The introvert city


Helsinki, een in zichzelf gekeerde stad. Het was er nog volop winter. De perfecte omstandigheden om weer eens een rolletje vol te schieten op mijn analoge Minolta Dynax 500si Super. Die analoge camera met kunststof behuizing, super aanstellerige naam, die soms weigert scherp te stellen. Die camera waar ik een gewapende vrede mee sloot. We zijn tot elkaar veroordeeld tot de Canon van mijn vader weer gerepareerd is. We akkeren dapper voort, samen. Zoals laatst dus in Helsinki. Gelukkig is hij in donkere, besneeuwde, verstilde steden op zijn best. 


Photos of an introverted city.
My Minolta Dynax 500si Super doesn’t always perform the way I want it to, but one way or another, it’s the perfect analog camera to capture a stilled, cold and gloomy city like Helsinki.







Meer analoge foto’s zien? Ik zette mijn favorieten op een rijtje:
Want to see more? You find a couple of my favourite analog photography posts here:
Het allereerst rolletje dat ik met de Canon maakte
Amerika vastgelegd met mijn Holga
Zomerfoto’s van Denemarken en Zweden
Spookpretpark
Een beetje pathetisch
Winterblues – analoog Kopenhagen
Double exposure fest

Latch hooking, knopen of smyrna


In de kringloop kwam ik regelmatig van die raadselachtige cupjes op dezelfde lengte afgesneden stukjes wol tegen, omwikkeld met plastic. Het heeft lang geduurd voor ik begreep waar die voor dienen. Toen ik dat uitgevogeld had, begreep ik ook de pennen die er meestal in groten getale bij lagen: pennen die eruit zien alsof je er iemands hersens via zijn neus mee naar buiten kan haken (sorry, dat is wel erg grafisch), maar aangezien we niet in de oude Egyptische tijd leven, daar waarschijnlijk niet voor dienden. (No shit, Sherlock.)

Los van deze raadselachtige pakketjes wol, ontdekte ik de techniek van het latch hooken. Of, in het Nederlands, knopen (of smyrna – zo kent mijn moeder het). De Nederlandse benaming levert nogal wat problemen op als je erop googled, want ‘knopen’ kan ook op macramé slaan en dat is dan weer niet wat je zoekt. Soms is het zoeken naar de juiste Nederlandse naam voor een handvaardigheid ingewikkelder dan de handvaardigheid zelf. Zeker in dit geval.

A blogpost about my current new hobby: latch hooking. There are lots of good tutorials available in English at the internet and on Pinterest, take a peek here and here for instance!


Hoe dan ook, latch hooking, knopen of smyrna is een supersimpele handvaardigheid waarmee je hele gave wandkleedjes kunt maken zonder dat er een weefgetouw aan te pas hoeft te komen. Ik vind het geweldig om te doen omdat je amper hoeft na te denken over wát je doet. In tegenstelling tot weven – waar je je weefgetouw moet opspannen en toch altijd moet opletten of je je weefdraad niet te strak aantrekt – of bijvoorbeeld borduren, waar je constant aan het tellen bent.

Je hebt voor deze vorm van knopen in feite alleen een knooppen nodig (dat veronderstelde Egyptische martelwerktuig), een stramien (het ‘gaas’ waarop je werkt), een schaar, een langwerpig kartonnetje en wol of acryl. Ik kocht mijn stramien en knooppen hier.


Hou er rekening mee dat er twee soorten stramien zijn om op te werken: soedan (fijnmazig) en smyrna (grofmazig). Ik heb voor de projecten op de foto’s soedan stramien gebruikt (een stuk van 100×100 centimeter, daar kan ik voorlopig mee vooruit) en ik denk dat ik veilig kan zeggen dat dat het beste stramien is voor de meeste projecten, tenzij je bijvoorbeeld een groot vloerkleed van zeer grove wol wil knopen.

