Masters of Mounted art

When I look at these beauties, I feel so small! The creators of these are real Masters of Mounted Art! They’re all sold, I envy the lucky ones that have these in their homes.

Ik voel me nederig als ik deze beauties zie! Deze makers zijn de Meesters der Pluchen Trofeeën! Ik benijd de kopers die deze aan de muur hebben hangen, ze zijn namelijk alle drie verkocht.

Clockwise:

Winter fox original wall hanging by Mummysam

Linen deer trophy wall sculpture by Astulabee

Hippopotamus 3 Feltidermy by GirlSavage

New member in the family!

I don’t want to toot my own horn (o, how I love that saying :-)), but I love this little new member of the Planet Fur family. Her name is Hermione, after my dear aunt who encouraged me to make her. She likes throwing parties, which explains her party hat. I don’t think I can let her go already, but I promise she’ll appear in the shop in the nearby future!

Ik wil mijzelf niet op de borst kloppen, maar ik vind dit nieuwe lid van de Planeet Vacht familie zo lief. Haar naam is Hermelien, naar mijn liefste tante die mij aanspoorde om haar te maken. Ik kan nu nog geen afscheid van haar nemen, maar ik beloof dat zij (of een zusje) binnen afzienbare tijd in de winkel zal verschijnen. Ze houdt overigens wel van een klein feestje, dat verklaart haar feestmuts.

On Etsy: Celapiu

Yes, another article about an Etsy artist. Since I’m a relatively new member in the Etsy community, I can still get very, very excited by all the lovely, beautiful items and terribly talented people that sell their products there. I could name my blog “Going bankrupt on Etsy” or something like that, so I guess I made my point.

A small example why Etsy brightens my day: a while ago I bought this lovely coat (a girl can’t have too many coats, and this one has little owls on it..well…it had “take me home” written all over it) and a new coat needs a new scarf (and new mittens and…and…). The shops were almost closing and the company I was shopping with a bit grumpy because I needed to stripsearch every shop that could have scarfs in it’s collection to find the One Scarf That Would Finish My New Winteroutfit.
Alas, no happy ending to this story.

Last Tuesday I continued my quest on Etsy and guess what? The One Scarf does exist! And even better: not only it matches my coat, but it matches my preference for surreal design too! But where! where! did you buy the One Scarf?! I hear you scream. I found it on Celapiu. Take a look here for her beautiful accessories.

Ja, weer een artikel over een verkoper op Etsy. Ik ben relatief nieuw in de Etsy community en ik kan nog steeds erg, erg blij worden van al die mooie, originele spullen en al die getalenteerde mensen die je er kan vinden. Ik zou dit blog “Mijn faillissement na Etsy” kunnen noemen, ik bedoel maar.

Een klein voorbeeld waarom ik zo vrolijk word van Etsy. Een tijdje geleden kocht ik een geweldige jas (een meisje kan niet genoeg jassen hebben..deze heeft een print met allemaal kleine uiltjes en gilde “koop mij! koop mij!”) en een nieuwe jas heeft uiteraard een nieuwe sjaal nodig (en nieuwe handschoenen..en..en). De winkels gingen bijna dicht, het gezelschap dat mee was raakte licht geïrriteerd, want vervolgens moesten alle winkels met een potentiële-kandidaat-sjaal uitgeplozen worden voor De Ene Sjaal Die Mijn Outfit Ging Completeren. Helaas heeft deze episode van de anekdote geen lang en gelukkig leven.
Afgelopen dinsdag zette ik mijn zoektocht (zonder sluitingstijden of anderen om te irriteren) voort op Etsy. En je raadt het al: De Ene Sjaal bestaat! Nog beter: hij past niet alleen bij mijn jas, maar past ook in mijn voorkeur voor “anders dan anders”! Maar waar! waar! kocht je ‘m dan?! hoor ik jullie roepen. Ik vond ‘m bij Celapiu. Klik hier voor de link naar haar fantastische winkel.

(Photos Celapiu)

My mobile workspace

During winter, I like to work in the livingroom where Molly’s asleep on the window-sill and were it’s nice and warm (we do have central heating upstairs, but I think it’s a total waste to heat another room when you can sit in a room that’s already heated). Only problem is that I keep moving all my stuff…and keep running up and down the stairs, to get that particular color cotton thread, polyfill, ribbon, buttons…etc. etc.. Today I worked on a couple of custom wedding cake toppers, hope to be able to show some pictures of the final result soon!

Tijdens de winter werk ik in de woonkamer, waar Molly ligt te slapen op de vensterbank en waar het lekker warm is (we hebben boven ook verwarming, maar de woonkamer wordt toch verwarmd en ik vind het zonde om elders dan ook nog een verwarming aan te zetten..in te categorie Zinloze Weetjes). Enige probleem is dat ik mijn spullen blijf verplaatsen en de trap op&af blijf lopen want die ene kleur borduurgaren nodig, vulling, lint, knopen…etc. etc. Vandaag werkte ik aan een paar wedding cake toppers (hoe vertaal je dat in hemelsnaam, trouwtaarttopper?!) op maat, ik hoop binnenkort foto’s te kunnen plaatsen van het eindresultaat!

Molly Monday 7

This is a picture of a cat waiting.
Sometimes Molly forgets that she hates snow and she NEEDS to go outside. Now. Picture this: the door opens…she looks….whoa…that’s cold! She puts one paw outside…another one….when she’s finally outside, she looks back to check if the door’s still open in case she decides she wants to go back in…. But well…she’s also a proud little girl, so she braviously continues her quest to the back of the garden, shaking snow off her paws with every step. When she arrives at the back she decides it’s really too cold for a little princess to go outside, was she out her of mind? So she sprints back to the backdoor and waits on a spot where the layer of snow is thin and where we can see and hear her screaming “I’m COLD, let me IN, why didn’t you people WARN me that I HATE snow? Are you nuts?!”

Dit is een foto van een wachtende poes. Soms vergeet Molly dat ze sneeuw haat en dat ze NU naar buiten MOET. Stel je voor: de deur gaat open, ze kijkt en denkt “poe, koud!” Ze zet één poot naar buiten, nog een….en wanneer ze dan helemaal buiten is kijkt ze achterom om te checken of de deur nog open is, voor het geval ze toch besluit weer terug te gaan. Maar Molly is ook trots, dus ze laat zich niet kennen en vertrekt dapper richting de andere kant van de tuin, bij elke stap de sneeuw van haar pootjes afschuddend. Wanneer ze dan eindelijk haar bestemming heeft bereikt besluit ze dat het echt veel te koud is voor verwende prinsesjes, wat bezielde haar om die kou in te gaan? Dus sprint ze terug naar de achterdeur en wacht daar op een niet al te besneeuwde plek tot wij haar zien en horen gillen “ik heb het KOUD, laat me erIN, waarom hebben jullie me niet gewaarschuwd dat ik sneeuw HAAT? Zijn jullie gek geworden?!”