Heeft die beer daar nu een emoticon ge-rooksignaald?

Tribe - Le Diorama voor Oh Marie!
Menig kind bouwde tafereeltjes. Met Transformers, Barbies, Play Mobil, Lego of My Little Ponies. Hoe heerlijk was het gevoel heer en meester te zijn van je zelfgebouwde mini-maatschappij. Om Barbie met een Teenage Ninja Turtle te laten trouwen. Om Lego poppetjes te laten werken in een manege met My Little Pony-paardjes. Gewoon omdat het kón.

Nu je opgegroeid bent, is de kerststal waarschijnlijk het enige tafereel dat je nog bouwt. Ben je in het echt met een Ninja Turtle getrouwd. En blijken er niet eens Transformers in The Sims te zitten.

Voor ieder thema van Oh Marie! bouwt Martine van Le Diorama en Omstebeurt één van haar waarachtig prachtige mini-taferelen voor ons. Om je aan te vergapen. Of om je weer even dat kind van toen te voelen, die zo graag taferelen bouwde. Weet je nog hoe het voelde, dat álles mogelijk leek? Dat de wereld nog een magische plek was? Misschien wel een goede gedachte, zo op de maandagmorgen. Want waarom zou je dat gevoel moeten kwijtraken als je volwassen wordt?

En hé, heeft die beer daar nu een emoticon ge-rooksignaald?

Mini-tribe in Midden-Nederland

Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!Prairies, rondreizende stammen, etnische prints… Onze verbeelding sloeg spontaan op hol nadat we ‘Tribe’ als thema kozen. (Waar zouden we zijn zonder Pinterest?) We zagen een woestijnlandschap voor ons, waarin nomaden ronddwalen met zelfgemaakte sieraden om hun nek en franjes aan hun kleren. Onderweg gebruiken wat je kunt vinden, reizend van het ene naar het andere dorp. Om naar verhalen te luisteren en ze te delen.

Nikki was onze droomnomade, zij dwaalde door de koude zandduinen en liet zich fotograferen door Danique. Met zijn vieren waren we een mini-tribe midden in Nederland. Maar met een beetje verbeelding een grote groep reizigers, in het warme Texas.

Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
Mini-tribe in Midden-Nederland - Oh Marie!
View More: http://88forever.pass.us/ohmarietribe

The emperor’s new clothes

Donna Wilson for John Lewis - Planet Fur
The emperor’s new clothes
phrase of emperor

 1.
 used in reference to a situation in which people believe or pretend to believe in the worth or importance of something that is worthless, or fear to point out an obvious truth that is counter to prevailing opinion.
 “is his white canvas a case of the emperor’s new clothes or is it something beautiful, even moving?”

Een blog is, als je het wil overdrijven, een soort verheerlijking van materialisme. Tenminste, ik maak me hier toch regelmatig schuldig aan het etaleren van het geluk dat spullen mij kunnen geven. Als het er echter op aankomt, zijn al die spullen waardeloos en zullen ze je niet beschermen tegen pijn, verdriet of angst. Toch geloof ik in het kleine geluk dat schuilt in een nieuw shirt of een bos bloemen. Het zijn maar spullen, maar dat je ze mag bezitten, van ze mag genieten en in mijn geval, over ze kan schrijven, is een groot goed.

Daarom vandaag onbeschaamd in de etalage: babykleertjes van Donna Wilson voor John Lewis, een prachtig shirt van H&M, lentebloemen en een printbare vlaggenlijn van House of Rym, die je hier kan downloaden.

How beautiful things make me happy and that I’m thankful that I may enjoy them and write about them on this blog.

Donna Wilson clothes for John Lewis, a beautiful shirt from H&M, spring flowers and a pretty pennants printable via House of Rym.

The emperor's new clothes - Planet Fur

Snippets

Snippets - Planet Fur
Snippers van mijn week.

Bloemen. Bananen-kokos cake gebakken door mijn Lief. Vijgen. Een Monster’s Inc. Pez die ik kocht tijdens een dagje uit met lieve Diana. Koffie. Een gebreide Donna Wilson aap. En Miss Fluffins. Fluffy als altijd.

Snippets from last week.

Flowers. Banana coconut bread made by my Love. Figs. A Monster’s Inc. Pez I found on a little shopping spree with my friend Diana. Coffee. A knitted Donna Wilson monkey. And Miss Fluffins. Fluffy as ever.

Snippets - Planet Fur

Bloomin’ good treats

Bloomin' good treats - Planet Fur
Bloomin' good treats - Planet Fur
Vroegâh, tijdens mijn loondienst jaren, bracht ik mijn weekenden vaak door met het kopen van dingen. Omdat ik vond dat ik dat verdiend had, na het slijten van mijn tijd op een saai kantoor. Niet dat ik me er beter door ging voelen, want na Spendeer Zaterdag volgde zondag. Waarna (dra)maandag zich onvermijdelijk opdrong. Na mijn carrièreswitch in 2012 (en daarmee het onvermijdelijk opdrogen van maandelijkse loonbetalingen), realiseerde ik me pas hoe zeer ik al die spullen niet meer hoefde te bezitten. Ze maakten me niet gelukkiger ofzo. Wat me wel gelukkig maakte, zo bleek, was het feit dat ik eigen baas over mijn eigen tijd werd. Wat ik eerder verdiende in geld, verdiende ik nu in tienvoud terug in natura. Ik kan nog steeds amper beschrijven hoe gelukkig dat me maakt.

Een ander fijn aspect aan dit feit is dat ik tegenwoordig weer echt iets te wensen heb voor mijn verjaardag. En oi, ik ben dit jaar vreselijk verwend door de lieve mensen om mij heen. Niet alleen met een verrassingsdiner, maar ook met Nanoblocks, de Donna Wilson alfabetposter en Ferm Living opbergboxen.

Mijn carrièremove zal de economie geen kick-start geven (au contraire!). Maar was al dat teveel uitgeven van geld nu juist niet het hele probleem van die economische crisis?

Back in my paid employment years, I often spent my weekends buying stuff. ‘Cause after being in a dull office for a week, I felt I deserved that. Not that it made me feel better, ‘cause after Spenderday came Sunday and than Monday was there again to ruin all that spare time spending fun. My career switch in 2012 (and the inevitable termination of monthly paychecks) made me realise that possessing all those things had never made me happy. And becoming my own boss changed one single but essential fact: what I once earned in money, I now owned in time. There are no words to convey how happy that freedom made me. And still does, ‘till this day.

Another great advantage of this whole thing is that I have a good ol’ birthday wishlist again each year. I’ve been spoiled rotten by the ones I love, not only with a real surprise dinner party, but also with cute Nanoblocks, the Donna Wilson alphabet poster and Ferm Living storage boxes. Like I said: bloomin’ good treats!

My career move won’t kick-start our economy (au contraire!). But wasn’t spending too much the cause of this whole economical breakdown in the first place?