Voor het maken van de knopen gebruik ik afhankelijk van de dikte van de wol of acryl één of twee draden tegelijk. Dit is een beetje een kwestie van proberen. Als je knopen de omliggende gaten van het stramien dichtdrukken, kun je ervan uitgaan dat je wol te dik is voor het stramien, of dat je minder draden tegelijk moet gebruiken. Dit is mij nog niet overkomen, acryl en wol die je bijvoorbeeld bij Euroland, Action of Wibra koopt is meestal niet te dik voor het soedan stramien. Om een indruk te krijgen: van de witte en roze wol op de foto gebruik ik één draad, van de gele, blauwe en oranje twee.


De draden knip ik zelf op lengte, ik gebruik geen voorgeknipte wol (die je dus regelmatig bij de kringloop tegenkomt. Die cupjes zijn van smyrna wol, daar heb je het grovere smyrna stramien voor nodig). Om steeds ongeveer dezelfde stukken wol te krijgen, wikkel je de wol om een langwerpig kartonnetje (zie foto) en knipt het aan de boven- en onderkant door en daarna nog een keer doormidden. Zo krijg je stukken draad die ongeveer even lang zijn. Het hoeft allemaal niet perfect, dat rommelige geeft juist een mooi effect.

Voor iedere knoop neem je één of twee draden, die je om de knooppen vouwt volgens het voorbeeld hierboven. Vouw de draad onder de haak door en trek het nu door het gaas. Zo maak je een knoop! Als je het lastig vindt om te zien wat er op de foto’s gebeurt, bekijk dan deze tekening of dit filmpje (ik vind die dame aandoenlijk hilarisch, check vooral ook hoe ze aan het begin ‘verrast’ de camera inkijkt, alsof ze niet weet dat ze gefilmd wordt. Het is net LuckyTV.)


Nog een dikke tip: het is prettig om van tevoren ongeveer te weten welk patroon je wil gaan knopen. Je kan heel gemakkelijk met een dikke stift de vlakken op je stramien aftekenen. Ik gebruik, om de cirkel af te tekenen, een borduurring. Maak het jezelf gemakkelijk en werk rij voor rij van onder naar boven. Je kan je wandkleedje op heel veel verschillende manieren afwerken. Aardslui als ik ben, knipte ik het stramien gewoon ruim rond de buitenste knopen af, zodat het stramien niet meer zichtbaar is als je het ophangt.

Ik geef eerlijk toe dat ik het echt heel erg gaaf vind dat ik nu weet waar die raadselachtige stukjes wol en knooppennen in de kringloop voor dienen. En ja, dat is natuurlijk ook best hilarisch en ook wel een beetje aandoenlijk.

(Voor het ontwerp van dit wandkleedje gebruikte ik trouwens dit prachtige ontwerp van Anna Ka Bazaar als uitgangspunt. Ere wie ere toekomt!)

Helsinki stedentriptiplijst (10x woordwaarde)


In Helsinki is het nog hartje winter. Het meteorologische voorjaar zal er heus – net als in Nederland – al begonnen zijn, het psychologische voorjaar laat er nog even op zich wachten. Waar ik mee wil zeggen: de luchten zijn er nog zwaar en loodgrijs, de bomen kaal, de mensen gehuld in dikke skipakachtige jumpsuits en overal wordt de verwarming binnen nog opgestookt tot 22 graden. Dat afgezet tegen ons vroege, warme, lichte Nederlandse voorjaar maar onze neiging om toch te zeuren over onze lange winters, maakt mijn respect voor de Scandinavische volken nog wat dieper. Als je in Finland woont heb je pas écht reden tot klagen over lange winters. Gesteld dat je daar nog de moed voor zou hebben na een 8 maanden winter. 

We went to visit Helsinki, Finland last weekend. Although Helsinki is still pretty winter-y this time of year, we had a great time. I’ve summed up my favourite addresses below. Make sure to take a peek at the great cityguides of Judith, Lonneke (Helsinki cityguide part 1 and part 2) and Anki (all in English) as well!


