Pop! Een DIY in Yayoi Kusama stijl

Polkadot DIY - Oh Marie!
Ken je de Japanse kunstenares Yayoj Kusama? Haar naam misschien niet, maar haar werk ken je waarschijnlijk wel. Ze bedekt ruimtes met polkadots. To the maxx. Ze heeft zelfs George Clooney een keer bedekt met stippen. Dat willen we allemaal wel, of niet dan?

Of misschien toch niet als je in ogenschouw neemt dat Yayoj’s kunst voortkomt uit hallucinaties waarin zij polkadots ziet. En dat al sinds haar jeugd. Ik wil George Clooney best opofferen in ruil voor een leven vrij van hallucinaties, al dan niet met polkadots.

Zo ver als het bedekken van een ruimte met stippen wilde ik niet gaan voor deze zelfmaker, maar het idee van het gebruik van polkadots spreekt me wel aan. Ik haalde er twee oude bekenden voor uit de kast: masking tape en een stolp. Karl Lagerfeld kan dan wel beweren dat ‘Trendy the last stage before tacky’ is, maar ik vind ze nog steeds leuk (en masking tape is ook gewoon heel erg handig: het houdt negen van tien keer mijn fotosets bij elkaar en je trekt niet meteen het stucwerk van de muur als je iets wil ophangen. Zo’n eigenschap wordt nooit tacky).

Polkadot DIY - Oh Marie!
De grote stolp kocht ik ooit bij Sostrene Grene, maar stolpen kan je tegenwoordig zelfs al bij het tuincentrum krijgen, dus dat moet geen probleem zijn! De ronde stickers van masking tape kocht ik bij Paperstories. De Konica Pop vond ik bij de kringloop en mocht mee omdat ik zijn kleur en naam zo goed vond. Het toestel werd in 1982 in verschillende kleuren (waaronder roze!) uitgebracht door Konica, heeft een vast brandpunt (je kan er niet mee zoomen), maar wel een instelbare ISO en ingebouwde flitser. Mocht je het je afvragen, haha.

Omdat ik de intelligentie van onze lezers zwaar zou beledigen als ik nu ging uitweiden over hoe ik de stickers op stolp en muur heb geplakt, laat ik dat achterwege. Ik wil alleen zeggen: je kan zo losgaan als je maar wil, met die polkadots. Zolang je er maar geen vreemde hallucinaties van krijgt. Wist je trouwens dat Yayoj Kusama een permanente stippenkamer heeft ingericht in het Boijmans van Beuningen?

Zo, dat was hem alweer. Onze zelfmakers worden er alleen maar gemakkelijker op. Ons volgende zelfmaakidee is er waarschijnlijk een waarin een Minion laat zien hoe je een banaan pelt en opeet.

Polkadot DIY - Oh Marie!
We kozen ook nog een winnaar van het krijtbordschrift. Dank voor al jullie leuke, grappige en mooie quotes! Laila Veerman postte een quote van haar vader: ‘Gedraag je. En als je je niet gedragen kan, geniet er van!’ Gefeliciteerd Laila, stuur je ons even een berichtje met je gegevens?

“De volgende keer huren we een gecertificeerde winterschilder in.”

Blue Monday diorama - Omstebeurt voor Oh Marie!
Menig kind bouwde tafereeltjes. Met Transformers, Barbies, Play Mobil, Lego of My Little Ponies. Hoe heerlijk was het gevoel heer en meester te zijn van je zelfgebouwde mini-maatschappij. Om Barbie met een Teenage Ninja Turtle te laten trouwen. Om Lego poppetjes te laten werken in een manege met My Little Pony-paardjes. Gewoon omdat het kón.

Nu je opgegroeid bent, is de kerststal waarschijnlijk het enige tafereel dat je nog bouwt. Ben je in het echt met een Ninja Turtle getrouwd. En blijken er niet eens Transformers in The Sims te zitten.

Voor ieder thema van Oh Marie! bouwt Martine van Omstebeurt een waarachtig prachtig diorama voor ons. Om je aan te vergapen. Of om je weer even dat kind van toen te voelen, die zo graag taferelen bouwde. Weet je nog hoe het voelde, dat álles mogelijk leek? Dat de wereld nog een magische plek was? Misschien wel een goede gedachte, zo op de maandagmorgen. Want waarom zou je dat gevoel moeten kwijtraken als je volwassen wordt?

Je zíet dat konijn gewoon denken:
“De volgende keer huren we een gecertificeerde winterschilder in.”

Bekijk hier de vorige edities van Martine’s diorama’s:
Tribe
De Kleine Prins
Club Tropicana
Natural History

En van toen we nog een bladerbaar magazine waren:
Circus
Winter Harvest
Alice in Wonderland

Mixtape – 20x Blue (Da Ba Dee) Monday

beck - blue monday mixtape - oh marie1
Bijna had ik gekozen voor een échte Blue Monday mixtape. Met nummers als Love Will Tear Us Apart en Hurt. Om lekker melodramatisch het laatste beetje winter mee door te brengen, onder een dekentje, met de gordijnen dicht. Maar de zon begon te schijnen, de krokussen bloeien en ik kwam (met frisse tegenzin) onder mijn warme deken vandaan.*) Daarom geen melancholisch lijstje vandaag. Het is een lente-waardige verzameling geworden! Zo eentje waarmee je op je fiets de hele polder door kunt crossen. Als je dan toch uit je winterslaap komt, dan meteen in de hoogste versnelling! 

