Berichten

All said and done


Alles wat ik over pioenrozen zou kunnen zeggen, heb ik gezegd. Ik hou van ze, ook omdat ze bloeien rond mijn oma’s verjaardag. Juist, de oma naar wie dit weblog is vernoemd. Aangezien ik nog altijd een beetje sentimenteel word als ik over haar spreek…wat, soms zelfs nog tranen in mijn ogen krijg als ik over haar schrijf (ze was dan ook een bijzondere vrouw aan wie ik zoveel te danken heb dat alleen mijn bedrijf naar haar noemen nog maar het minste was wat ik kon doen), zal ik me ook wat dat onderwerp betreft inhouden. Er zijn namelijk, uiteindelijk, een heleboel bijzondere oma’s. Al is die van mij vanzelfsprekend natuurlijk net iets specialer dan de rest. Net zoals die van jou dat is. 


Ik ben dus niet vies van een beetje drama op zijn tijd. En laten bloemen zich nu geweldig lenen voor dramatische settings. Natuurlijk kan je pioenrozen gewoon simpel in een vaas zetten, ze hebben niet veel opsmuk nodig. Maar bloemen – en pioenrozen in het bijzonder – maken altijd iets oude meester-achtigs in mij wakker. Ik style ze graag een tikje over de top, met veel kleur, zoals een stilleven uit de 17e eeuw.

(Mocht je nu ook gek zijn op zeventiende eeuwse schilderijen en net een ramkraak aan het plannen zijn om er één aan het Rijksmuseum te onttrekken: je kan tegenwoordig op de website van het Rijksmuseum high res beelden downloaden van maar liefst 125.000 kunststukken uit hun collectie. Dus check effe of dat schilderij daar niet gewoon tussen zit. Het is niet the real McCoy natuurlijk, maar het regelen van een zwart busje en zes gemaskerde mannen lijkt me ook geen sinecure. Of style gewoon zelf iets, dat geeft is bijkans nog meer voldoening. Het is maar een dikke tip. En graag gedaan natuurlijk.)


Mijn onovertroffen bloemist Van de Meent en Bouman stelde een bos met roze én gele pioenrozen voor mij samen. Ik combineerde ze met roest- en bruintinten, mijn grote liefde kobaltblauw, geel, zachtroze en een vleug zwart wit voor veel contrast. Meer heb ik er simpelweg niet aan toe te voegen.

It’s terribly cliché to blog about peonies. On the other hand: why not write about something so simply beautiful? I love their smell, the way the tiny buds explode into this spectacle of unfolded leaves, I love their soft poudry colours… And maybe, they’re even more interesting because they’re not available the whole year, like Roses or Chrysanthemum. I guess Peonies are therefore masters in keeping themselves interesting: each year they make you taste their greatness for a little while and then they leave again.


Meer bloemenposts zien/lezen? Hieronder een rijtje!
Want more? 
Pioen
Hortensia
Dahlia
Lisianthus
Amaryllis
Tulp
Ranonkel

Ik maakte deze blogpost in samenwerking met Mooiwatbloemendoen.nl.

Stille wateren, diepe gronden: lisianthus

Lisianthus - Oh Marie!
De lisianthus is een beetje het ongeschoven kindje van het bloemenspectrum. Voor mij valt de bloem althans in de categorie opvulgroen en speelt ze, in tegenstelling tot dahlia’s of pioenen, meer een figurantenrol in een boeket. Lisianthus lijkt op een roos, maar is het niet. En die lange, slungelige vorm werkt ook niet echt mee. Kortom, lisianthus is niet bepaald het populairste meisje van de klas. Het is gewoon geen kaakzakkend spannende of mooie bloem. ..Vind ik.. 

Lisianthus - Oh Marie!
Eerlijk gezegd wist ik eerst niet eens hoe ze heette. En echt kiezen deed ik haar nooit in een bloemenwinkel. En daar doe ik haar, zoals zoveel dingen die slachtoffer zijn van mijn ongezouten mening, tekort mee. Want lisianthus is, als er geen andere bloem is om haar bliksem te stelen (oké, dat klinkt echt beter in het Engels) en als je voor een bos in veel verschillende kleuren gaat, echt een mooie bloem. Vooral de bloemen in poederroze vind ik prachtig. En die rommelige blaadjes die iets weg hebben een tulp als hij bijna uitgebloeid is.

