Planetarium op tafel

Planetarium op tafel - Oh Marie!
Ik maakte een tafelsetting met vintage keramiek met een vleug sterrenstof.
Stap in je vliegtuig en ga mee op ontdekkingstocht door het heelal. Op zoek naar nieuwe planeten langs zon, Saturnus, zwarte gaten en glinsterende sterrennevels… Er wachten nieuwe dimensies voorbij de horizon. Droom je mee?

Planetarium van vintage keramiek - Oh Marie!Planetarium van vintage keramiek - Oh Marie!Planetarium van vintage keramiek - Oh Marie!
Planetarium van vintage keramiek - Oh Marie!
Planetarium op tafel - Oh Marie!
Planetarium op tafel - Oh Marie!
Fotografie en styling: Marlous Snijder, Oh Marie!

Binnenkijken in een plantenasiel

Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Als je Rachelle perse zou willen vangen in twee karakters, dan zouden wij zeggen: De Kleine Prins meets Amélie. Op haar website verzamelt ze oude foto’s van curieuze onderwerpen, mooie vreemde filmpjes, opmerkelijke berichten uit de krant en nog meer prachtige rariteitenkabinetjes.

Rachelle houdt ons als mensheid daarmee een spiegel voor. Want wat door mensenhanden is aangeraakt is, als je er van een afstandje naar kijkt, soms toch een beetje gek. Van alle diersoorten op aarde is de mens uiteindelijk de meest vreemde vogel.

We mochten binnenkijken bij Rachelle, in haar zonnige huis in Amsterdam. Waar ze nieuwe beelden schept, droomt, kansarme planten redt van een wisse dood en vervreemdende stillevens componeert. Want “het vervreemdende opent nieuwe deurtjes in mijn hoofd”, aldus Rachelle.

Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Wat is je achtergrond?

Ik heb aan de Design Academy in Eindhoven gestudeerd, op de afdeling Man and Well being. De meest filosofische, gevoelige en dromerige studierichting van de opleiding. Waar we geen opdrachten kregen maar thema’s en waar je bijna alles mocht maken wat je wilde.

Ik heb voor mijn opleiding een halfjaar stage gelopen bij Studio Edelkoort in Parijs. Dat was een droomstage. Ik mocht de hele dag beelden zoeken op internet, in boeken of tijdschriften en daarmee beeldverhalen vertellen als sfeerstartpunt voor bijvoorbeeld parfums of kledinglijnen.

Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Het lijkt alsof de frase “Je blijft voor altijd verantwoordelijk voor wat je hebt getemd’ uit De Kleine Prins de basis is voor het door jou opgerichte Plantenasiel. Immers, de mens haalde ooit planten zijn huis in. Wat fascineert jou zo aan de wijze waarop de mens alles probeert te domesticeren? En laten planten zich eigenlijk wel domesticeren?

Mijn hersenen spinnen de hele dag door over eigenlijk alles wat mijn blikveld kruist. Hoe de wereld in elkaar zit houdt mij altijd ontzettend bezig. Bijna dwangmatig. Alsof ik, als ik het antwoord vind op het ontstaan van alles, pas echt kan gaan leven. Een heel duidelijk antwoord op deze vraag heb ik jammer genoeg nog niet.

Volgens mij willen heel veel mensen dat een plant een object is, iets wat altijd vanzelf mooi en hetzelfde blijft, iets waar ze niks voor hoeven te doen. Maar wat ik juist leuk vind aan planten is dat ze veranderen, groeien, soms halfdood gaan, een levend wezen zijn. Ze laten zich wel domesticeren in het opzicht dat ze in een huis in een pot willen leven, maar dan moet je nog wel voor ze zorgen, anders gaan ze dood.

Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Hoe gaat het Plantenasiel in zijn werk en hoe is het idee ervoor ontstaan?

Het Plantenasiel werkt zo: als je niet meer voor een plant kunt of wilt zorgen, dan stuur je mij een e-mail met daarin een foto van de plant en in welke woonplaats hij staat. Dan plaats ik hem op dinsdag (‘plant adopteer dag’) op Facebook, waar iedereen die de plant wil hebben 24 uur lang kan reageren. Op woensdagochtend 10 uur verloot ik de plant onder al die mensen.

Bijna 3,5 jaar geleden was ik net afgestudeerd en verhuisde ik naar Amsterdam, met een explosief gevoel van vrijheid (omdat ik nu eindelijk kon doen wat ik wilde, zonder dat ik beoordeeld werd). Ik had ontzettend veel zin om te scheppen. Ik schilderde, tekende, maakte foto’s, typte verhaaltjes. Op een dag zag ik een plant tussen het vuilnis staan. Ik begreep niet waarom iemand een gezonde plant zou weggooien en nam hem in mijn fietsmandje mee naar huis. Ik dacht: “Als al die mensen die hun plant weg willen gaan gooien mij kunnen contacten, dan ga ik die planten wel ophalen. Ik vind zo’n verkronkeld, half dood uniek exemplaar juist wel leuk.” Dus ik ontwierp een paar postertjes en maakte een Facebook pagina, nooit een seconde denkend aan de échte wereld. Het hele idee leefde vooral in mijn eigen droomhoofd. Ik was dan ook compleet verbaasd toen een meisje mij na een week mailde of ik alle cactussen uit haar oma’s erfenis wilde hebben.

Het Plantenasiel is een groot succes. Ik ben echter op een punt gekomen dat mijn eigen idealisme me een beetje begint op te breken. Ik ben nu aan het nadenken hoe en of ik dit initiatief ga voortzetten.

Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Welk verhaal van plant en zijn baas is je altijd bijgebleven?

Ik heb ontzettend veel mooie avonturen beleefd en vooral de allereerste cactus erfenis zal me altijd bijblijven. Ik was net een week met het Plantenasiel begonnen en was heel erg verbaasd dat er iemand écht reageerde op mijn poster! Haar oma was overleden en had een groepje cactussen achtergelaten. Een heel bijzondere verzameling van half dode/half levende cactussen in allerlei kronkelige vormen. Ik weet nog dat ik dacht: “Wauw, deze planten kun je alleen maar van iemand krijgen, je kunt ze nergens zo kopen!”

Lijken planten op hun baasjes?

Nee, ik geloof het niet.

Zijn er planten die het leven opgeven als ze worden opgegeven door hun eigenaar?

Soms krijg ik planten aangeboden die echt op de rand van de dood balanceren en heel soms gebeurt het dat ik ze niet meer kan redden…maar dat hoort ook bij het leven!

Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Waar komt je fascinatie voor het vervreemdende vandaan? Vindt hij ergens zijn oorsprong, of was hij er altijd al?

Ik ben altijd een dromer geweest en daarom kan ik – denk ik – in mijn hoofd nogal ver doorfantaseren. Dat was al zo toen ik klein was. Door vervreemdende dingen te zien gaan er in mijn hoofd nieuwe deurtjes open waardoor ik weer nieuwe inspiratie krijg.

De spullen in jouw stillevens lijken op zichzelf niks met elkaar gemeen te hebben, tot je ze samensmelt tot een stilleven. Selecteer jij ze daarop, of ontstaan ze gewoon?

Ze ontstaan heel intuïtief, maar het hangt allemaal heel precies samen. Het geheel moet precies kloppen anders stoor ik me er vreselijk aan en blijf ik componeren totdat het klopt…heel neurotisch eigenlijk.

Wat is het mooiste boek dat je ooit las?

Nooit meer slapen van Willem Frederik Hermans.

Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Wat is het verhaal achter de vis in de badkamer? Hij lijkt wel echt!

Er was een paar jaar geleden een Nederlandse serie op de televisie, Barslet heette die. Daarin was een scene met een vissenregen te zien. Nadat de film opgenomen was, plaatsten de filmmakers een prijsvraag op Facebook waarbij je één van die vissen kon winnen. Ik vind kikker- of vissenregens ontzettend fascinerende mythes, dus deed ik mee. Uiteindelijk kreeg ik er een in een krant gewikkeld thuisgestuurd. Omdat vissen moeten zwemmen, mag hij in de badkamer wonen.

Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Waar kunnen we meer over je werk lezen en/of zien?

Ik heb het afgelopen halfjaar heel hard gewerkt aan het ‘Handboek voor wildplukkertjes’, waar ik de vormgeving en de illustraties voor heb gemaakt. Het boek komt eind mei uit en zal o.a. te koop zijn bij Bijenkorf.

Ik zet sinds kort al mijn foto’s, tekeningen en projecten op Facebook.
Onder mijn alter ego Wendy Sure verzamel ik plaatjes op Pinterest.
En op mijn website en Tumblr staat ook nog een heleboel om naar te kijken: www.rachelleklaassen.com en beeldmakerrachelle.tumblr.com.