Ik ga voor het gemak even uit van een windstille dag, want met windkracht 7 de polder doorfietsen is gewoon niet leuk. Punt. Zelfs niet met het licht hysterische Mr. Blue Sky van Electric Light Orchestra in je oor. Een nummer waarbij ik altijd aan zingende Oempa Loempa’s moet denken. Mijn brein maakt gekke sprongen. Zo maak ik ook een sprong van 90’s oorwurm Blue van Eiffel 65 naar Elvis’ Blue Suede Shoes. Maar hé, de winterblues zijn wel meteen weg of niet? BAM!

Voordat je denkt: is dit een lijstje met alleen maar oude meuk? Geen zorgen! We houden bij Oh Marie! van vintage, maar ik maak ook een niet uit te leggen omweg langs Hugh Laurie, Belle & Sebastian, Lana Del Rey en Beck. Plus the White Stripes, voor de eindsprint. Als je na dit alles nog steeds geen narcissen blauwe druifjes in je bol hebt, weet ik het ook niet meer! (misschien is het Club Tropicana lijstje dan meer wat voor jou)

Natuurlijk hebben alle titels of bandnamen ons blauwe thema te maken. Daar ben ik thema-nerd voor. Met een kleine uitzondering voor Ocean van Andreas Moe. Maar ik wil gewoon heel graag deze fijne stem uit het noorden promoten 🙂 En daarbij.. oceanen zijn blauw, dat telt ook.

Beluister de Blue Monday mixtape!

* ) Tijdens het schrijven van deze blogpost scheen de zon volop. Ik kan helaas geen garanties bieden voor de dag van publicatie. Als het stormt, regent en/of hagelt.. sorry! Ik kan jullie van harte dit lijstje als melancholische plaatsvervanger aanbevelen 🙂

Give-away! Leer thuis handletteren met het krijtbordschrift

Krijtbordschrift - Oh Marie!
Handlettering is helemaal hip en happening, net als het in het interieur toepassen van quotes en spreuken (en dan zijn stiekem degene die een beetje grof zijn het leukst – guilty pleasure!). De laatste keer dat ikzelf aan handlettering deed was in groep 3, toen ik leerde schrijven. Mijn handschrift is daarna nog talloze malen veranderd (de hartjes op de i zijn er inmiddels uit geëvolueerd), maar bordwaardig werd het nooit.

Ik persoonlijk ben bijzonder blij met de uitvinding van het toetsenbord. Dat komt waarschijnlijk doordat ik in mijn leven iets teveel verjaardagskaarten heb verpest met schrijffouten en/of de onvermijdelijke inktvlekken die ik als linkshandige maak. Door dit gebrek aan oefening lijkt mijn handschrift tegenwoordig meer op dat van een gorilla onder narcose, of op het handschrift van de gemiddelde dokter: onleesbaar.

Om al deze redenen heb ik grote bewondering voor hen die niet alleen mooi kunnen schrijven, maar wiens letters zelfs mooi genoeg zijn om cafémuren en winkelruiten te versieren.

Krijtbordschrift - Oh Marie!
Deel jij die bewondering en wil je ook graag op mooie wijze je naam (of spreuk) op muren en glazen leren schrijven? Dan is het krijtbordschrift wat voor jou. Met het krijtbordschrift leer je stapsgewijs hoe je zelf mooie letters kunt schrijven. Net zoals vroeger in groep 3: met steunlijntjes en oefenpagina’s. Maar dan zonder juf die je rondcommandeert. (En ook zonder de stickers, oké dan.) Het gaat zelfs verder dan dat: je leert ook hoe je je letters goed overbrengt op leisteen, krijtbord of glas. En hoe je mooie randen en kaders tekenen kan.

Het jaar is nog jong: misschien is dit wel het moment om aan een nieuwe hobby te beginnen. Een hobby die net zo stressreducerend is als het aaien van een kat of hond. Trouwens, wie zegt dat dat niet allebei kan?

Krijtbordschrift - Oh Marie!
Wij mogen één krijtbordschrift inclusief een wit en grijs potlood, een chalk marker en fineliner weggeven. Wil je meedoen? Laat dan in de comment sectie hieronder jouw favoriete quote of spreuk en je naam achter. We kiezen 24 februari aanstaande een winnaar, die we onderaan dit bericht bekend zullen maken. Succes!

Update 24 februari 2016: Dank voor al jullie leuke, grappige en mooie quotes! Laila Veerman postte een quote van haar vader: ‘Gedraag je. En als je je niet gedragen kan, geniet er van!’ Gefeliciteerd Laila, stuur je ons even een berichtje met je gegevens?