Lisianthus - Oh Marie!
Omdat interessante- en oninteressante weetjes de teneur van mijn blogs voor Mooiwatbloemendoen zijn geworden, ging ik op zoek naar achtergrondinformatie over de lisianthus. De bloem was naar verluid zeer populair in Japan, waar ze haar ‘Torukokikyo‘ noemen. Wat een samenstelling is van de woorden Toruko (Turkse muts) en Kikyo (Platycodon). Platycodon ken je wel, dat is dat prachtige ballonplantje met die bloemknoppen die, voor ze opengaan, op lampionnetjes lijken. Waar die verwijzing in hemelsnaam vandaan komt is me een raadsel, maar poëtisch is het wel. Net als de verwijzing naar de Turkse muts trouwens. Het schijnt iets te maken te hebben met de spiraalvormige knoppen, maar dan was ik toch eerder voor een metafoor van iets spiraalvormigs gegaan, maar misschien waren die er nog niet in de 19e eeuw. Dat is de teneur bij de keuze van bloemennamen: ze roepen over het algemeen meer vragen op dan ze beantwoorden.

Lisianthus - Oh Marie!
Lisianthus staat symbool voor charisma, dankbaarheid en waardering. Dus misschien valt er voor mij bij uitstek lering te trekken uit het feit dat zo’n bescheiden bloem symbool is voor dergelijke eigenschappen. Lisianthus mag dan in mijn ogen een figurant zijn, naar een film zonder figuranten zullen niet veel mensen kijken.

Lisianthus isn’t a flower that’s a particular favourite of mine. I didn’t even know what the long, clumsy flowers were called before Mooiwatbloemendoen, the bureau that promotes flowers in The Netherlands, sent me a bouquet of them and asked me to write a piece about it. They’re beautiful on their own, when there are no dahlias, peonies or roses around to steal their thunder. I really like the soft pink ones with their curly petals that remind me of tulips when they’re almost overblown. Lisanthius symbolises charisma, gratitude and appreciation. Let’s be honest, there’s a lesson for me to draw from that symbolism. Lisianthus might play an unobtrusive role in flowerland, but isn’t a movie super dull without good supporting actors? 

Meer bloemweetjes en -inspiratie? Kijk dan eens op Mooiwatbloemendoen, met wie ik deze blogpost maakte.

Not of this earth

Dahlias's - Oh Marie!
De dahlia komt van oorsprong uit Mexico, maar is, toen hij naar Europa werd gehaald, vernoemd naar Andreas Dahl, leerling van de plantkundige (en geoloog en zoöloog) Linnaeus. Linnaeus schreef het Species Plantarum, het boek dat verantwoordelijk is voor de wetenschappelijke naamgeving van alle planten op aarde. Als je dus je bek breekt (sorry, maar dat kan ik alleen maar plat uitdrukken) op een onmogelijke Latijnse naam zoals Hamamelidaceae, dan mag je Linnaeus ervoor bedanken. De rekening voor de kaakchirurg zul je zelf moeten betalen, hij is namelijk al wel een tijdje geleden overleden.

Valt het jou trouwens ook op dat planten nooit vernoemd zijn naar iemand die Naaktgeboren, Poepjes of De Cock heet? Zouden die mensen vanuit een soort risicomanagement uitgesloten zijn van botanische opleidingen vroeger? Zoveel vragen weer.

Dahlias's - Oh Marie!
Hoe dan ook, als je je naam mag verbinden aan zo’n onwaarschijnlijk mooie bloem als de dahlia, dan ben je een gelukkige bofkont. Jammer dat Andreas Dahl dat zelf niet meer meegemaakt heeft. Hij was ook al twee jaar dood toen men besloot de bloemen naar hem te vernoemen. Ik hoop maar dat hij er alsnog trots op kan zijn, vanaf zijn wolkje. Als ik er zo over nadenk: eigenlijk is het logisch dat alleen iemand die niet meer op aarde is zijn naam mag geven aan zo’n onaards mooie bloem. Want manman, wat zijn ze mooi. Alsof ze weggelopen zijn uit een schilderij. Om die reden figureerden dahlia’s vorig jaar al in één van de mooiste styled shoots die we voor Oh Marie! organiseerden.

Dahlias's - Oh Marie!
Zoals veel bijzondere bloemen kan je maar relatief kort van dahlia’s genieten. Zet ze daarom op een koele plek met veel water. En niet in de buurt van de fruitschaal, want daar houden ze niet van.