Ik deed deze inzichten op na een lang weekend Helsinki. Wat voor ons vooral gewoon heerlijk was, omdat we 1. op vakantie waren en 2. we weer zouden terugkeren naar ons land waar het voorjaar al hartstikke aan is. En omdat ik me een weekend lang te buiten kon gaan in de Moomin winkels die er te vinden zijn. Misschien was dat wel de hoofdreden. Misschien.



Ik ben overigens niet zo goed in het maken van shopping- of stedengidsen. Ik ben namelijk ronduit slecht in het vinden van bijzondere adresjes, tenzij het kringlopen zijn. Als wij uit eten gaan in een buitenlandse stad, dan vragen we meestal het personeel van ons (super degelijke, niet-hippe) hotel of zij nog tips hebben. Ik ben gewoon niet zo ontdekkerig als ik in het buitenland ben. Op reis ben ik zelfs ronduit inert. Een tegenreactie op het drukke leven thuis vermoed ik. Maar, ik ga bij deze een gooi doen naar een Helsinki stedentriptiplijst. Je bent immers nooit te oud om te veranderen.

Wij gebruikten voor onze trip naar Helsinki als uitgangspunt de cityguides van Judith, Lonneke (Helsinki cityguide deel 1 en deel 2) en Anki. Het lijstje hieronder is een samenstelling uit die cityguides met een paar toevoegingen. Precies genoeg adressen voor een bezoek van tweeënhalve dag.

Om te beginnen: Helsinki is een vriendelijke, rustige stad. Haar inwoners ingetogen en vriendelijk. Als je echt geen wintermens bent, bezoek Helsinki dan vanaf mei. Dan heb je iets meer kans op een zonovergoten stedentrip. Of wacht tot de klimaatverandering nog harder toeslaat. Dan kan je zelfs in januari gaan. (Onze taxichauffeur had zijn eigen apocalyptische ideeën over Finland: “No, I won’t take tips. This country is so bloody expensive, it will bring us to our knees.”)


Eten en drinken
Drinks and bites

Meripaviljonki – Säästöpankinranta 3
Traditioneel Fins menu (veel vis, wij aten er fantastische mosselen) op een prachtige locatie aan het water. En kies, als je avontuurlijk bent ingesteld, het toetje van Finse duindoorn bavarois met dropmousse.
Traditional Finnish meals at a beautiful location alongside the water. We ate delicious mussels and if you’re of the adventurous kind: take their Finnish buckthorn bavarois with liquorice mousse as dessert.

Sis.Deli – onder andere Kalevankatu 4 (meerdere locaties)
Sis.Deli is mooi ingericht, ze schenken goede koffie en je betaalt een vaste prijs om onbeperkt gebruik te maken van het lunchbuffet. (Buffetten zijn iets typisch Scandinavisch en wij zijn van mening dat dat een gat in de markt is. Net als het gratis water dat in iedere horecagelegenheid geschonken wordt.)
Beautiful interior, good coffee and a lunch buffet (we love buffets) for a fixed price. 

Sandro Kallio – Kolmas Linja 17 (meerdere locaties)
Denk Marokkaans eten, denk een hamburger en vergeet direct alles wat je je daarbij voorstelt. Wij aten bij Sandro de lekkerste hamburger sinds…ooit.
Think Moroccan food, think hamburgers and immediately forget everything you’d ever imagine combining the two. We had the best burger since…ever there.

Piece ’n Love pizza – Uudenmaankatu 9
Heerlijke, betaalbare pizza’s met flinterdunne bodem en verse ingrediënten.
Delicious thin crusted pizza’s with fresh ingredients for a good price.

Mumin kaffe – Liisankatu 21 (verschillende locaties)
Als je kindermayhem trekt (de cafés zijn volledig op kinderen gericht) en van Moomin houdt, dan is dit gewoon leuk om mee te maken. Daarbij zijn de cafés prachtig ingericht. Onze dochter bleef het weekend thuis, dus wij waren helemaal vertederd door al die Finse, tussen Moomin parafernalia rondbanjerende, tuinkabouters. Ik hoop niet dat ze dachten dat we kinderlokkers waren, maar gewoon ouders die al twee dagen verstoken waren van de knuffels en strapatsen van hun eigen dochter.
If you can handle a bit of child-related mayhem and/or if you’re a huge Moomin fan like me, do visit one of these beautifully decorated cafés.


Bijzondere locaties
Interesting locations

Kaisaniemi Botanic Garden
De perfecte plek om eens lekker foto’s te maken. En omdat een botanische tuin altijd lekker warm is. 😉
The perfect place to take photos and a good spot to warm up if you visit Helsinki during winter. 😉

Suomenlinna eiland
Suomenlinna is een oude vestingstad gelegen op een eiland 20 minuten varen vanaf Helsinki. Het staat sinds 1991 op de lijst van het UNESCO werelderfgoed. Denk huizen in prachtige kleuren, zee én prachtige uitzicht op Helsinki. Een tripje naar Suomenlinna is prima te doen tijdens een korte stedentrip. Er vertrekt iedere 20 minuten een boot vanaf de markt bij het Presidentiële Paleis (maar check natuurlijk altijd even de dienstregeling). Een retourtje voor twee personen kost ongeveer 10 euro.
This 1748 sea fortress is inscribed into the UNESCO World Heritage List in 1991 and lies a 20 minute boat trip away from Helsinki. Beautiful pastel buildings and beautiful sights of Helsinki from the sea. 



Winkelen
Shopping

Muumin shop – Helsinki Airport, Mannerheimintie 20 (shoppingmall Forum), Itäkatu 1-5 (shoppingmall Itis)
Need I say more?

Artek – Keskuskatu 1B
Voor je broodnodige Scandinavisch design fix. Mede opgericht door Alvar and Aino Aalto.
For your daily Scandinavian design fix. Founded by Alvar and Aino Aalto.

Aarikka – Pohjoisesplanadi 27
Fins design (interieuraccessoires en anders dan andere sieraden). Ronde vormen, eenvoudig design en (blank) hout.
Finnish design (interior accessoiries and not so average jewelry). Round shapes, clean lines and wood.

Marimekko outlet – Kirvesmiehenkatu 7
Voor kortingen oplopend tot 70%. Heel veel kleding, maar ook kussens, servies en heel veel Marimekko stoffen. Bij de outlet zit ook een restaurant en gewone Marimekko winkel, dus je kan er behoorlijk wat tijd doorbrengen. Let wel op! Dit adres ligt buiten het centrum. Je kan een metro pakken naar het Itis winkelcentrum, maar vanaf daar is het nog een eind lopen, of je moet een taxi nemen vanaf het Itis winkelcentrum.
The outlet is located outside the city centre, so you’ll have to take a cab to get there (or take the metro to the Itis mall and take a cab from there). Discounts vary from 20-70%. There’s also a restaurant and a regular shop, so you can easily spend a couple of hours there.



Design District
Vraag om het Design District kaartje met alle DD winkels als je bijvoorbeeld bij Nide (hier beneden) bent. Dan heb je direct een mooi overzicht van alle adressen (die soms best een stukje uit elkaar liggen).
Ask for a Design District map with all the adresses when visiting Nide (below) for example.

Nide – Fredrikinkatu 35
Boeken en tijdschriften. Ik kocht er onder meer het Green Home Book van Susanna Vento en Riikka Kantinkoski.
Books and magazines. I bought Susanna Vento an Riikka Kantinkoski’s Green Home Book there.

Papershop – Fredrikinkatu 18
Prachtige poster- en kaartenwinkel.
Beautiful posters and cards.


Tweedehands
Second hand

Helsinki Second Hand – Korkeavuorenkatu 5
Veel te duur, maar heel veel Scandinavisch vintage om je gewoon eens aan te verlekkeren. Je kan ook een wedstrijd doen wie het eerst het goedkoopste item van de zaak vindt. (Ik won, met 15 euro. Je gelooft het niet.)
Way too expensive for my taste, but for a thrifting-freak like me it’s just nice to be surrounded by vintage classics for a bit. 

Emmaus Helsinki – Mäkelänkatu 54
Dit adres lag vrij ver van ons hotel af en zoals veel kringlopen hebben ze in het weekend vrij exotische openingstijden. We zijn er echter op weg naar ons hotel langsgekomen en het zag er vrij episch uit. Dus als je meer tijd hebt, ga erheen. Doe het voor mij.
We didn’t have time to visit this address, but it sure looked good (we passed it in our taxi to the airport). Do make sure to visit. If anything, do it for me. 

Ontembare positiviteit en niet te stoppen veranderdrift


We kochten de servieskast in onze woonkamer in 2010, vlak nadat we ons huis verkocht hadden en in een tijdelijke woning zouden trekken. Het klinkt misschien een beetje vreemd, dat ik een servieskast kocht terwijl we naar een tijdelijk huis zouden gaan…en eigenlijk is het dat ook. Ik herinner me nog dat de vriend wiens huis we gingen huren, heel positief reageerde op ons voorstel om onze nieuwe Marktplaatsaanwinst direct maar neer te zetten in wat toen nog zijn huis (en pas een paar weken later de onze) was. Het is misschien slim om te vermelden dat het een goede vriend is van mijn Lief, die ook nooit ergens een probleem in ziet. Soort zoekt soort. Hij was zelfs blij met zijn tijdelijke nieuwe meubel. De tranen springen me bijkans in de ogen van zoveel ruimhartigheid.

De servieskast (hier op zijn oude plekje in ons tijdelijke appartement – het voelt als een leven geleden) verhuisde daarna mee naar ons huidige huis. Hij kreeg een nieuwe kleur aan de binnenkant (een kleur die ik koos toen ik zwanger was en waar ik nooit 100% tevreden mee was, maar niet zeggen tegen mijn Lief want die heeft hem toen geverfd…er zijn mensen om minder gescheiden) en zo heeft hij jarenlang bij de keuken gestaan, met een constant wisselende verzameling spullen erin.


Maar zoals dat gaat met alles in ons huis (alhoewel we een grens trokken bij kinderen en huisdieren) was ook die servieskast op een dag aan vervanging toe. Ik wilde er iets strakkers (voor zover de vorige kast dat nog niet was) voor in de plaats, met veel (onzichtbare) bergruimte onderin, zodat Jet zelf het speelgoed pakken kan waar ze op dat moment voor in de stemming is. (Meestal is dat álles in een keer waarna ze naar buiten vertrekt om met een bakje water en een stok te gaan spelen.)

Deze nieuwe kast vond ik verrassend snel via Marktplaats (zet mij op een eiland met wifi en ik vermaak me kostelijk met die app). En omdat mijn Lief net zo ruimhartig en positief is als voornoemde vriend, zag hij natuurlijk geen enkel probleem in het regelen van een kar en het rijden naar een oord hier ver vandaan voor die nieuwe kast. Dat ons huis met zijn ontembare positiviteit en mijn veranderdrift nog niet is veranderd in een uitdragerij mag een godswonder heten.


Deze kast is een metalen Mewaf laboratoriumkast uit 1954. Ik ben er (ook al zo verrassend) ontzettend blij mee. Hij is lager, breder én lichter dan onze vorige kast en het lijkt wel alsof hij al jaren op deze plek staat. Er kan een shitload aan boekjes, Duplo, Fabuland, puzzels en andere meuk achter die deuren. Onze dochter beheert namelijk naast haar speelgoed verschillende verzamelingen takken, stenen, kroondoppen, lege slakkenhuisjes en zand. Heel veel zand. Soms denk ik weleens dat ik het leven heb geschonken aan een zandmannetje. Ons zandmannetje heeft hoe dan ook veel uitpakplezier met deze kast en wij – naast het plezier van de aanblik van die kast – met het feit dat die verzamelingen nu een eigen plek hebben. Iedereen tevreden!