Binnenkijken in een plantenasiel - Oh Marie!
Fotografie en tekst: Marlous Snijder, Oh Marie! en Rachelle Klaassen
Met dank aan Rachelle Klaassen

Een De Kleine Prins Diorama

Le Diorama voor Oh Marie!
Heelal

Hoe ver hij keek
Hoe groter het leek

– Jules Deelder

Voor ieder thema van Oh Marie! bouwt Martine van Le Diorama en Omstebeurt één van haar waarachtig prachtige mini-taferelen voor ons. Bekijk hier het vorige diorama.

Wessel the Vessel

Max Lipsey Vessel - Oh Marie!De meeste dingen die ik op mijn Pinterest verlanglijstje heb staan, blijven steken bij het punt ‘leuk om van te dromen’. Een mens moet immers wat te wensen houden. Of is dat een vreselijk calvinistisch idee? Hoe dan ook, het lijkt mij in ieder geval geen reet aan als je altijd alles maar kopen kan wat je leuk vindt.

De schalen van Max Lipsey kwamen tijdens mijn zoektocht naar een nieuwe fruitschaal ook zo op dat lijstje terecht. Vraag me niet hoe ik uiteindelijk de Max Lipsey vessels opduikelde uit de krochten van het internet, maar ik vond ze. Er was geen webshop die ze verkocht, dus eindigde het als droomfruitschaal op mijn verlanglijstje. Wist je trouwens dat fruitschalen bijzonder dun gezaaid zijn in de designwereld? Het begrip fruitschaal blijkt namelijk bijzonder rekbaar te zijn. Want tenzij je kabouter Plop heet, moet zo’n schaal toch een behoorlijke afmeting hebben en stevig genoeg zijn om een lifetime supply van sinaasappelen bij elkaar te houden zonder om te vallen. Blijkbaar is dat een vreemde randvoorwaarde, want fruitschalen waar een shitload aan fruit op past, zijn er niet veel. Een kniesoor moet af en toe kunnen klagen, niet?

Max Lipsey Vessel - Oh Marie!

Het dromen werd ineens toch werkelijkheid toen ik de schalen bij Déjà Vu in Nijmegen tegenkwam. Niks krochten of ellenlange zoektochten. Ze stonden daar gewoon te staan in al hun onweerstaanbare, matglanzende, *nog meer overdreven superlatieven, ladiedadie* pracht.

De rest van het verhaal laat zich raden.

Als je dit blog al een tijdje leest weet je dat, zodra wij iets een naam geven, het een Zeer Lang Leven beschoren is bij ons thuis. (Ik hoor Molly en Jet opgelucht ademhalen.) We hebben onze vessel Wessel genoemd. Recent ontspon zich zelfs het volgende gesprek over hem.
Mijn Lief, kijkend naar de lege fruitschaal: “Hoe is het met Wessel?”
Ik: “Mwoah. Hij voelt een leegte van binnen. Zou jij even sinaasappels op het boodschappenlijstje willen zetten?”

Max Lipsey Vessel - Oh Marie!
(Prachtig woord trouwens, vessel. Het is een Engels grofweg een verzamelwoord voor alles dat hol is en blijft drijven, is na het raadplegen van het woordenboek mijn conclusie. Schepen worden vessels genoemd, maar ook teilen, kuipen of fusten. Toch ga ik maar niet proberen of Wessel blijft drijven. Ik geloof Max op z’n woord toen hij het woord koos voor zijn product.)

Zonneglimpjes op een vreemde planeet

Le Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieEen meisje, net zo lief en nieuwsgierig als de kleine prins zelf. Een omgeving, net zo vreemd en anders als zijn wereld. Een fijne fotograaf als verteller, een hoop glitter en een beetje magie.

We nemen je graag mee in onze versie van le petit prince. Omdat wij dol zijn op gekke vragen, vreemde omgevingen en magie (en glitter!).

Reis met ons mee naar een andere wereld, naar de planeet waar dromen gemaakt worden en zonneglimpjes op straat dansen. Onze glinsterende la petite princesse ging je voor en verkende deze wonderlijke plek voorbij de wolken en de maan. Zonder apenbroodbomen en pratende vossen, maar mét ballonnen, een enkel zweefvliegtuig en een gouden kroontje.

Le Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh MarieLe Petit Prince | Photo by Cleo Goossens | Oh Marie
Model: Damianne Langedijk (mevrouw Zonneglimpjes)
Styling en tekst: Anne van Midden/Oh Marie!