha! Maar meestal zitten we aardig op een lijn. Doeke houdt wat meer van ‘troepjes’ (zoals de stenen overal), al zal hij wel zeggen van niet, haha. Het huis hoeft van mij ook niet een grote kringloop te worden, daarom hebben we sinds we hier wonen meer hedendaags design toegevoegd.

Binnenkijken La Nonette en Doeke van Nuil - Oh Marie!
Wat kan jullie altijd opvrolijken?
Samen dansen door de woonkamer. En ijs. En taart. Eigenlijk al het eten in het algemeen.

En dan tot slot natuurlijk de vraag die al dit hele gesprek op onze lippen brandt: vertel eens iets over Angus? Wanneer is hij bij jullie komen wonen en wat is zijn meest grappige eigenschap?
Een vriendin vertelde dat vrienden van haar een nestje hadden. Omdat hij zwart was en een mannetje, was hij niet erg gewild maar daarom vonden wij hem alleen maar leuker.

We hebben hem als kitten opgehaald, heel passend op de 13e van de maand, op de wallen in Amsterdam. Zijn moeder was een ‘tienermoeder’, eigenlijk nog te jong om al vruchtbaar te zijn.

Hij gedraagt zich als een hond: hij kwispelt nog net niet met zijn staart, maar hij luistert verrassend goed komt als je hem roept. Hij is heel lief en aanhankelijk maar totaal niet fotogeniek. Hij kijkt altijd chagrijnig!

Meer zien van het werk van Manon en Doeke?
La Nonette
Studio Doeke

Spookhuis tot Victoriaans hotel – de geschiedenis van hotel Pegasus

Hotel Pegasus - Oh Marie!
Binnenkijken in een Victoriaans interieur zoals dat van The Addams Family bleek gemakkelijker gezegd dan gedaan. Dat krijg je als het 2015 is en geen 1900. En niet in Amerika woont, waar op iedere hoek van de straat wel een verlaten spookhuis staat. (In onze fantasie dan hè?) Na lang zoeken en nog slechts vertrouwend op onze lijfspreuk ‘hope springs eternal’, vonden we alsnog de perfecte locatie voor een binnenkijker passend binnen ons thema. Hotel Pegasus is vandaag de dag nog steeds in bedrijf, maar als je de drempel overstapt, stap je zó de Victoriaanse tijd binnen. Van spookhuis tot hotel: een korte geschiedenis én natuurlijk een heleboel foto’s van een bijzonder pand in hartje Apeldoorn.

Tekst en foto’s – Marlous Snijder

Hotel Pegasus - Oh Marie!
In Apeldoorn, ten zuiden van Paleis Het Loo, ligt de Indische Buurt. De wijk kreeg haar naam rond 1912, om meer Indische Nederlanders naar Apeldoorn te trekken. Als je puissant rijk was, dan woonde je in de Parkenbuurt. Had je net niet genoeg geld om in de Parkenbuurt te wonen, dan ging je in de Indische Buurt wonen. Lekker dichtbij het Koningshuis. Want tja, in die tijd vond men dat dat koninklijke toch ook zeker een beetje op haar omgeving afstraalde.

Het pand aan de Soerenseweg 17, waar nu hotel Pegasus is gevestigd, werd tot 1947 bewoond. Daarna wisselde het pand van eigenaar. Het interieur werd opgedeeld in hokjes en werd het thuis van gastarbeiders. Toen het pand daarna leeg kwam te staan werd het gekraakt.

Hotel Pegasus - Oh Marie!
Hotel Pegasus - Oh Marie!
In de jaren ’70, als de huidige eigenares het pand koopt, lijkt Soerenseweg 17 meer op een spookhuis dan op het karakteristieke pand dat het ooit was en nu weer is. De voortuin is dichtgegroeid en het huis is van binnen uitgewoond. Maar – en dit mag raar klinken – dit heeft zijn voordelen. In de jaren na de oorlog werden karakteristieke stijlelementen vaak uit panden als deze gesloopt. Glas-in-lood, en suite deuren, hoge plafonds, terazzo vloeren, lambriseringen…in die tijd was de algemeen heersende mening dat zulke stijlelementen veel te 1900 waren. De krakers op nummer 17 maakten zich echter niet druk om zulke wereldse zaken. Dus toen het pand in handen van haar huidige eigenaars kwam, bleek haar oude glorie nog intact te zijn. Weliswaar bedekt onder een laag vuil, vloerbedekking en voorzetwandjes, maar ze was er tenminste nog.