Als je het trouwens leuk vindt om mijn columns voor het AD te lezen (de reden dat ik hier niet altijd meer wekelijks te vinden ben) dan kan je ze hier allemaal terugvinden. Er blijft na het schrijven voor de krant, vtwonen en andere opdrachtgevers, niet altijd inspiratie of tijd over om lollig te doen op mijn blog. Ik prijs me gelukkig dat ik dat tegenwoordig zeggen kan, trouwens. Als je wil weten in wat voor duistere uithoek van Nederland ik iets moois opgegraven heb, dan ben ik meestal wél op Instagram te vinden. Het is maar dat je het weet!

After…not a lot of debate, actually, we replaced the old, oak cabinet in the kitchen for a ‘new’ one. Its replacement – which we found on Marktplaats (our Dutch Craigslist) – is a 1954 metal lab cabinet made by Mewaf. I think it fits our interior way better. It’s a bit sleeker, modern (as far as you can say that about a cabinet that’s 60 years old) and I love its bright off-whitegreyish colour. It already feels like it has been in our living room for years, strangely enough. I also wanted it to have enough storage for our daughter’s books, toys, Duplo and other bits and bobs that come with a child that manages to withold several collections of stones, branches, empty snail shells, crown-caps and sand. A helluva lot of sand. (sometimes I feel I gave birth to a baby sandman. True words.). You would faint if you knew how much junk the lower parts of this cabinet withholds. Which is just perfect in many many ways.

Spring break


Een dag op stap met de inlaws (wat een mooi woord is dat toch, soms schiet het Nederlands echt te kort), eindigde in een chaotisch bezoek aan het atelier van Hella Duijs op het voormalige Honig terrein in Nijmegen. (Dit klinkt alsof daar eerst nog een dolle rit door Nederland aan vooraf ging, maar dat viel verder wel mee. Geloof ik.).

Ik kocht er deze prachtige blauwe vaas (die Hella zelf bestempelde als kneusje, maar wij vooral als ‘dit-mag-dan-wellicht-niet-aan-jouw-hoge-standaard-voldoen-maar-wij-vinden-dit-geweldig’) en dit prachtige okergele vaasje. Ben je een keer op een zaterdag in de buurt van het Honingcomplex, bezoek dan Hella’s atelier en lunch dan bij ‘De Meesterproef‘. (Ze hebben de geniale slogan ‘Waar voorheen de gemakkelijke zakjes met e-nummers vandaan kwamen, zit nu De Meesterproef’.) En neem je camera mee om het onvervalste rauwe fabrieksterrein gevoel vast te leggen (dat deed ik niet, te weinig focus, te veel leuke chaos – voor je het weet stoot je een kast met vazen om en heb je de poppen pas écht aan het dansen). Je hebt tot 2022, dan gaat de boel tegen de vlakte (een doodzonde trouwens, maar misschien ben ik nu te voorbarig).

De vaas bleek perfect voor mijn bos voorjaarsbloemen, waar ik Helleborus uit mijn moeder’s tuin aan toevoegde. De zwart-witte vaas hieronder is van Wrong for Hay die ik eens voor een fractie van de originele prijs op Marktplaats vond. Happy days! (Want ook daar is geen goede Nederlandse uitdrukking voor. ;-))


A happy chaotic day with the inlaws ended at the beautiful workspace and shop of ceramist Hella Duijs located at the old Honing complex (a huge former soup factory) in The Netherlands. I bought the beautiful blue vase and this ochre one there. Do pay a visit to Hella’s shop at the old Honing complex in Nijmegen when you’re in the neightbourhood, it’s a very cool industrial and raw place and they have delicious food at ‘De Meesterproef’! Happy days!


Ik maakte deze blogpost in samenwerking met Mooiwatbloemendoen.nl.