Winterblues – analoog Kopenhagen

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
In de week voor kerst maakte ik een heleboel foto’s met mijn oude analoge Canon Tlb. Ik maakte zelfs een lijstje van de foto’s die ik nam, zodat ik me alvast kon verheugen op het resultaat.

Helaas bleek de Canon hier anders over te denken. De film bleek niet goed doorgespoeld te zijn, waardoor 24 foto’s op 3 beeldjes terecht kwamen. 8 dubbele exposures. Dat klinkt beter dan het is.

Ik was er echt een beetje kapot van.

Helemaal toen ik dat lijstje met gemaakte foto’s weer terugvond op mijn telefoon. Vooral de gedachte aan de foto die ik maakte tijdens het gouden uur van mijn Lief, met onze dochter en een wit paardje met een rood hoofdstelletje doet me een beetje pijn. Ik weet het: het is het risico van het vak. Analoge foto’s kunnen altijd mislukken. Maar als zelfs een afgebroken film nog gered kan worden, vergeet je dat soms even.

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
Samen met mijn vader keek ik de oude Canon Tlb na. Hij is namelijk van mijn vader, daarom is die camera zo belangrijk voor me. De rol waar de film op opgerold wordt, draait echter niet altijd meer mee. Waardoor je een grotere kans hebt op double exposures, of twee halve foto’s op één beeldje (zoals hier). Dat is heel gaaf, maar dat maakt het toestel ook heel erg onbetrouwbaar. De camera moet dus naar de poppendokter. Want wegdoen is voor mij geen optie. Maar zie maar eens een expert op het gebied van oude camera’s te vinden.

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
Mijn vader kwam, praktisch als hij is, met een alternatief. Terwijl hij mij een oude Curverbox overhandigde zei hij: “Ik heb hier iets wat veel leuker is!”. Ik opende de doos. Erin zat een Minolta. Een Minolta Dynax 500si Super om precies te zijn. Van kunststof. Uit de jaren ’90. Ik moest even slikken. Die Minolta haalt het qua uitstraling natuurlijk in de verste verte niet bij die Canon. Maar hij is analoog. En er kan bij het laden van de film niet veel verkeerd gaan, want hij geeft het netjes aan als de film goed geladen is. Om het geheel af te toppen, blijkt er ook nog een double-exposure functie op te zitten. Deze Minolta is, kortom, een soort Molly (onze kat): wat er aan de buitenkant aan schoonheid ontbreekt, compenseert hij ruimschoots met zijn binnenkant. Molly mag dan plat zijn, opdringerig en alles onderniezen, we houden vreselijk veel van haar. Ik besloot dat dat voor de Minolta ook maar moest gaan gelden en nam hem mee tijdens een weekend Kopenhagen.

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
Minolta Dynax 500si Super. Die naam is wel een beetje aanstellerig. Streberig misschien eerder. Ik bedoel, het ligt er met zo’n naam wel een beetje dik bovenop dat je fantastisch wil zijn. Alsof je date zichzelf bij een eerste ontmoeting voorstelt met ‘Mr. Loverman’ in plaats van ‘Henk’. Maar zo’n kunststof camera is wél lekker licht. Ik noemde het grote voordeel van het laden van de film al. En als mijn Minolta zin heeft, stelt hij ook nog automatisch voor me scherp. Maar alleen als hij zin heeft. Hallo. Daarbij is het resultaat alsnog analoog.

Het voelt alleen alsof ik er minder moeite voor hoef te doen. Het voelt minder ambachtelijk.

Maar toch hè, maar toch…

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
De foto’s in deze blogpost maakte ik allemaal in (mistig en besneeuwd) Kopenhagen. Eerlijk? Ik vind ze schitterend. Ik durf dat zowaar over mijn analoge foto’s te zeggen. Mijn Minolta heeft me niet teleurgesteld. Hij is minder cool, maar gaat het uiteindelijk niet om het resultaat? Om het huilend-van-het-lab-vandaan-komen tot een minimum te beperken?

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
Mocht je het je afvragen: ik heb het lijstje van de foto’s van het mislukte rolletje niet weggegooid. Ze zijn nu een geheugensteuntje bij herinneringen die wel opgeslagen liggen, maar dan in mijn hoofd. Het is jammer dat ik het paardje niet kan laten zien, aan de andere kant: die herinnering is vooral voor mij persoonlijk belangrijk. In mijn hoofd is hij alleen maar mooier geworden. Hij was vast tegengevallen, als hij wél ontwikkeld had kunnen worden. Je begrijpt, het heeft wel even geduurd voor ik er zo over kon denken. Maar het is gelukt.

Wat nu nog rest is één prangende vraag: met hoeveel alternatieven zou mijn vader nog kunnen komen als deze camera ook overlijdt? Ik hoop dat het antwoord daarop nog heel lang uitblijft.

Winterblues - analoog Kopenhagen - Oh Marie!
Meer analoge foto’s zien? Ik zette mijn favorieten op een rijtje:
Het allereerst rolletje dat ik met de Canon maakte
Amerika vastgelegd met mijn Holga
Zomerfoto’s van Denemarken en Zweden
Spookpretpark
Een beetje pathetisch