Hotel Pegasus - Oh Marie!Hotel Pegasus - Oh Marie!
Niet dat we daarmee al kunnen afsluiten met een ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’. De gemeente had andere plannen met het pand. Geen fraaie plannen trouwens, want het stond op de nominatie om gesloopt te worden. Op de plek van het Victoriaanse pand stond een bejaardenhuis gepland. Jaren van gesteggel volgen.

De nieuwe eigenaar wordt bijna wekelijks met bezoekjes van gemeenteambtenaren vereerd, die net zo hard weer afdruipen. Je moest in de jaren ’60 sterk in je schoenen staan voor een dergelijk project. Aan de verhalen van Jeanne – de eigenares – te horen, was dat absoluut het geval. Iets zegt ons dat er een boek in die vrouw schuilt, getuige de volgende anekdote. Als de gemeente klaagt over de bouwsteiger die tijdens de restauratiewerkzaamheden tegen de gevel staat, belooft ze het gevaarte, als de werkzaamheden klaar zijn, oranje te verven en op te dragen aan de koningin. Als de werkzaamheden op last van de gemeente tijdelijk stilgelegd worden, stuurt ze alle aannemers die op dat moment ineens zonder werk zijn komen te zitten, door naar de gemeente om verhaal te halen. De ambtenaar die die mannen te woord heeft mogen staan, is daarna vast direct met pensioen gegaan. Of in een rusthuis getrokken. Niets is angstwekkender dan een aannemer die zonder werk zit.

Hotel Pegasus - Oh Marie!Hotel Pegasus - Oh Marie!Hotel Pegasus - Oh Marie!Hotel Pegasus - Oh Marie!Hotel Pegasus - Oh Marie!
We zijn dus nog niet bij het gelukkige einde.

Zelfs het door de gemeente tot monument (!) verklaren van het pand kan de bouw niet dwarsbomen. Het pand wordt gerestaureerd en in oude glorie hersteld. In een stoppenkast wordt een deel van de oude lambriseringen ontdekt, waarna de dochter van de eigenares de muren op dezelfde wijze beschildert. Volgens een restaurateur zijn de terazzo vloeren de mooiste van Apeldoorn. We weten overigens niet of hij die van Het Loo daarbij meerekende of niet.

Hotel Pegasus - Oh Marie!
Hotel Pegasus - Oh Marie!
Hotel Pegasus - Oh Marie!Hotel Pegasus - Oh Marie!Hotel Pegasus - Oh Marie!Hotel Pegasus - Oh Marie!Hotel Pegasus - Oh Marie!
Anno 2015 is het hotel nog steeds in bedrijf en heeft het zelfs diverse bezoekersprijzen gewonnen. Het interieur is nog steeds helemaal 1900, als je de gratis wifi niet meerekent. We naderen nu alsnog dat gelukkige einde. Maar, niet voordat we de tour door het hotel met haar bijzondere inrichting hebben afgerond.

Hotel Pegasus - Oh Marie!Hotel Pegasus - Oh Marie!Hotel Pegasus - Oh Marie!Hotel Pegasus - Oh Marie!Hotel Pegasus - Oh Marie!
Van boven naar beneden: de slaapkamers van hotel Pegasus zijn van alle gemakken voorzien en zijn allemaal anders ingericht. Zowel het interieur en exterieur zijn in Victoriaanse eer hersteld, inclusief barokke gietijzeren buitentrap. Daaronder: de eetzaal en serre met prachtige glas-in-lood ramen.

Met dank aan hotel Pegasus voor het openstellen van hun hotel.