De Latijnse naam van dahlia is trouwens gewoon dahlia. Ze behoren tot de Asteraceae, maar zeg maar gewoon composietenfamilie. Geen idee wat dat inhoudt, maar het bekt wel lekker.

Short ’n sweet: about my love for dahlias and how to take good care of them.

Dahlias's - Oh Marie!
Fan van natuurhistorische zaken? Hier nog een leuk rijtje:
Film: Master and Commander – The Far side of the world
Boek: Het hart van alle dingen – Elizabeth Gilbert
Bezoeken (als je in Zweden bent): Linnés Råshult
De plek waar Linnaeus werd geboren, theetuin en openluchtmuseum. En ja, dat is veel gaver dan het klinkt! 😉

En zit je om meer bloemweetjes en -inspiratie verlegen? Kijk dan eens op Mooiwatbloemendoen, met wiens samenwerking ik deze blogpost maakte.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Stages of decay

Hortensia - mooiwatbloemendoen.nl - Oh Marie!
En langs het tuinpad van m’n vader
zag ik de hoge bomen staan.
Ik was een kind en wist niet beter,
dan dat nooit voorbij zou gaan.

Wat leefden ze eenvoudig toen
in simp’le huizen tussen groen
met boerenbloemen en een heg.
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd,
het dorp is gemoderniseerd
en nu zijn ze op de goeie weg.

Het Dorp – Wim Sonneveld

Een mooi weemoedig liedje over vroeger, ik moet er vaak aan denken als ik de hortensia’s langzaam zie verkleuren tot er slechts nog de uitgedroogde blaadjes over zijn, zo fijn als kant. De hortensia was lange tijd niet erg hip of happening en een typische boerenbloem: goed genoeg voor een boerenerf, maar je ging die plompe dingen niet in je zorgvuldig aangelegde tuin zetten. Toen er ook nog zijdevarianten van op de markt werden gebracht, tikte dat de reputatie van die arme hortensia definitief over het randje.

Hortensia - mooiwatbloemendoen.nl - Oh Marie!
Maar dat was vroegâh. Ik heb er mijn tuin mee vol staan, in al mijn naïviteit (oké, tegen beter weten in) ook op plekken waar ze het in de zomer best zwaar hebben. Zo was een deel van hun prachtige kronen al meteen verbrand na de eerste hete dagen van dit jaar. Omdat ze ook nog vrij laat bloeiden door het koude voorjaar was het mooie er dus al snel vanaf. Ik kan daar oprecht een beetje ziek van zijn.

Aan de andere kant: geen plant die gracieuzer vergaat dan de hortensia. Zo heb ik een struik die bloeit in diep blauw, waarna hij donkerroze wordt om vervolgens in zacht grijsgroen te eindigen voor hij helemaal bruin wordt. Hortensia’s zijn geweldig als snijbloem en als je ze tegen het einde van de zomer afknipt (als het blad al aan het verkleuren is), verdrogen de bloemen in plaats van te verwelken en heb je er binnen nog wat langer plezier van. Ik ben aartslui wat betreft de aanvoer én afvoer van bossen bloemen in huis, dus die hortensia’s besparen me – tot ik ze weer spuugzat ben – een hoop tijd. (En oké, ook geld.)

Hortensia - mooiwatbloemendoen.nl - Oh Marie!
Ik vond op deze pagina een paar slimme tips voor het onderhoud van hortensia’s, over hun bloei en hoe je ze het beste kan snoeien. Op mooiwatbloemendoen.nl staat onder andere deze DIY met hortensiablaadjes, een alternatief voor het Holly Hobby briefpapier van vroeger. Zo zie je maar, zelfs het imago van briefpapier is weer aan het opkrabbelen!

No plant on earth that fades more graceful than the hydrangea. The ones I have in my garden fade from bright blue to purple to greyish greens before they turn brown and fragile as lace during winter. But did you know they also work perfect as dried flowers? When their colours start to fade or during early fall it’s the perfect time to clip them and put them in a vase. I’m a bit lazy when it comes to buying or maintaining flowers around the home, so dried hydrangeas are a perfect and lazy alternative for me. At least for a couple of weeks, until I’m done looking at the same bouquet over and over, that is!

Hortensia - mooiwatbloemendoen.nl - Oh Marie!Hortensia - mooiwatbloemendoen.nl - Oh Marie!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren