De prijs voor eigenwijs zijn


Jaren geleden plantte ik onze voortuin vol met hortensia’s. Sindsdien worden wij vanaf de vroege zomer tot ver in het najaar bij thuiskomst begroet door een kleurexplosie van blauw, groen, roze en paars in iedere denkbare schakering. Die hortensia’s zijn echter ook altijd een bron van zorg. In feite staan ze het hele jaar door op een schaduwrijke plek, die helaas alleen bloedheet wordt als ze gaan bloeien en veel (veel!) water nodig hebben. Ik ben niet alleen een rommelige tuinman (planten doen in onze tuin eigenlijk precies waar ze zelf zin in hebben, net als die woelrat die er momenteel huist), maar ook een hele eigenwijze. Hortensia’s moeten juist in de zomer op een schaduwrijke plek staan. Iedere bloedhete zomer sta ik dus avond aan avond mijn hortensia’s te sproeien, ze onderwijl peptalk gevend en hopend op een regenbui…of drie.

Ik krijg, kortom, ieder jaar weer de rekening gepresenteerd voor mijn eigenwijze tuingedrag. Er is zelfs een zomer geweest waar wij op vakantie waren en onze buren onze levensmoede hortensia’s niet langer konden aanzien en ze water gaven tot we weer terug waren. (Waarop onze buurvrouw droogjes opmerkte: “Ik zei nog tegen mijn man: “Ach, zolang wij onze kopjes maar niet laten hangen, dan komt het allemaal nog wel goed”. Hilarisch.)

Ja, die hortensia’s van ons houden de gemoederen lekker bezig.

De zomer van 2017 blijkt een grandioos jaar te zijn voor hortensia’s. (Ook voor mij trouwens, want ik ben geen warmteliefhebber. Wat misschien mijn liefde voor die plant wel verklaart.) Ze staan er niet alleen schitterend bij, het verkleuren van hun blaadjes lijkt zelfs nog even uitgesteld te worden door het gebrek aan fel zonlicht en alle regen. Ik moest zelfs moeite doen om een al verkleurde knop hortensia te vinden voor de krans met pruikenboomtakken die ik voor deze blogpost wilde maken. (Ik schreef vorig jaar trouwens deze blogpost over spectaculaire wijze waarop hortensia’s verkleuren.) De zogenaamde ‘doorgekleurde’ blaadjesbollen hebben namelijk de prettige eigenschap dat ze indrogen en niet meer verwelken. Je kan ze om die reden prima in een krans verwerken.


Hoe je deze krans maakt? Dat is echt super simpel. Ik gebruikte een borduurring, twee takken van de pruikenboom (de Royal Purple), hortensia en een tak van één of ander opvulgroentje met bolletjes (ik weet niet of je bij de bloemist ver komt met die beschrijving, maar je kan het allicht proberen). Ik bond ze aan de borduurring vast met gekleurd binddraad (o.a. via Action). Kind kan de was doen. Of beter gezegd: het is zo simpel als het planten van hortensia’s op een totaal verkeerde plek. Maar dat bekt dan weer een stuk minder lekker.

Some words on the hydrangeas I planted in my front garden years ago (which wasn’t the best move since that part of the garden gets a lot of heat during summer – right about the time hydrangeas start to bloom and need a lot of water). This year’s wet summer is perfect for them though, they’re looking prettier than ever. I enlisted my blogposts about my favourite flowers below!

For this blogpost I created a wreath with hydrangeas, purple Venetian Sumac and a branch of some cute green whose name I can’t recall (yeah I know, that’s helpful). I simply tied the branches to an embroidery loop with thin binding wire. The nice thing about hydrangeas is that once their crowns start to decolor, their leaves don’t wither anymore but dry out, which makes them perfect for a wreath. Easy as pie!


Meer bloemenposts zien/lezen? Hieronder een rijtje!
Want more?
Pioen 2
Pioen 1
Hortensia
Dahlia
Lisianthus
Amaryllis
Tulp
Ranonkel

Ik maakte deze blogpost in samenwerking met Mooiwatbloemendoen.nl.

Vakantie, in essentie


We zijn alweer even terug van onze reis naar Denemarken en Zweden. We bezochten in Denemarken het eiland Bogø, ten westen van Møn, helemaal in het zuiden van Seeland. Dit gebied is niet alleen prachtig, het ligt op slechts 5 uur rijden van Nederland, inclusief overtocht van Puttgarden naar Rødby. (Zo gebruik je de o met streepje nooit en zo al drie keer in één zin.) Nieuw was het prachtige gebied ten westen van het Roskildefjord, op een ruim uur rijden van Kopenhagen, dat we in onze laatste vakantieweek bezochten. (Als je nu al denkt: boeiend, boeiend, interessant…leuk joh, topografie, ik heb dat vak 15 jaar geleden niet voor niets uit mijn vakkenpakket geknald – ik ook. Maar hé, mócht je nu nog vakantiebestemmingsinspiratie nodig hebben…!)

Our holiday to Denmark and Sweden in photos.


Wie denkt dat Denemarken saai is, of dat je er alleen naartoe moet gaan omdat het hip is, doet Denemarken daar tekort mee. Denemarken is zoveel meer, dat ik amper weet waar ik moet beginnen met beschrijven waarom ik lang geleden mijn hart aan het land verpand heb. Het is er vredig, weids, lieflijk, maar ook compact…het is alles wat Nederland in veel opzichten vaak niet is. Hou me ten goede, ik hou van Nederland. Maar Denemarken komt op een gedeelde eerste plaats. Samen met Zweden, trouwens.

Na Denemarken reisden we voor het derde jaar op rij naar Småland (waar we haha! ook gewoon voor naar onze lokale IKEA hadden kunnen rijden natuurlijk!) in Zweden. Om op de terugweg dus weer een tijdje in Denemarken te blijven hangen. Al met al waren we bijna een maand weg.


We deden niet veel. We bezochten strandjes in piepkleine plaatsjes (geef een driejarige water, een emmer en een schep en je hebt er geen kind meer aan), maakten fietstochtjes, bezochten wat kringlopen en (heel erg Kinderen van Bolderburen dit) maakten jam van bessen uit de tuin van ons vakantiehuis. Of eigenlijk: Pim en Jet maakten jam. Ik maakte vooral bergen foto’s, waar ik vanzelfsprekend geen keuze meer uit kon maken bij thuiskomst. Ik beperk me dus maar tot deze selectie, wat de essentie van ons vakantie is. Rode huizen, mijn twee allerliefste lievelingsvriendjes, hommels in bermen met wilde bloemen, bomen, heel veel bomen, met korstmos begroeide rotsen, water en Scandinavische pastelkleuren.



En het allermooiste is: als je dan weer thuiskomt na al die tijd, dan ben je weer net zo gelukkig met je eigen land met al zijn gekkigheden en tekortkomingen. Je rijdt de grens over, het asfalt wordt donkergrijs en glad, de wegen drukker, het licht weer zo typisch Nederlands. Ik aanschouw de weggebruikers die zich als waanzinnigen gedragen, de volgepropte industrieterreinen, al die aangeharkte en door mensen aangeraakte vierkante meters…en schiet, geworteld als ik in hier ben, een heel klein beetje vol.

Soms moet je een tijdje afstand nemen om je de onvermijdelijke waarheid te realiseren: er is op deze wereld geen mooiere plek dan thuis.

Met zijn gebreide trui


Afgelopen weekend, terwijl man en kind aan het kamperen waren en ik me verheugde op een weekend met een zee aan tijd voor mezelf, werd Popje ineens ernstig ziek. Ze bleek kanker te hebben, haar longen vol vocht. Het was binnen twee uur bekeken. Ik ben 35, ik ben voor de wet al jaren volwassen. Maar om de dood van een huisdier zal ik nog altijd als een kind huilen. Het verbaast me ook steeds weer dat de mens in staat is om zoveel om een dier te geven. Een liefde die helemaal niet wederkerig – eerder opportunistisch – is, maar die je hart net zo goed breekt als hij abrupt beëindigd wordt. Het is een overzichtelijk verdriet, maar het is niettemin verdrietig.

We gaan dus in het asiel weer op zoek naar een nieuwe vrouw voor Gerrit, onze overgebleven zachtaardige vriend met helikopter-oren. Konijnen zijn namelijk, in tegenstelling tot wat veel mensen denken, geen solitaire dieren. Tot die tijd mag hij lekker in de tuin rondhopsen. Of in de woonkamer (hij weet al precies hoe hij de hordeur open moet duwen, want konijnen zijn ontzettend nieuws- en leergierig). Op de foto probeerde hij net een hap uit de bank te nemen. The things we do for love.


Molly ziet het allemaal met lede ogen aan. Ze vond het gisteravond zelfs nodig om Gerrit’s waterbakje dan maar soldaat te maken, die ín zijn ren staat. Toen hij eens kwam checken wat dat platte dier in zijn huis deed, kreeg hij geblaas op de koop toe. Onder dat goedmoedige uiterlijk schuilt een bijkans nog grotere opportunist.

(Er zijn niet veel foto’s van Popje, ze was op z’n zachtst gezegd nogal bang. Een konijn met een oorlogsverleden noemde ik haar, haar vorige eigenaar vond het nodig haar oren te tatoeëren en haar met een berg soortgenoten in houten kratten te houden. Ze had een prachtige hertenkleur en de laatste maanden mochten we haar soms zelfs voorzichtig aaien. Ze mogen opportunistisch zijn, hun vertrouwen kan je met veel geduld winnen. Dat blijf ik ook bijzonder vinden.)

Ik neem de komende weken mijn jaarlijkse blogpauze. Niet hierom (dat zou wat ver gaan), maar gewoon omdat het zomer is en omdat het kan. Tot snel en fijne zomer gewenst lieve allemaal!

We had to say goodbye to Popje, one of our bunnies. She appeared to have cancer and past away all of a sudden last Saturday. We have to find a new wife for Gerrit (her signifiant other) now, since bunnies are no solitary creatures (although a lot of people seem to think they are). Until we’ve found him a new friend, we allow him to roam free in the garden and (his favourite) the living room.

I’m taking my annual blogbreak to next couple of weeks. See you soon and happy Summer lovelies!

Helsinki stedentriptiplijst (10x woordwaarde)


In Helsinki is het nog hartje winter. Het meteorologische voorjaar zal er heus – net als in Nederland – al begonnen zijn, het psychologische voorjaar laat er nog even op zich wachten. Waar ik mee wil zeggen: de luchten zijn er nog zwaar en loodgrijs, de bomen kaal, de mensen gehuld in dikke skipakachtige jumpsuits en overal wordt de verwarming binnen nog opgestookt tot 22 graden. Dat afgezet tegen ons vroege, warme, lichte Nederlandse voorjaar maar onze neiging om toch te zeuren over onze lange winters, maakt mijn respect voor de Scandinavische volken nog wat dieper. Als je in Finland woont heb je pas écht reden tot klagen over lange winters. Gesteld dat je daar nog de moed voor zou hebben na een 8 maanden winter. 

We went to visit Helsinki, Finland last weekend. Although Helsinki is still pretty winter-y this time of year, we had a great time. I’ve summed up my favourite addresses below. Make sure to take a peek at the great cityguides of Judith, Lonneke (Helsinki cityguide part 1 and part 2) and Anki (all in English) as well!


Ik deed deze inzichten op na een lang weekend Helsinki. Wat voor ons vooral gewoon heerlijk was, omdat we 1. op vakantie waren en 2. we weer zouden terugkeren naar ons land waar het voorjaar al hartstikke aan is. En omdat ik me een weekend lang te buiten kon gaan in de Moomin winkels die er te vinden zijn. Misschien was dat wel de hoofdreden. Misschien.



Ik ben overigens niet zo goed in het maken van shopping- of stedengidsen. Ik ben namelijk ronduit slecht in het vinden van bijzondere adresjes, tenzij het kringlopen zijn. Als wij uit eten gaan in een buitenlandse stad, dan vragen we meestal het personeel van ons (super degelijke, niet-hippe) hotel of zij nog tips hebben. Ik ben gewoon niet zo ontdekkerig als ik in het buitenland ben. Op reis ben ik zelfs ronduit inert. Een tegenreactie op het drukke leven thuis vermoed ik. Maar, ik ga bij deze een gooi doen naar een Helsinki stedentriptiplijst. Je bent immers nooit te oud om te veranderen.

Wij gebruikten voor onze trip naar Helsinki als uitgangspunt de cityguides van Judith, Lonneke (Helsinki cityguide deel 1 en deel 2) en Anki. Het lijstje hieronder is een samenstelling uit die cityguides met een paar toevoegingen. Precies genoeg adressen voor een bezoek van tweeënhalve dag.

Om te beginnen: Helsinki is een vriendelijke, rustige stad. Haar inwoners ingetogen en vriendelijk. Als je echt geen wintermens bent, bezoek Helsinki dan vanaf mei. Dan heb je iets meer kans op een zonovergoten stedentrip. Of wacht tot de klimaatverandering nog harder toeslaat. Dan kan je zelfs in januari gaan. (Onze taxichauffeur had zijn eigen apocalyptische ideeën over Finland: “No, I won’t take tips. This country is so bloody expensive, it will bring us to our knees.”)


Eten en drinken
Drinks and bites

Meripaviljonki – Säästöpankinranta 3
Traditioneel Fins menu (veel vis, wij aten er fantastische mosselen) op een prachtige locatie aan het water. En kies, als je avontuurlijk bent ingesteld, het toetje van Finse duindoorn bavarois met dropmousse.
Traditional Finnish meals at a beautiful location alongside the water. We ate delicious mussels and if you’re of the adventurous kind: take their Finnish buckthorn bavarois with liquorice mousse as dessert.

Sis.Deli – onder andere Kalevankatu 4 (meerdere locaties)
Sis.Deli is mooi ingericht, ze schenken goede koffie en je betaalt een vaste prijs om onbeperkt gebruik te maken van het lunchbuffet. (Buffetten zijn iets typisch Scandinavisch en wij zijn van mening dat dat een gat in de markt is. Net als het gratis water dat in iedere horecagelegenheid geschonken wordt.)
Beautiful interior, good coffee and a lunch buffet (we love buffets) for a fixed price. 

Sandro Kallio – Kolmas Linja 17 (meerdere locaties)
Denk Marokkaans eten, denk een hamburger en vergeet direct alles wat je je daarbij voorstelt. Wij aten bij Sandro de lekkerste hamburger sinds…ooit.
Think Moroccan food, think hamburgers and immediately forget everything you’d ever imagine combining the two. We had the best burger since…ever there.

Piece ’n Love pizza – Uudenmaankatu 9
Heerlijke, betaalbare pizza’s met flinterdunne bodem en verse ingrediënten.
Delicious thin crusted pizza’s with fresh ingredients for a good price.

Mumin kaffe – Liisankatu 21 (verschillende locaties)
Als je kindermayhem trekt (de cafés zijn volledig op kinderen gericht) en van Moomin houdt, dan is dit gewoon leuk om mee te maken. Daarbij zijn de cafés prachtig ingericht. Onze dochter bleef het weekend thuis, dus wij waren helemaal vertederd door al die Finse, tussen Moomin parafernalia rondbanjerende, tuinkabouters. Ik hoop niet dat ze dachten dat we kinderlokkers waren, maar gewoon ouders die al twee dagen verstoken waren van de knuffels en strapatsen van hun eigen dochter.
If you can handle a bit of child-related mayhem and/or if you’re a huge Moomin fan like me, do visit one of these beautifully decorated cafés.


Bijzondere locaties
Interesting locations

Kaisaniemi Botanic Garden
De perfecte plek om eens lekker foto’s te maken. En omdat een botanische tuin altijd lekker warm is. 😉
The perfect place to take photos and a good spot to warm up if you visit Helsinki during winter. 😉

Suomenlinna eiland
Suomenlinna is een oude vestingstad gelegen op een eiland 20 minuten varen vanaf Helsinki. Het staat sinds 1991 op de lijst van het UNESCO werelderfgoed. Denk huizen in prachtige kleuren, zee én prachtige uitzicht op Helsinki. Een tripje naar Suomenlinna is prima te doen tijdens een korte stedentrip. Er vertrekt iedere 20 minuten een boot vanaf de markt bij het Presidentiële Paleis (maar check natuurlijk altijd even de dienstregeling). Een retourtje voor twee personen kost ongeveer 10 euro.
This 1748 sea fortress is inscribed into the UNESCO World Heritage List in 1991 and lies a 20 minute boat trip away from Helsinki. Beautiful pastel buildings and beautiful sights of Helsinki from the sea. 



Winkelen
Shopping

Muumin shop – Helsinki Airport, Mannerheimintie 20 (shoppingmall Forum), Itäkatu 1-5 (shoppingmall Itis)
Need I say more?

Artek – Keskuskatu 1B
Voor je broodnodige Scandinavisch design fix. Mede opgericht door Alvar and Aino Aalto.
For your daily Scandinavian design fix. Founded by Alvar and Aino Aalto.

Aarikka – Pohjoisesplanadi 27
Fins design (interieuraccessoires en anders dan andere sieraden). Ronde vormen, eenvoudig design en (blank) hout.
Finnish design (interior accessoiries and not so average jewelry). Round shapes, clean lines and wood.

Marimekko outlet – Kirvesmiehenkatu 7
Voor kortingen oplopend tot 70%. Heel veel kleding, maar ook kussens, servies en heel veel Marimekko stoffen. Bij de outlet zit ook een restaurant en gewone Marimekko winkel, dus je kan er behoorlijk wat tijd doorbrengen. Let wel op! Dit adres ligt buiten het centrum. Je kan een metro pakken naar het Itis winkelcentrum, maar vanaf daar is het nog een eind lopen, of je moet een taxi nemen vanaf het Itis winkelcentrum.
The outlet is located outside the city centre, so you’ll have to take a cab to get there (or take the metro to the Itis mall and take a cab from there). Discounts vary from 20-70%. There’s also a restaurant and a regular shop, so you can easily spend a couple of hours there.



Design District
Vraag om het Design District kaartje met alle DD winkels als je bijvoorbeeld bij Nide (hier beneden) bent. Dan heb je direct een mooi overzicht van alle adressen (die soms best een stukje uit elkaar liggen).
Ask for a Design District map with all the adresses when visiting Nide (below) for example.

Nide – Fredrikinkatu 35
Boeken en tijdschriften. Ik kocht er onder meer het Green Home Book van Susanna Vento en Riikka Kantinkoski.
Books and magazines. I bought Susanna Vento an Riikka Kantinkoski’s Green Home Book there.

Papershop – Fredrikinkatu 18
Prachtige poster- en kaartenwinkel.
Beautiful posters and cards.


Tweedehands
Second hand

Helsinki Second Hand – Korkeavuorenkatu 5
Veel te duur, maar heel veel Scandinavisch vintage om je gewoon eens aan te verlekkeren. Je kan ook een wedstrijd doen wie het eerst het goedkoopste item van de zaak vindt. (Ik won, met 15 euro. Je gelooft het niet.)
Way too expensive for my taste, but for a thrifting-freak like me it’s just nice to be surrounded by vintage classics for a bit. 

Emmaus Helsinki – Mäkelänkatu 54
Dit adres lag vrij ver van ons hotel af en zoals veel kringlopen hebben ze in het weekend vrij exotische openingstijden. We zijn er echter op weg naar ons hotel langsgekomen en het zag er vrij episch uit. Dus als je meer tijd hebt, ga erheen. Doe het voor mij.
We didn’t have time to visit this address, but it sure looked good (we passed it in our taxi to the airport). Do make sure to visit. If anything, do it for me. 

Kalm aan en rap een beetje


Twee jaar geleden (manmanman, waar blijft die tijd) volgde ik een workshop weven bij Nom. Na veel vragen van lezers over de weeftechniek, maakte ik er zelfs een aantal instructiefilmpjes over. Om het daarna zo beu te zijn dat ik de hele rotzooi onderin een kast smeet en er twee jaar niet naar omkeek.

Die filmpjes kwamen weer van pas toen ik het weven weer op wilde pakken. Zo snel als mijn dochter namelijk nieuwe vaardigheden leert, zo snel zakken nieuw geleerde vaardigheden weg als je boven de 30 bent. En dan blijkt zo’n compleet verwaarloosd YouTube kanaal toch nog ergens goed voor te zijn. (Niet dat ik ook maar een seconde de ambitie heb gehad om fulltime vlogger te worden, dat laat ik aan de generaties na mij over. Ik weet hoe bejaard dit klinkt, maar het houdt de zaken lekker overzichtelijk. Bloggen kan je in je pyjama, voor een vlog moet je je jezelf toch íets van een kapsel aanmeten en – erger nog – jezelf aankleden. Dus voor iedereen die dacht dat bloggers altijd in een keurig opgeruimd huis wonen met hun gezicht strak in de lak: guess again. Wij zetten álles in scene. Als je een blogger tegenkomt die het tegendeel beweert, dan liegt ie. Neem dat maar van mij aan.)


Weven is een geweldige handvaardigheid want je kan het zo moeilijk maken of makkelijk houden als je zelf wil. Ik hou zaken graag gemakkelijk, ik wil alleen maar een beetje ontspannen en rommelen met bolletjes wol (alleen het bij elkaar zoeken van de kleuren is eigenlijk al leuk, een beetje zoals voorpret ook bijna leuker is dan het moment zelf) en daarna iets in elkaar zetten waar ik direct tevreden mee ben. (Ik stond helaas vooraan bij het uitdelen van het ongeduld én het perfectionisme…dat had ik beter niet kunnen doen.) Ik ga dit weefwerkje met pompoms combineren, een idee dat ik zag bij WednesdayWeaving en allerlei andere fantastische wevers wiens werk je niet te vaak moet bestuderen omdat je er dan acuut weer mee wil stoppen.


Pompoms maak je natuurlijk niet meer met een kartonnetje, maar met een pompommaker. Een apparaatje dat zo slim is uitgevonden dat ik ieder basisschoolkind dat nog met kartonnetjes moet klooien adviseer direct in staking te gaan tot er pompommakers worden aangeschaft. Degene die die dingen heeft uitgevonden stond vast achter mij in de rijen van ongeduld en perfectionisme. Maar besloot van zijn of haar vloek een zegen te maken.

Zover ben ik nog niet, vandaar dat weven. Het is de perfecte manier om eens even een beetje rustig te worden. En wel rap een beetje.

In desperate need of some relaxation, I picked up weaving again after a two year break. My own super neglected YouTube channel with homemade weaving instruction videos came in pretty handy again, since everything I learned about weaving was entirely erased from my memory (short-term memory loss is one of the many perks of having been pregnant once. The only thing I will never forget is our child, which is quite a relief!). I love weaving. It’s a low-profile craft (once you know what you’re doing ;)) and without too much effort, the result is pretty satisfying. And on top of things: it’s meditating. That’s something I can really use these days!