I love you Rietveld


Wat snel komt is goed, zeggen ze weleens. Zo ging het ook met het huis dat we kochten, al leek het er in eerste instantie niet op dat het van ons ging worden. Er waren te veel geïnteresseerden en erg veel zin in bieden met gesloten envelop hadden we niet.

Er zat echter voor al die geïnteresseerden een Grote Haak aan dit huis. Het is een gemeentemonument. Dat betekent dat het huis niet zomaar verbouwd of gerenoveerd mag worden zonder toestemming van de gemeente. En zo kwam het dat al die geïnteresseerden afhaakten. En dat wij, heel erg kort samengevat, afgelopen december, tegen alle verwachtingen en vooral die van onszelf in, de sleutel van ons nieuwe, 55 jaar oude huis kregen. (Het verklaart ook waarom je door de ruis de foto’s amper ziet, ik nam ze op een van de kortste dagen van het jaar. Maar dat terzijde.)


Het pand is ontworpen door J.J. Meulenbelt. Een leerling en later een compagnon van Rietveld. Het is de reden waarom het een monument is en waarom wij er halsoverkop verliefd op werden.

Want zoals een bank van Artifort heeft dit huis de tand des tijds doorstaan. Het oogt modern, al is het al in 1963 gebouwd. Over ieder detail van het huis is nagedacht. De voormalige eigenaresse vatte in een notendop samen hoe ver dat ging: “Ik had mooie bloementegels uitgezocht voor de keuken, maar die kwamen er niet in. Ik kreeg witte tegels op de wand en grijze op de vloer.” Alleen de bouwtekeningen die zij uit haar archieven viste zijn al een feest om te bekijken. Ze vormen een schat aan informatie over de geschiedenis van het huis en over het minutieus uitgevoerde ontwerpproces.


Meulenbelt huldigde het typische Rietveld principe van de weelde van eenvoud (geen frivole bloementegeltjes dus, maar simpel wit en grijs). Het is precies de staat waarin wij het huis zullen houden. Het moet verduurzaamd en opgefrist worden, maar wel volgens de sobere principes van Rietveld. De keuken bijvoorbeeld (die in massief hout is uitgevoerd, dan kan dat ook) gaan we restaureren. We zullen er de gemakken van onze tijd in verwerken, maar het zal wel een typische Rietveldkeuken blijven.


Want wat betekent zo’n monumentstatus van een woning nu precies? Het houdt vooral in dat bepaalde stijlelementen van het pand niet aangetast of verwijderd mogen worden. De gevel (dat met zijn gekleurde blokken bijna aan een Mondriaan schilderij doet denken) moet blijven zoals hij is. Er zit een typische ‘De Stijl’ haard in het huis, een Rietveld keukenkastwand (met doorgeefluik!) en een spiltrap. De ronde mat in de hal, ook een typisch stijlelement, zorgde ervoor dat ik er wilde wonen zodra ik een voet over de drempel zette.

Maar goed, die monumentstatus dus. Willen we het huis verduurzamen en moderniseren, dan kan dat, maar in nauw overleg met de gemeente. En met behoud van voornoemde elementen. Dat is voor ons gelukkig allemaal geen probleem, want juist die details maken het huis nu juist zo uniek.


Als je het leuk vindt om meer te lezen over Rietveldhuizen en De Stijl (wij zijn inmiddels een soort amateur-experts, als er al zoiets bestaat), dan is het splinternieuwe boek ‘Gerrit Rietveld – Weelde van de Eenvoud’ van Arjan Bronkhorst een enorme aanrader. De Stijl (het tijdschrift dat Gerrit Rietveld onder andere met Piet Mondriaan uitgaf) heeft overigens ook enorme invloed gehad op het Bauhaus (de Duitse school uit de voormalige Weimarrepubliek die in 1933 door de Nazi’s gesloten werd), dat dit jaar zijn honderdjarig bestaan viert en waar een tentoonstelling over loopt in het Boijmans Van Beuningen. De titel van deze blogpost (I love you Rietveld) is tevens de titel van het pas verschenen boek dat Jessica van Geel schreef over de (geheime) liefde tussen Gerrit Rietveld en Truus Schröder. (Zelfs qua relaties hield de man er een moderne kijk op zaken op na. Wat het niet minder pijnlijk maakt, trouwens.)

Hoe dan ook, ik kan inmiddels zelf een boek vullen over dit onderwerp. Daarbij sluipen er, en dat is misschien nog wel het meest verrassend van alles als je mijn stijl een beetje kent, steeds meer objecten in primaire kleuren ons huidige huis in. En dan is dit nog maar het begin!

9 antwoorden
  1. Yzette
    Yzette zegt:

    oooh w o w Marlous, hoe ontzettend gaaf! Een museum! Echt enorm tof en zo te zien ligt het ook geweldig! Veel succes met het moderniseren in oude staat. Dat wordt een plaatje! xx

    Beantwoorden
  2. Anne
    Anne zegt:

    Ik blijf erbij: hertjesssss!!! Wat een pracht bever paleis wordt dit papagena, ZO BLIJ voor jullie!! <3 <3 <3 <3 (en nog een extra hartje voor het ouwe beertje <3) xx

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *